GÜNCEL
Ekim ayı ile başlayan yoğun saldırı ve hak gaspları Kasım ayında da artarak devam etti. Hapishanede saldırı ve gasplar göreve yeni başlayan 1. Müdür Rahmi Günen ve dışarıda psikolojik her bir parçası olarak estirilen şoven, ırkçı ve militarist havanın biz devrimci tutsaklara düşen payı olmalı bu saldırılar. Zorbalığın her türlüsünü görmekteyiz. Mevcut kırıntı düzeyindeki haklarımız dahi gasp edilerek şu an itibariyle kaldırılmış durumdadır. Bunların yanı sıra CİK’in yürürlüğe girmesiyle eli iyice güçlenen hapishane idaresinin dışarıda estirilen olumsuz havayı da arkasına alarak CİK’te bulunan bütün maddeleri akıl almaz bahanelerle ilişkilendirerek uygulama çabasındadır. Bilindiği gibi tredman esasına göre düzenlenmiş olan CİK ile her hareket, suç, her doğal hak ise yaptırım aracına dönüştürülebilmektedir. Bu duruma yapılan itirazlar ise ceza verme gerekçeleri olmaktadır.
01.11.2007 tarihinden itibaren ayakkabı araması gerekçe gösterilerek ziyaret, revir, telefon, sohbet ve berbere çıkma hakkımız engellenmektedir.
Bizim aramaya karşı çıkma ya da engelleme gibi bir tavrımız yoktur. Sadece kapalı bir mekanda hiçbir güvenlik sorunu yaratmayan, insana yakışmayan, onursuzca aramayı protesto ederek ayakkabılarımızı kendimiz çıkarmıyoruz. Bugüne kadar da bu durum bu şekilde süregelmiştir. Aramaya karşı çıkmamakla birlikte yardımcı da olmayarak (ki böyle bir yükümlülüğümüz yoktur) ayakkabılarımızı personel zorla çıkartarak gideceğimiz yere gidiyorduk. Biz de bu durumu ayakkabıları kendimiz çıkarmayarak slogan atarak protesto ediyorduk.
Şimdi ise idare bize ayakkabılarımızı kendimizin çıkarmasını dayatmaktadır. Aramayı yapmak idarenin görevidir. Herhangi bir güvenlik konsepti, bizim haklarımızdan yararlanmamızın önüne engel olarak çıkartılamaz. İdare haklarımızı uygun şekilde kullanmamızın ortamını yaratacağı yerde keyfiyetle hareket ederek haklarımızı gasp etmektedir.
Hapishane idaresinin bu baskıcı tutumuna ve gasp edilen haklarımızı kullanmak için hücre kapısı önüne çıktığımızda böylesi bir keyfi dayatmaya karşı ilk iki hafta yapılan haksızlığı gardiyanlarla tartışarak ve engellenen hakkımızla (sohbet hakkımızın engellenmesi gibi) ilgili slogan atarak hücreye geri girdik. Bu hafta başından itibaren ise hücre kapısı önünde oturarak gönüllü olarak içeriye girmeme tavrını geliştirdik. Bu tavır neticesinde kalabalık bir şekilde gelen gardiyanlar bizi içeriye karga tulumba atmışlardır.
Ortaya çıkan bu yeni durum karşısında hapishane idaresi artık bizi hücreden tek tek dışarıya almakta ve böylece oturma eylemimizin etkisini en aza indirmeye çalışmaktadır. Toplu çıkılan sohbet gibi durumlarda ise bu durum yaşanırken telefon gibi normal koşullarda da herkesin tek tek çıktığı durumlarda herkesi tek tek içeriye almaktadırlar. Sohbet gibi durumlarda bir kişi çıkarılmakta, o oturunca diğer arkadaşlarımız hücreden çıkarılmamaktadır. Bir daha da hücre kapısına uğramamaktadırlar. Butona basarak durum sorulduğunda ise "sohbet saatiniz değişti", "sizi almadılar mı?" gibi kaçamak ve baştan savma cevaplar verilmektedir. Müdür ile sözlü görüşme talepleri hiçbir şekilde yanıtlanmazken yazılı başvurularda ise müdür sadece kapıya gelerek bizi dinleme zahmetine dahi katlanmazken mazgalı yüzümüze kapattırıp gitmektedir.
