GÜNCEL
Hakkari Dağlıca mevkii sınır karakoluna PKK gerillaları tarafından yapılan baskınla kaçırılan askerler, daha o gün uygulamaya konan psikolojik savaş talimatları uyarınca "kayıp" olarak ilan edilmişti.
Bugün hala Genelkurmay tarafından devam ettirilen "irtibat kesilmesi" söylemi, askerlerin gerilla bölgelerinden gelen fotoğraflarıyla "çıldırma" seviyesine yükselmişti.
Askerlerin serbest bırakılması görüntülerinin ardından ise bu seviye de aşılmış, esir askerler ölmedikleri için hain ilan edilmişlerdi. Üstelik bu askerlerden bazılarının Kürt olmaları gibi faşizmin fırsatçılığını uyandıran bir "talihsizliğin de kurbanı" durumundaydılar...
Böylece "teröre karşı 30 yıllık mücadelemiz", "sınıfsız, imtiyazsız kaynaşmış bir milletiz" demagojileri de, yine demagojilerinin içinde erimişti.
Faşist devlet neresinden tutsa elinde kalan durumla tam da "Güney Kürdistan'a harekat isterim" çığlıkları atıp, ABD'den Avrupa'ya efendilerinin koridorlarına yüz sürerken karşı karşı kalmıştı.
Haliyle rezil olma halinin bedelini birilerine ödetecekti. 8 asker ise, en kolay lokma olarak ellerinin altındaydı.
Tutuklama gerekçeleri olan "memuriyet görevinin gereklerine aykırı hareket etmek", "emre itaatsizlikte ısrar", "yurt dışına firar" ve "kuvvetli suç şüphesi" gibi Askeri Ceza Kanunu maddeleri gösteriyor ki, sevilmiyorlar. Hatta onlardan nefret ediliyor. Çünkü; ölmediler.
PKK'nin, Kürdistan Federe Bölge yöneticilerinin, işgalci emperyalist ABD ordusu subaylarının katılımı ve refakatlarıyla esir teslimi yapmasına neden olmuş, ölmeyerek bu aşağılamaya fırsat vermişlerdi.
Bu konuda burjuvazinin düşüncelerinin en açık ifadesi ise İP çetesi şefi Doğu Perinçek'in ağzından somutlandı:
Pazartesi, 12 Kasım 2007 (18 yıl 11 ay önce)
PKK tarafından esir alınıp bırakılan 8 asker, Van Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi tarafından "memuriyet görevinin gereklerine aykırı hareket etmek", "kuvvetli suç şüphesi", "askeri disiplinin aşırı şekilde sarsılması", "emre itaatsizlikte ısrar" ve "yurt dışına firar" suçlamalarıyla tutuklandılar.
Askerler serbest bırakıldıktan sonra TSK tarafından sorgulamaya alınmış ve salıverilmişlerdi. Askerlerin ikinci defa gözaltı ve sorguya alınıp tutuklanmalarına giden sürecin, Yaşar Büyükanıt'ın 13 seçme gazetenin Ankara temsilcileriyle Genelkurmay Karargahı’nda yaptığı üç saatlik toplantının ardına denk gelmesi dikkat çekti.
Kayıptan haine...
Hakkari Dağlıca mevkii sınır karakoluna PKK gerillaları tarafından yapılan baskınla kaçırılan askerler, daha o gün uygulamaya konan psikolojik savaş talimatları uyarınca "kayıp" olarak ilan edilmişti.
Bugün hala Genelkurmay tarafından devam ettirilen "irtibat kesilmesi" söylemi, askerlerin gerilla bölgelerinden gelen fotoğraflarıyla "çıldırma" seviyesine yükselmişti.
Askerlerin serbest bırakılması görüntülerinin ardından ise bu seviye de aşılmış, esir askerler ölmedikleri için hain ilan edilmişlerdi. Üstelik bu askerlerden bazılarının Kürt olmaları gibi faşizmin fırsatçılığını uyandıran bir "talihsizliğin de kurbanı" durumundaydılar...
Böylece "teröre karşı 30 yıllık mücadelemiz", "sınıfsız, imtiyazsız kaynaşmış bir milletiz" demagojileri de, yine demagojilerinin içinde erimişti.
Fatura kesildi
Faşist devlet neresinden tutsa elinde kalan durumla tam da "Güney Kürdistan'a harekat isterim" çığlıkları atıp, ABD'den Avrupa'ya efendilerinin koridorlarına yüz sürerken karşı karşı kalmıştı.
Haliyle rezil olma halinin bedelini birilerine ödetecekti. 8 asker ise, en kolay lokma olarak ellerinin altındaydı.
Onlar ölü sevicidirler
Tutuklama gerekçeleri olan "memuriyet görevinin gereklerine aykırı hareket etmek", "emre itaatsizlikte ısrar", "yurt dışına firar" ve "kuvvetli suç şüphesi" gibi Askeri Ceza Kanunu maddeleri gösteriyor ki, sevilmiyorlar. Hatta onlardan nefret ediliyor. Çünkü; ölmediler.
PKK'nin, Kürdistan Federe Bölge yöneticilerinin, işgalci emperyalist ABD ordusu subaylarının katılımı ve refakatlarıyla esir teslimi yapmasına neden olmuş, ölmeyerek bu aşağılamaya fırsat vermişlerdi.
Yallah tazyik!
Bu konuda burjuvazinin düşüncelerinin en açık ifadesi ise İP çetesi şefi Doğu Perinçek'in ağzından somutlandı:
Askeri Mahkeme'nin hukuka uygun doğru bir karar verdiği gözüküyor. Bakın Türk askeri son mermisine kadar savaşır. Mermisi bitince süngüsünü takar, süngüsü ve dipçiliği ile savaşır. Süngüsü ve dipçiği kırılırsa tırnakları ve dişleri ile savaşır. Onlar da kırılırsa başına başka şeyler gelebilir. Bu Türk ordusunun ve milletinin morali her şeyden önemlidir. Şu insan hakları cemiyetçiliğini bırakalım. Eğer bugün biz bu kararlılığı göstermezsek, yarın 8 değil 80, 80 değil 800 askerimiz için ağlayacağız. Savaşlarda ne vardır, Atatürk diyor ki "Size ölmeyi emrediyorum".İşte bu kadar! Her Türk asker doğar. Her Türk askeri, ölmek ve öldürmek için vardır. Ve kaç asker ölürse Türk ordusunun ve sermayesinin morali o kadar yükselir! Hatta belki piyasa da yükselir! Mermi, süngü, dipçik, ingiliz anahtarı, çekiç, tornovida, testere.... ile Gabar'da, Dağlıca'da, tersanelerde, inşaatlarda... kanınızın son damlasına kadar efendileriniz için ölün...