GÜNCEL
Oremar baskınında PKK tarafından esir alınıp kısa bir süre sonra serbest bırakıldıktan sonra tutuklanıp cezaevine atılan psikolojik savaş mağduru, kirli ve haksız savaşa canlarını vermedikleri için "suçlu" ilan edilen 8 askerden biri Ramazan Yüce.
Bu kadar yalan, acımasızlık, vicdansızlık...
Benim oğlum 14 aylık askerdi ve terhisine 30 gün kala kaçırıldı. Madem gönlü o taraflardaydı peki neden geri geldi? Bu kadar yalan, bu kadar acımasızlık olmaz! Oğlumun, silahıyla birlikte teslim olduğu söyleniyor. Ama cezaevindeyken onu ilk görmeye gittiğimde elinde, kolunda ve başında yaralar vardı ve halen de iyileşmiş değil. Duruşma bu yaraların iyileşmesi için ertelendi. Onun hakkında söylenenlerin, yazılanların hepsi yalan. Tüm bu iftira ve yalanların nedeni, oğlumun Kürt olması mıdır? Yalan yanlışlarla, iftiralarla oğlumun üzerine gitmesinler. Evimi de kendimi de yakarım. Bu kadar vicdansızlık olmaz!
Irkçı medyanın, yedi ceddine kadar "bölücülükle ilişkilerini" araştırıp -aslında istihbarat kurumlarından alıp- psikolojik harekata, şoven kitle histerisine servis ettiği Ramazan Yüce müebbetle yargılanıyor şimdi.
Medyanın er Yüce üzerindeki bu psikolojik harekatında ne asparagaslar patlatılmadı ki, kanserden ölen babası PKK tutsağı olarak bile lanse edildi. Oysa o haberlerde yer alan ve 12 Eylül döneminde Diyarbakır zindanında yatan Hüseyin Yüce'nin Ramazan Yüce ile hiçbir akrabalığı bulunmuyor. Gerçekte Ramazan Yüce'nin babası Osman Yüce 1990 yılında kanserden öldü. Bu gerçeği Ramazan Yüce'nin annesi Fatma Yüce, Taraf Gazetesi muhabirlerine Mersin’in Çay Mahallesi’nde çocuklarıyla birlikte kiracı olarak oturdukları iki göz evde açıkladı.
Askeri Savcı Hakim Yarbay Hakan İleri tarafından hazırlanan 20 sayfalık iddianamede 7 asker için, Roj TV'de yayınlanan konuşmalarından dolayı, "Suç ve suçluyu alenen övmek", "Terör örgütünün propagandasını yapmak", "Askerlik hizmetinden soğutucu beyanlarda bulunmak", "Büyük zararlar doğuran emre itaatsizlik yapmak", "Yurtdışına firar etmek" suçlamasıyla 23 yıl hapis cezası istiyor.
Sıra Kürt askere gelince, Yarbay Savcı İleri kılıcını daha bir keskin sallıyor: Yüce'nin askerdeyken arkadaşlarına "Ben terhis olunca dağa çıkacağım, Bizim sivilde işimiz dağlarda gezmekti. Ben teröristim" dediğini ileri sürerek, müebbet diyor. Çünkü diyor Yüce’nin davranışlarının daha önce eylemin olabileceğinden haberdar olduğu izlenimi uyandırdığını, dahası, Yüce'nin PKK'nin elinde olduğu dönem rahat hareket ettiğini, falan filan...
Bir hukuk metni değil de bir kahvehane konuşması sanki... Ama suçüstü yakalanan Şemdinli bombacılarını bile ilk celsede tahliye eden Askeri Yargı sözkonusu olunca, bundan ötesi de beklenemez. Onun işi devletin suçlarını örtmek, silah altındaki emekçi çocuklarını sindirmek, kıymak. "Kürtçe ıslık çalmak"tan yargılanan Kürde, "ideolojik halay çekmek"ten yargılanan öğrencilere tanık olduk. Şimdi de "ben teröristim" dediği için bir Kürt yargılanıyor. Esirken "orada bulunmaktan memnunmuş gibi rahat davranışlarıyla" hain olduğunu gösteren bir Kürt asker yargılanıyor; müebbet hapisle! Var mı öyle devlete yan bakmak.