Yine bu şekilde dilekçe verilerek müdürle yapılan bu görüşme çabası esnasında 2. müdür arkadaşlarımız konuşurken mazgalı yüzlerine kapattırınca tartışmanın tansiyonu yükselmiş ve arkadaşlarımızdan İsmail Yılmaz hakkında "görevli personele hakaretten" soruşturma açılmıştır. Gerekçesi ve verilen ceza şöyledir: 03 ve 27.10.2007 tarihlerinde yapılan genel aramalarda yaşanan fiziki saldırılar sonrasında slogan atarak kapıları dövmüştük. 3 Ekim tarihinden bu yana hakkımızda toplu açılan disiplin soruşturmalarının sayısı üçü buldu. İlk açılan soruşturmadan "3 ay ziyaretten men" cezası verilmişti.
Bu sefer açılan son soruşturmalarda sözlü savunma yapabildik. Ardından yapılan tebligatlar ise tam bir hukuksuzluk ve keyfiyet belgesidir. Aynı suçlara birden fazla ve farklı farklı cezalar verilmiştir. Ayrıca geçen yıl açılan ve ortalama 12-16 ay arası almış olduğumuz "ziyaretten men" cezalarının hiçbirinde yazılı sözlü savunmalarımız alınmamıştı. Bu durumda önceki verilen cezaların hukuksuzluğu yine idarenin pratiği ile kanıtlanır niteliktedir.
İlk soruşturmada yine kapıları bütün siyasi tutsakların dövmesine rağmen tamamen keyfiyete dayanan bir seçimle bir kısım arkadaşımıza "ziyaretten men" cezası verilmiştir. Bu cezaya karşı Cumhuriyet Başsavcılı’na itiraz edilmiştir. Henüz bir yanıt gelmemiştir.
İkinci soruşturma da kapı dövme ve slogan atma gerekçesi ile açıldı. Yine eyleme tüm siyasi tutsakların katılmasına rağmen 27 arkadaşa soruşturma açılmıştır. (Bir öncekine göre sayı artırılmış!!!) Sözlü savunmalarımız alınmıştır. (Karar tarihi: 09.11.2007 Karar no: 2007 / 58(…) Tebliğ tarihi: 09.11.2007)
2007/58 (…) No’lu karar 58(42),43 (…) diye giderek birçok arkadaşımız hakkında farklı gerekçelerle farklı cezalar verilmiştir. Ortak olan ise soruşturmada çifter ceza verilmesidir. Bir ay ziyaretten men ile, bir ay iletişimden men cezasından hücre cezası ve ziyaretten mene kadar çeşitli cezalar ile siyasi tutsaklar üzerinde idare terörü estirilmiştir. Bir yandan bunlar yaşanırken diğer yandan ise Erkan Altun, Mehmet Sarar ve Turaç Solak adlı arkadaşlarımız aynı eyleme katıldıklarını sözlü savunmalarında beyan etmelerine rağmen "her ne kadar kapıya vurduklarını kabul etseler de 'örgüt baskısı ile vurduk' dediler. Bu göz önüne alınarak ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilmiştir.
Arkadaşlarımızın ağzından hiçbir zaman böyle bir beyan çıkmamasına karşın idare ayak oyunları yaparak, arkadaşlarımızı zan altında bırakmaya çalışarak, kendilerince direniş cephesine nifak tohumları ekmeye çalışmaktadır. Arkadaşlarımız bu durumun düzeltilmesi için dilekçe ile başvurmuşlardır. Ayrıca müdür ile de görüşmüşler, fakat müdür her zamanki gibi dinlemeyerek, itiraz etmelerini söyleyerek çekip gitmiştir.
Üçüncü soruşturmada da yine aynı şekilde kapıları dövmekten ve slogan atmaktan açılmıştır. Ancak bu sefer hapishanede kalan bütün devrimci tutsaklara açılmıştır. Kimi arkadaşımız sözlü savunma yapmış, kimimiz ise yapmamıştır. Sözlü savunma yapan arkadaşlarımız niçin kapıları dövdüğümüzü ve bundan sonra da bu gibi durumlarda dövmeye, protesto hakkımızı kullanmaya devam edeceğimizi belirtmiştir. (Karar tarihi: 25.11.2007, Karar No: 2007 / 66 Tebliğ Tarihi : 19.11.2007) Bu duruma rağmen disiplin kurulu aşağıdaki gerekçeli kararı vermiştir.
