Pişmanlık yasalarınız paçavra olacak!

Pazartesi, 24 Aralık 2007 (18 yıl 10 ay önce)

Yüzü simsiyah bir beze sarılı bir adam var televizyondaki görüntüde. Gözleri tüm hainlerinki gibi çürümüş su tonunda. Ekranın üst kısmında “Güvenlik nedeniyle ses değişikliği yapılmıştır” yazıyor. Yalnızca sesi değil her şeyiyle bir mutant’a dönüşmüş, 5 dakikadan fazla izlemeye dayanamayacağınız bu yaratık, bir itirafçı. Kimbilir kaç yurtseverin canına kıymış bir katil -çünkü devlet geleneğinde yoldaşlarına ve halkına tetik çekmeyen gerçek bir itirafçı sayılmaz! Tuhaftır, itirafçılar, “örgüt” dil ve jargonunu bir şekilde kullanmaya devam ederler. Bunun dili de hala yer yer “çalıyor.”

Son aylarda 12 Eylül yıllarında başlayıp 2002‘ye kadar devam eden, her bölümünde itirafçıların ulusal harekete kin kustuğu Ertürk Yöndem’in Perde Arkası programına dönüştürülen Siyaset Meydanı programında zombi görünümlü bu yaratık, karşımızda son günlerde “eve dönüş yasası” olarak pazarlanan Pişmanlık Yasası‘nın figürasyonunda yer alıyor. “Onurlu mu olsun, onursuz mu”, “Bilgi verme zorunluluğu olsun mu, olmasın mı”… faşist ve liberal çevrelerde “pratikte uygulanabilirlik” tartışmalarına yol açan, Erdoğan’ın aile kavramına da göndermeler yaparak pullamaya çalıştığı Pişmanlık Yasası’nın! Bugüne dek devrimci harekete yönelik sayısız ülkede uygulamaya sokulmuş, pek çoğunda da duvara toslamış onursuzluk belgesinin!

22 yılda 7 kere fiyasko!

Pişmanlık Yasası, ilk kez yürürlüğe girdiği 5 Haziran 1985‘ten beri tam 7 kez devrimci ve yurtseverlerin karşısına çıkarıldı. 1985′te devrimci örgüt ve eylemlere yönelik olarak çıkarılan yasayla, ruhunu düşmana satanların cezalarında indirime gidiliyordu. Yasadan yararlanmak için 497 hain başvurdu. İkinci Pişmanlık Yasası, 1988′de çıkarıldı ve bu kez, hainlerin korunması için estetik ameliyat, yeni hüviyet cüzdanı, sosyal güvenlik (!) gibi maddeler eklendi. Daha sonra 1990, 1992 ve 1995 yıllarında da -cezaevlerindeki hainler için zaten geçerli olan uygulama yasalaştırılarak- Pişmanlık Yasaları çıkarılmaya devam edildi. 1999′da Öcalan‘ın yakalanmasından sonra çıkarılan yasa ile ölüm ve müebbet hapis cezaları için alt sınır daha da düşürülürken, diğer hapis cezaları da yedide bire indirildi. Son Pişmanlık Yasası ise AKP hükümeti döneminde 2003′te çıkarıldı ve 1 yıl süreyle yürürlükte kaldı. Bu süre içerisinde dörtte üçü cezaevlerinden olmak üzere toplam 4 bin 340 hain yasadan yararlanmak için başvuruda bulundu. Pişmanlık ve itirafçılık başvurusunda bulunanlar, 1985 yılından beri ise toplam 6 bin 500 kişi. Sırf 12 Eylül yıllarında ağırlığını devrimci-demokratların oluşturduğu 600 bin kişi gözaltına alındı. Bu nedenle tek bir itirafçının dahi halka ve devrime verdiği zarar ve suçu sabitken, bu denli kitlesel bir operasyonlar sürecinde ve 22 yıl içerisinde bu rakam gerçekte devrimci harekete diz çöktürememenin ilanıdır. Öte yandan, özellikle son 15 yıldır başvuruda bulunanların önemli bir bölümü de, Hizbullahçılar ve Sivas katliamında yer alan canilerdir. Ayrıca Hrant Dink’inki gibi cinayetlere katılan faşistlerin de koruyup kollandıkları dışardaki balonları cezaevinde anında sönüyor. Bu katillerin cezaevine girer girmez yaptıkları ilk iş, pişmanlık dilekçesi vermek oluyor!