Daha yargılanmadan infaz ipi ırkçı medya tarafından çekilen Ramazan Yüce Mardinli bir Kürt. Köyleri devlet tarafından, 90'lı yıllarda zorla boşaltılıp metropollere sürülenlerden. Yaşadığı Mersin'de Newroz eylemine katıldığı için, daha çocuk yaştayken polis işkencelerinden geçirilerek cezaevine atılmış. Mahkemelerden kurtulunca askere gitmiş. Ama o bir Kürt; askerde eline silah verip kirli, haksız bir savaşa sürmekten başka her sözü, her davranışı izlenir, not edilir. Yeri geldiğinde işte "ihanetin delili" diye sunulur. Er Ramazan Yüce şimdi, savaşta esir alınıp ordunun karizmasının çizilmesine sebebiyet verdikleri için tutuklanan 7 arkadaşıyla birlikte cezaevinde. Ama o diğerlerinden farklı olarak müebbet istemiyle yargılanıyor. Çünkü o bir Kürt; ırkçı rejime göre içimizdeki hain! Kardeşlerini öldürmesi bile ona güven duyulması için yeterli değildir; çünkü ırkçı zihniyet onun "genlerinde ihanet" olduğundan emindir. Herhangi bir delil bulunmasa da esir alındığı ilk gün "Kahreden kuşku" manşetiyle, ikinci gün "Dağlıca'da köstebek", üçüncü gün ise kabak artık başında patlatılmaya hazırdır. Bu ırkçı şoven zihniyet yüzünden Genelkurmay'ın "Ne mutlu Türküm demeyen herkes Türkiye Cumhuriyeti’nin düşmanıdır ve öyle kalacaktır." talimatına göre iddianame hazırlayan Van Askeri Savcılığı da ona müebbet talep ediyor.
Peki bu savcı kılıklı apoletli celladın, Yüce'nin "ben teröristim" demesi ve esirken "rahat davranışları" dışında gösterdiği müebbetlik başka ne tür delili var? Kendisi bu davanın bir numaralı sanığı olması gereken Dağlıca Tabur Komutanı Kurmay Yarbay Onur Dirik'in çatışmaya ilişkin hazırladığı rapor. İşte müebbetlik delil bu! Çatışma günü, kendisi düğünde eğlenirken "Ramazan Yüce'nin 'Vatanına ve birliğine açık şekilde ihanet ettiği"ni söyleyen Yarbay Dirik'in raporunu delil gösteren savcıdan başka herkes, emir komuta hiyerarşisinin hakim olduğu bir kurumun suçundan en başta o kurumun başındaki en yetkili kişinin sorumlu olup, yargılanacaksa onun yargılanması gerektiğini bilir.
Oremar dağlarında kirli ve haksız bir savaşa zorla sürülen emekçi çocukları Kürt kardeşlerini öldürmeyi reddetmişse bu suç değildir.
Fakat onlara öldürme emri veren başta Yarbay Dirik olmak üzere, o gece baskına uğrayan taburda bulunmayan rütbeliler suçludur. Hem de bir baskın hazırlığının telsiz konuşmalarından anlaşılıp o komutanlara rapor edildiği, hatta takviye asker, silah ve helikopter talebinde bulunulduğu halde. Öldürme emri verip ortadan kaçtıkları için suçludurlar. İlk kurşun sesleriyle taburun en güvenli kuytuluklarına saklanıp 34 saat süren çatışma boyunca oradan çıkmayan teğmenler, üsteğmenler suçludur. "Kahraman ordu"nun şişkin maaşlı "kahraman komutanları", Kürt gerillasının baskınında korkakça kaçtıkları için suçludurlar.