27-10-2007 tarihinde genel arama esnasında saldırıya uğrayan arkadaşlarımızın (önceki mektubumuzda ayrıntılı yazmıştık) ‘görevli memura mukavemet gösterdikleri’ gerekçesiyle 5 ‘er gün hücreye koyma cezası verilmiştir. (Karar tarihi: 09-11-2007 Karar no: 2007/56)
7 yıldır her ayın 15’inde yapılan anma etkinliğinin bu ayın 15'inde yapılan etkinliğine idarece soruşturma açılmıştır. Gerekçesi ise ‘terör örgütünü övücü, yüceltici bildiri okuyup slogan atma ve bu eyleme alkış ve ıslık ile eşlik ederek kurumun huzurunu bozdukları' için haklarında soruşturma açılmıştır. Soruşturma açılan arkadaşlarımızın bir kısmının ismi şunlardır: Murat Özçelik, Hüseyin Uzundağ, F. Engin Arpaç, Erol Volkan İldem, Turgut Kaya ve Cihan Kahraman.
Daha önce hiçbir Kürtçe gazete, dergi kitap içeriye verilmiyordu. Bu duruma son olarak telefonla Kürtçe konuşacak kişinin kendisinin ya da karşı tarafın Türkçe bilmediğini belgelemesi için adresinin verilmesini ve yapılacak kontrol sonrasında eğer Türkçe bilmediği kesinleşince konuşulabileceği, aksi taktirde konuşturulmayacağı duyurulmuştur. Bu anonstan itibaren Kürtçe konuşmak isteyen arkadaşlarımızın telefon kartları çekilerek konuşmalar engellenmiştir. Bu arkadaşların hiç biri telefon hakkını kullanamamaktadır.
C91 no’lu hücrede kalan arkadaşlarımızın İsmail Yılmaz, Sinan Gülüm, Yaşar Eriş’in telefon görüşü hakkını kullandırmadıkları halde telefona kendileri çıkmadı şeklinde bir tutanak tutulmuş ve arkadaşlarımıza imzalatmaya çalışılmıştır. Fakat arkadaşlarımız imzalamamıştır. Yaşanılan bu durum üzerine hapishane müdürü ile görüşülmüştür. Yapılan bu ayak oyunlarını umursamazlıktan gelen müdür yine arkadaşlarımızı dinlemeden çekip gitmiştir.
Pencere camlarının macunlatılması için yaptığımız girişimler yanıtsız kalmaktadır. C103 no’lu hücrede kalan arkadaşlarımız camlarının macunlanması için peşpeşe 3 dilekçe vermişlerdir. Ancak yanıt alamamışlardır. Şifahen söylenen ise ilginçtir. Macunların kurutulup içildiği, bu yüzden macunlama yapılmadığını, bu duruma karşın arkadaşlarımız verdikleri son dilekçede hücre camlarının olası bir kırılma durumunda kendilerinin sorumlu olmayacağını belirtmişler.
Aydın Burgucu’nun 15.08.2007 tarihinde Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi’ne verdiği dilekçeye halen yanıt verilmemiştir. Akıbetini öğrenmek için yaptığı girişimlere de halen yanıt verilmemiştir.
• Agos Gazetesi’nin 602-604-605 sayılarındaki Ermenice sayfalar yırtılarak, içeriye o şekilde verilmiştir.
• Azadiye Welat; Kürtçe haftalık yayın yapan bu gazete, uzun zamandan beridir her hafta kantine yazılmasına rağmen içeriye verilmemiştir. Kasım ayında da içeriye verilmemiştir.