Pişmanlık dilekçesi verenlerden tutuklu bulunanlar ayrı bir koğuşta toplandı; cezaevinde ve şubelerde devrimci ve yurtsever tutsaklara işkence yapmaktan dışarıda operasyonlara çıkarılmaya, pis canını kurtarmak için ilgisiz insanlar hakkında ifade vermeye, Susurluk şebekelerinde tetikçiliğe dek her işte kullanıldı. Buna karşılık kimileri iş sahibi yapıldı, işe yerleştirildi, kimlikleri değiştirildi, estetik ameliyat edildi, cezaevinde bulundukları sürede dışarı çıkarılıp fahişelerle ilişki kurmaları vb. sağlandı! Psikopatlaşan hainlerin çoğu halka ve devrime karşı işledikleri suçların gölgesinde korku içindeki sefil bir yaşama adım attı, istihbaratçı ve provokatör olarak kitlelerin içerisine sızdı, kanlı cinayet ve katliamlarda yer aldı, uyuşturucu ticareti, çek-senet tahsilatçılığı, adam kaçırıp fidye almak gibi pis işlerle “karnını doyurdu”. Ama boşuna! Devrimci hareket ilk toparlanmaya başladığında, yoldaşlarının kanına elini bulayan, emekçi kitleler nezdinde devrimin adını kirleten, ailelerinin bile yüzlerine tükürdüğü hainlerden bu suçların hesabını sordu! Pek çok hain, Türkiye’de olduğu gibi yurtdışında da izleri sürülüp yerleri tespit edilerek devrimci adalet yerine getirildi.

Paçavraya çevrilir

PKK’yi askeri, siyasal ve örgütsel olarak çözmenin de bir parçası olduğu geniş planın bir parçası olarak Türk Ceza Kanunu’nun 221. maddesinde -“Etkin pişmanlık”- düzenlemeler yapılıyor. Bu doğrultuda, sınır ötesi operasyon ve diğer hamlelerle birlikte, bütün işkencelerin ana fikri olan “Kimse devletten büyük değildir, bükemediğin eli öpeceksin!” temasıyla birleşik “eve dönüş” olarak yürütülen propaganda tazeleniyor. Bunun için itirafçı ve korucuların yanı sıra gerilla aileleriyle de görüşülüyor ve gerillaların teslim olmaları halinde hiçbir ceza uygulanmayacağı sözü de verilerek onlara dilekçe imzalattırılmaya çalışılıyor.

Yine aynı kapsamda hazırlanan Tanık Koruma Yasa Tasarısı da bu hafta içerisinde Meclise geliyor. Tasarıya göre; “ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve alt sınırı 10 yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar, bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen alt sınırı 2 yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar ve terör suçlarında tanıklık yapanlar”, bu yasa çerçevesinde korunacak. Kimlik ve adres bilgileri kayda alınarak gizli tutulacak ve kendisine yapılacak tebligatlara ilişkin, ayrı bir adres tespit edilecek. Tanık koruma programı kapsamında olan kişiler, duruşmada hazır bulunma hakkına sahip bulunanlar olmadan ya da ses veya görüntüsü değiştirilerek özel ortamda dinlenilecek.

Tanık koruma programındaki kişilere fiziki koruma sağlanacak. Adli sicil, askerlik, vergi, nüfus, diploma, pasaport, sosyal güvenlik gibi belgeler değiştirilecek ve yeniden düzenlenecek. Koruma altına alınan kişilerin taşınır ve taşınmaz mal varlığıyla ilgili haklarını kullanmasına yönelik tedbirler alınacak.

Geçici olarak geçimini sağlaması amacıyla maddi yardımda bulunulacak; koruma altındaki kişi çalışıyorsa iş yeri ya da iş alanı değiştirilebilecek. Eğer öğrenciyse devam etmekte olduğu her türlü eğitim ve öğretim kurumunu değiştirmesi sağlanacak. Uluslararası anlaşmalara ve karşılıklılık ilkesine uygun şekilde, geçici olarak başka bir ülkeye yerleştirilebilecek.

Fizyolojik görünümünün estetik cerrahi yoluyla veya estetik cerrahi gerektirmeksizin değiştirilmesi ve buna uygun kimlik bilgilerinin yeniden düzenlenmesi sağlanacak.

Ancak Pişmanlık Yasaları, devrimci mücadelenin, gerilla hareketinin bulunduğu her ülkede -Peru, Kolombiya, Guatemela, Şili, Arjantin, El Salvador ve Güney Afrika’da- paçavraya çevrildi. Komünist ve devrimciler, faşizmin elinde böcekleşmeyi reddettikleri gibi, mücadele yaşamının maddi yoksunluklarını da, ölüm ve belki çok genç yaşlarında girdikleri, dışarıyı bir kez daha görmeyecek kadar uzun cezaevi yılları gibi bedelleri de gülerek omuzladılar; omuzluyorlar. Gözleri çürümüş su gibi bakan itirafçı ve hainlerin payına düşen ise dün ne olduysa, bugün de o olacak… İğnenin deliğinde bile!