• Atılım Gazetesi’nin 183. sayısı, "10 ve 11. sayfasındaki Bir Direniş Ateşi’nde Tarih Yazanlar, Yağmur Çalıyor Kapıyı ve Siz Canlanıyorsunuz Gözümde, ve Kahraman Yürekler Devrim Şehitlerini Anlatıyor…" başlıklı yazılar "ölüm orucunu özendirici ve ölüm orucunda ölenleri yüceltici" ibareler bulunması bahane edilerek gazeteye el konulmasına gerekçe gösterilmiştir. (Karar Tarihi: 23.11.2007, Karar No: 2007/121 Tebliğ Tarihi: 23.11.2007)
• Ekim Gençliği dergisinin “5,6,7,8,8,10,11 ve 12.” sayfalarında "örgüt propagandası yapıldığı" gerekçesiyle içeriye verilmemiştir. (Karar No: 2007/120 Karar tarihi: 23.11.2007)
• Ziya Ulusoy’a gelen Kürtçe hikaye kitabı "Daviye Qeye Seva" içeriği Kürtçe olduğu için verilmemiştir. (Karar no: 2007 / 108 Karar tarihi: 25.11.2007)
• Arif Çelebi’ye gelen Kürt şiir antolojisi Kürtçe içeriğinden dolayı verilmedi. (Karar no: 2007 / 105 Karar tarihi: 08.11.2007)
• Ziya Ulusoy’un yollamak istediği faksa sakıncalı görünerek el konuldu. (Karar no: 2007 / 211 Karar tarihi: 14.11.2007)
• Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı’na mektup okuma komisyonunun mektuplarımız hakkında vermiş olduğu el koyma kararlarına topluca itiraz etmiştik. İtirazımıza kovuşturmaya yer olmadığı cevabı verilmiştir. (Soruşturma no: 2007/3541 Karar no: 2007/3393) Bu karara Ağır Ceza Mahkemesi’ne itiraz edilmiştir.
• Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı’na 16-30 Mart 2007 tarihleri arasında gıda zehirlenmesinden dolayı topluca yaptığımız suç duyurusuna "Kovuşturmaya yer olmadığı" kararı verilmiştir. (Soruşturma No: 2007/3306 Karar No: 2007/19395) Bu karara Ağır Ceza Mahkemesi’ne itiraz edilmiştir.
• Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı’na 03.10.2007 tarihlerinde Ulvi Yalçın, Veli Özdemir, ve F. Oğuz Aslan’a yapılan saldırıdan dolayı yine topluca yaptığımız suç duyurusuna "Kovuşturmaya yer olmadığı" kararı verilmiştir. (Soruşturma No: 2007/8195 Karar No: 2007/3388) Bu karara Ağır Ceza Mahkemesi’ne itiraz edilmiştir.
• Kırılan sandalyeler için Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı’na topluca yaptığımız suç duyurusuna "Kovuşturmaya yer olmadığı" kararı verilmiştir. (Soruşturma No: 2007/8057 Karar No: 2007/3505) Bu karara Ağır Ceza Mahkemesi’ne itiraz edilmiştir.
Cumartesi, 1 Aralık 2007 (18 yıl 11 ay önce)
Tutuklu ve Hükümlü Yakınları Birliği (TUYAB), Tekirdağ 1 No'lu F Tipi Hapishanesi'nden devrimci tutsaklar tarafından hazırlanan Kasım ayı hak ihlalleri raporunu ulaştırdı.
Rapor devrimci tutsaklar üzerindeki tecridi ağırlaştırıcı keyfi baskı, yasak ve uygulamaların bildirilmesinin yanında zindan mücadelesinin geldiği düzeyi de ortaya seriyor.
Daha önce geçtiğimiz haberlerde tutsakları teslim alma amacıyla, bugüne kadar gardiyanlar tarafından zorla yapılan ayakkabı aramalarında 27 Ekim'den itibaren tutsaklardan ayakkabıları kendilerinin çıkarması istendiğini bildirmiştik. Tutsaklar revire, sohbete, mahkemelerine vb. gidememe pahasına bu faşist dayatmayı reddetmişlerdi.
Bu dayatmayla karşılaştıklarında sloganlarla protesto edip hücrelerine geri dönen tutsaklar daha sonra direnişi oturma eylemine çevirdiler. Oturma eylemine geçen tutsaklar ise gardiyanlar tarafından karga tulumba hücrelere atıldı. Gelinen aşamda ise oturma eyleminin gücünü kırmak amacıyla tutsaklar hücrelerden tek tek çıkarılmaya başlandı.
3 ve 10 Ekim tarihlerinde arama adı altında yapılan saldırılarda fiziki şiddete uğrayan tutsaklar durumu kapıları döverek protesto etmişlerdi. Bunun ardından tutsaklar 3 ayrı soruşturma saldırısına tutuldular. Birincisinde ziyaretten men, ikincisinde hem ziyaretten men hem iletişimden men cezaları verilirken, üçüncüsünde ise kapı dövmenin örgüt kararlarıyla yapıldığı iddia edilerek ceza verilmedi.
Bu son karar aşağıda tutsakların da bildirdiği gibi artık örgüt kararlarına ceza verilmeyeceği anlamına gelmiyor, direniş cephesi içerden parçalanmaya çalışılıyor.
Aşağıda raporu olduğu gibi yayınlıyoruz:
Tekirdağ 1 No’lu Hapishanesi Kasım Ayı hak ihlali raporu
Ekim ayı ile başlayan yoğun saldırı ve hak gaspları Kasım ayında da artarak devam etti. Hapishanede saldırı ve gasplar göreve yeni başlayan 1. Müdür Rahmi Günen ve dışarıda psikolojik her bir parçası olarak estirilen şoven, ırkçı ve militarist havanın biz devrimci tutsaklara düşen payı olmalı bu saldırılar. Zorbalığın her türlüsünü görmekteyiz. Mevcut kırıntı düzeyindeki haklarımız dahi gasp edilerek şu an itibariyle kaldırılmış durumdadır. Bunların yanı sıra CİK’in yürürlüğe girmesiyle eli iyice güçlenen hapishane idaresinin dışarıda estirilen olumsuz havayı da arkasına alarak CİK’te bulunan bütün maddeleri akıl almaz bahanelerle ilişkilendirerek uygulama çabasındadır. Bilindiği gibi tredman esasına göre düzenlenmiş olan CİK ile her hareket, suç, her doğal hak ise yaptırım aracına dönüştürülebilmektedir. Bu duruma yapılan itirazlar ise ceza verme gerekçeleri olmaktadır.
01.11.2007 tarihinden itibaren ayakkabı araması gerekçe gösterilerek ziyaret, revir, telefon, sohbet ve berbere çıkma hakkımız engellenmektedir.Bizim aramaya karşı çıkma ya da engelleme gibi bir tavrımız yoktur. Sadece kapalı bir mekanda hiçbir güvenlik sorunu yaratmayan, insana yakışmayan, onursuzca aramayı protesto ederek ayakkabılarımızı kendimiz çıkarmıyoruz. Bugüne kadar da bu durum bu şekilde süregelmiştir. Aramaya karşı çıkmamakla birlikte yardımcı da olmayarak (ki böyle bir yükümlülüğümüz yoktur) ayakkabılarımızı personel zorla çıkartarak gideceğimiz yere gidiyorduk. Biz de bu durumu ayakkabıları kendimiz çıkarmayarak slogan atarak protesto ediyorduk.
Şimdi ise idare bize ayakkabılarımızı kendimizin çıkarmasını dayatmaktadır. Aramayı yapmak idarenin görevidir. Herhangi bir güvenlik konsepti, bizim haklarımızdan yararlanmamızın önüne engel olarak çıkartılamaz. İdare haklarımızı uygun şekilde kullanmamızın ortamını yaratacağı yerde keyfiyetle hareket ederek haklarımızı gasp etmektedir.
Hapishane idaresinin bu baskıcı tutumuna ve gasp edilen haklarımızı kullanmak için hücre kapısı önüne çıktığımızda böylesi bir keyfi dayatmaya karşı ilk iki hafta yapılan haksızlığı gardiyanlarla tartışarak ve engellenen hakkımızla (sohbet hakkımızın engellenmesi gibi) ilgili slogan atarak hücreye geri girdik. Bu hafta başından itibaren ise hücre kapısı önünde oturarak gönüllü olarak içeriye girmeme tavrını geliştirdik. Bu tavır neticesinde kalabalık bir şekilde gelen gardiyanlar bizi içeriye karga tulumba atmışlardır.
Ortaya çıkan bu yeni durum karşısında hapishane idaresi artık bizi hücreden tek tek dışarıya almakta ve böylece oturma eylemimizin etkisini en aza indirmeye çalışmaktadır. Toplu çıkılan sohbet gibi durumlarda ise bu durum yaşanırken telefon gibi normal koşullarda da herkesin tek tek çıktığı durumlarda herkesi tek tek içeriye almaktadırlar. Sohbet gibi durumlarda bir kişi çıkarılmakta, o oturunca diğer arkadaşlarımız hücreden çıkarılmamaktadır. Bir daha da hücre kapısına uğramamaktadırlar. Butona basarak durum sorulduğunda ise "sohbet saatiniz değişti", "sizi almadılar mı?" gibi kaçamak ve baştan savma cevaplar verilmektedir. Müdür ile sözlü görüşme talepleri hiçbir şekilde yanıtlanmazken yazılı başvurularda ise müdür sadece kapıya gelerek bizi dinleme zahmetine dahi katlanmazken mazgalı yüzümüze kapattırıp gitmektedir.
Yine bu şekilde dilekçe verilerek müdürle yapılan bu görüşme çabası esnasında 2. müdür arkadaşlarımız konuşurken mazgalı yüzlerine kapattırınca tartışmanın tansiyonu yükselmiş ve arkadaşlarımızdan İsmail Yılmaz hakkında "görevli personele hakaretten" soruşturma açılmıştır. Gerekçesi ve verilen ceza şöyledir:Tutuklu İsmail Yılmaz’ın kurumun üst amirlerine hakaret ettiği ve memurun devlet nezdinde küçük düşürüldüğüne... kanunun 44/2j maddesi (kurum görevlilerine tehdit ve hakarette bulunmak) gerekçesiyle cezalandırılmasına Kanunun 48/2 fıkrasına göre üst disiplin cezası verilmesi gerektiğinden tutuklunun on beş (15) gün hücre cezası ile cezalandırılmasına... (Karar No: 2007/68 Karar Tarihi: 16.11.2007)
03 ve 27.10.2007 tarihlerinde yapılan genel aramalarda yaşanan fiziki saldırılar sonrasında slogan atarak kapıları dövmüştük. 3 Ekim tarihinden bu yana hakkımızda toplu açılan disiplin soruşturmalarının sayısı üçü buldu. İlk açılan soruşturmadan "3 ay ziyaretten men" cezası verilmişti.Bu sefer açılan son soruşturmalarda sözlü savunma yapabildik. Ardından yapılan tebligatlar ise tam bir hukuksuzluk ve keyfiyet belgesidir. Aynı suçlara birden fazla ve farklı farklı cezalar verilmiştir. Ayrıca geçen yıl açılan ve ortalama 12-16 ay arası almış olduğumuz "ziyaretten men" cezalarının hiçbirinde yazılı sözlü savunmalarımız alınmamıştı. Bu durumda önceki verilen cezaların hukuksuzluğu yine idarenin pratiği ile kanıtlanır niteliktedir.
İlk soruşturmada yine kapıları bütün siyasi tutsakların dövmesine rağmen tamamen keyfiyete dayanan bir seçimle bir kısım arkadaşımıza "ziyaretten men" cezası verilmiştir. Bu cezaya karşı Cumhuriyet Başsavcılı’na itiraz edilmiştir. Henüz bir yanıt gelmemiştir.
İkinci soruşturma da kapı dövme ve slogan atma gerekçesi ile açıldı. Yine eyleme tüm siyasi tutsakların katılmasına rağmen 27 arkadaşa soruşturma açılmıştır. (Bir öncekine göre sayı artırılmış!!!) Sözlü savunmalarımız alınmıştır. (Karar tarihi: 09.11.2007 Karar no: 2007 / 58(…) Tebliğ tarihi: 09.11.2007)2007/58 (…) No’lu karar 58(42),43 (…) diye giderek birçok arkadaşımız hakkında farklı gerekçelerle farklı cezalar verilmiştir. Ortak olan ise soruşturmada çifter ceza verilmesidir. Bir ay ziyaretten men ile, bir ay iletişimden men cezasından hücre cezası ve ziyaretten mene kadar çeşitli cezalar ile siyasi tutsaklar üzerinde idare terörü estirilmiştir. Bir yandan bunlar yaşanırken diğer yandan ise Erkan Altun, Mehmet Sarar ve Turaç Solak adlı arkadaşlarımız aynı eyleme katıldıklarını sözlü savunmalarında beyan etmelerine rağmen "her ne kadar kapıya vurduklarını kabul etseler de 'örgüt baskısı ile vurduk' dediler. Bu göz önüne alınarak ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilmiştir.
Arkadaşlarımızın ağzından hiçbir zaman böyle bir beyan çıkmamasına karşın idare ayak oyunları yaparak, arkadaşlarımızı zan altında bırakmaya çalışarak, kendilerince direniş cephesine nifak tohumları ekmeye çalışmaktadır. Arkadaşlarımız bu durumun düzeltilmesi için dilekçe ile başvurmuşlardır. Ayrıca müdür ile de görüşmüşler, fakat müdür her zamanki gibi dinlemeyerek, itiraz etmelerini söyleyerek çekip gitmiştir.
Üçüncü soruşturmada da yine aynı şekilde kapıları dövmekten ve slogan atmaktan açılmıştır. Ancak bu sefer hapishanede kalan bütün devrimci tutsaklara açılmıştır. Kimi arkadaşımız sözlü savunma yapmış, kimimiz ise yapmamıştır. Sözlü savunma yapan arkadaşlarımız niçin kapıları dövdüğümüzü ve bundan sonra da bu gibi durumlarda dövmeye, protesto hakkımızı kullanmaya devam edeceğimizi belirtmiştir. (Karar tarihi: 25.11.2007, Karar No: 2007 / 66 Tebliğ Tarihi : 19.11.2007) Bu duruma rağmen disiplin kurulu aşağıdaki gerekçeli kararı vermiştir.05-11-2007 günü kapılara vurdukları görevli memurlar tarafından tespit ve teşhis edilememesi, mahpusların örgüt kararıyla kapıya vurdukları kanaati hasıl olması sebebiyle herhangi bir CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA’ karar verilmiştir.Anlaşılan o ki, örgüt kararlarına artık 'ceza' yok! Savunmalarımızda defalarca kapıların kimler tarafından dövüldüğünün tespitinin olanaksızlığına ve buna bağlı olarak açılan soruşturmaların keyfiliğine dikkat çekmiştik. Bu son karar ile itirazlarımızın yerindeliği bir kez daha kanıtlanmıştır.
27-10-2007 tarihinde genel arama esnasında saldırıya uğrayan arkadaşlarımızın (önceki mektubumuzda ayrıntılı yazmıştık) ‘görevli memura mukavemet gösterdikleri’ gerekçesiyle 5 ‘er gün hücreye koyma cezası verilmiştir. (Karar tarihi: 09-11-2007 Karar no: 2007/56) 7 yıldır her ayın 15’inde yapılan anma etkinliğinin bu ayın 15'inde yapılan etkinliğine idarece soruşturma açılmıştır. Gerekçesi ise ‘terör örgütünü övücü, yüceltici bildiri okuyup slogan atma ve bu eyleme alkış ve ıslık ile eşlik ederek kurumun huzurunu bozdukları' için haklarında soruşturma açılmıştır. Soruşturma açılan arkadaşlarımızın bir kısmının ismi şunlardır: Murat Özçelik, Hüseyin Uzundağ, F. Engin Arpaç, Erol Volkan İldem, Turgut Kaya ve Cihan Kahraman. Daha önce hiçbir Kürtçe gazete, dergi kitap içeriye verilmiyordu. Bu duruma son olarak telefonla Kürtçe konuşacak kişinin kendisinin ya da karşı tarafın Türkçe bilmediğini belgelemesi için adresinin verilmesini ve yapılacak kontrol sonrasında eğer Türkçe bilmediği kesinleşince konuşulabileceği, aksi taktirde konuşturulmayacağı duyurulmuştur. Bu anonstan itibaren Kürtçe konuşmak isteyen arkadaşlarımızın telefon kartları çekilerek konuşmalar engellenmiştir. Bu arkadaşların hiç biri telefon hakkını kullanamamaktadır. C91 no’lu hücrede kalan arkadaşlarımızın İsmail Yılmaz, Sinan Gülüm, Yaşar Eriş’in telefon görüşü hakkını kullandırmadıkları halde telefona kendileri çıkmadı şeklinde bir tutanak tutulmuş ve arkadaşlarımıza imzalatmaya çalışılmıştır. Fakat arkadaşlarımız imzalamamıştır. Yaşanılan bu durum üzerine hapishane müdürü ile görüşülmüştür. Yapılan bu ayak oyunlarını umursamazlıktan gelen müdür yine arkadaşlarımızı dinlemeden çekip gitmiştir. Pencere camlarının macunlatılması için yaptığımız girişimler yanıtsız kalmaktadır. C103 no’lu hücrede kalan arkadaşlarımız camlarının macunlanması için peşpeşe 3 dilekçe vermişlerdir. Ancak yanıt alamamışlardır. Şifahen söylenen ise ilginçtir. Macunların kurutulup içildiği, bu yüzden macunlama yapılmadığını, bu duruma karşın arkadaşlarımız verdikleri son dilekçede hücre camlarının olası bir kırılma durumunda kendilerinin sorumlu olmayacağını belirtmişler. Aydın Burgucu’nun 15.08.2007 tarihinde Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi’ne verdiği dilekçeye halen yanıt verilmemiştir. Akıbetini öğrenmek için yaptığı girişimlere de halen yanıt verilmemiştir.Verilmeyen kitap, dergi, gazete…
• Agos Gazetesi’nin 602-604-605 sayılarındaki Ermenice sayfalar yırtılarak, içeriye o şekilde verilmiştir.
• Azadiye Welat; Kürtçe haftalık yayın yapan bu gazete, uzun zamandan beridir her hafta kantine yazılmasına rağmen içeriye verilmemiştir. Kasım ayında da içeriye verilmemiştir.
• Atılım Gazetesi’nin 183. sayısı, "10 ve 11. sayfasındaki Bir Direniş Ateşi’nde Tarih Yazanlar, Yağmur Çalıyor Kapıyı ve Siz Canlanıyorsunuz Gözümde, ve Kahraman Yürekler Devrim Şehitlerini Anlatıyor…" başlıklı yazılar "ölüm orucunu özendirici ve ölüm orucunda ölenleri yüceltici" ibareler bulunması bahane edilerek gazeteye el konulmasına gerekçe gösterilmiştir. (Karar Tarihi: 23.11.2007, Karar No: 2007/121 Tebliğ Tarihi: 23.11.2007)
• Ekim Gençliği dergisinin “5,6,7,8,8,10,11 ve 12.” sayfalarında "örgüt propagandası yapıldığı" gerekçesiyle içeriye verilmemiştir. (Karar No: 2007/120 Karar tarihi: 23.11.2007)
• Ziya Ulusoy’a gelen Kürtçe hikaye kitabı "Daviye Qeye Seva" içeriği Kürtçe olduğu için verilmemiştir. (Karar no: 2007 / 108 Karar tarihi: 25.11.2007)
• Arif Çelebi’ye gelen Kürt şiir antolojisi Kürtçe içeriğinden dolayı verilmedi. (Karar no: 2007 / 105 Karar tarihi: 08.11.2007)
• Ziya Ulusoy’un yollamak istediği faksa sakıncalı görünerek el konuldu. (Karar no: 2007 / 211 Karar tarihi: 14.11.2007)
• Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı’na mektup okuma komisyonunun mektuplarımız hakkında vermiş olduğu el koyma kararlarına topluca itiraz etmiştik. İtirazımıza kovuşturmaya yer olmadığı cevabı verilmiştir. (Soruşturma no: 2007/3541 Karar no: 2007/3393) Bu karara Ağır Ceza Mahkemesi’ne itiraz edilmiştir.
• Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı’na 16-30 Mart 2007 tarihleri arasında gıda zehirlenmesinden dolayı topluca yaptığımız suç duyurusuna "Kovuşturmaya yer olmadığı" kararı verilmiştir. (Soruşturma No: 2007/3306 Karar No: 2007/19395) Bu karara Ağır Ceza Mahkemesi’ne itiraz edilmiştir.
• Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı’na 03.10.2007 tarihlerinde Ulvi Yalçın, Veli Özdemir, ve F. Oğuz Aslan’a yapılan saldırıdan dolayı yine topluca yaptığımız suç duyurusuna "Kovuşturmaya yer olmadığı" kararı verilmiştir. (Soruşturma No: 2007/8195 Karar No: 2007/3388) Bu karara Ağır Ceza Mahkemesi’ne itiraz edilmiştir.
• Kırılan sandalyeler için Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı’na topluca yaptığımız suç duyurusuna "Kovuşturmaya yer olmadığı" kararı verilmiştir. (Soruşturma No: 2007/8057 Karar No: 2007/3505) Bu karara Ağır Ceza Mahkemesi’ne itiraz edilmiştir.
TUYAB (Tutuklu ve Hükümlü Yakınları Birliği)