Yargılanacaksa onlar yargılanmalı. Onların kendilerini aklayan raporlarına dayanarak askerler yargılanamaz.
Ama Genelkurmay'ın talimatına göre ve ordunun çizilen imajını düzeltmeye, savaşmak istemeyen askerlere gözdağı vermek amacıyla dava açılınca tabii bunlar hesaba katılmaz. Çünkü bu aşağılık düzende yargı dediğimiz mizansen her zaman emekçilerin ezilmesi, en dipteki güçsüzlerin sistemin suçlarına kurban edilmesi içindir. O yüzden onun kurbanları hep emekçiler; hep Kürtler; hep en alttakiler... Kürt asker Ramazan Yüce bunlardan biri; ücretli köle milyonlardan biri.
Köyünü yakıp yıkıp kentlerin sefaletine sürülen; 16'sında polis işkencesi, cezaevi hücresiyle tanışan; şoven linç histerisinin hedefine çakılan; her yerde aşağılanan, horlanan, gözetlenen, takip edilen; işsiz, aç, sefil, perişan edilen Kürt Mehmet niye gitsin ki nöbete? Gitmeyince o nöbete niye hain olsun ki? Alavere, dalavere Kürt Mehmet gitmez artık o nöbete.
Milyonları müebbet hapse mahkum edemezsiniz?
Perşembe, 17 Ocak 2008 (18 yıl 9 ay önce)
21 Ekim 2007'de Oremar'da yaşanan hezimetten sonra kabağın kimin başına patlayacağını merak edenler fazla beklemek zorunda kalmadılar; Hürriyet gazetesi "sorumlu"yu bulmuştu: İçimizdeki hain Kürt! Esir askerlerin içindeki Kürt asker PKK'liydi ve baskında "teröristlere yardım etmişti"!!!
Bu psikolojik bir savaştı. Dağlarda yaşanan savaşın politik etkisini olabildiğince zayıflatıp karşı tarafa çeşitli biçimlerde fatura etmek üzere yürütülen bir savaştır. Irkçı şoven medya, "kahraman ordunun" Gabar'dan sonra Oremar'da çizik yiyen karizmasını düzeltmek için en iyi bildikleri yolu kim bilir kaçıncı defa tekrar yürüyordu. Bir yandan ordunun imajı cilalanıyor, diğer yandan Kürt düşmanlığı pompalanıyordu. Genelkurmay tarafından kumanda edilen psikolojik savaşta çok zayıf kalındığı, "demokrasi", "insan hakları", "barış" gibi kavramların bile(!) karşı tarafa kaptırıldığı itirafından sonra burjuva medya psikolojik savaş propagandasına daha da hız verdi. Genelkurmay'a bağlı Psikolojik Harp Dairesi çıkışlı olduğu ayan beyan orada olan "paket programlar" bütün televizyon kanallarında yayınlanmaya, ana haberler Genelkurmay'dan gönderilen CD'lerden alınma pek "duygusal" veya Mehmetçiğin çok çok "kahramanlıklarla" dolu tatbikat görüntüleriyle doldurulmaya başlandı. Aylardır herkes orduyla yatıp operasyonla kalkar oldu. İşte bu psikolojik savaş meydanının bir kurbanı da Oremar esiri er Ramazan Yüce oldu.
Günah keçisi Kürt asker oldu
Oremar baskınında PKK tarafından esir alınıp kısa bir süre sonra serbest bırakıldıktan sonra tutuklanıp cezaevine atılan psikolojik savaş mağduru, kirli ve haksız savaşa canlarını vermedikleri için "suçlu" ilan edilen 8 askerden biri Ramazan Yüce.
Bu kadar yalan, acımasızlık, vicdansızlık...
Benim oğlum 14 aylık askerdi ve terhisine 30 gün kala kaçırıldı. Madem gönlü o taraflardaydı peki neden geri geldi? Bu kadar yalan, bu kadar acımasızlık olmaz! Oğlumun, silahıyla birlikte teslim olduğu söyleniyor. Ama cezaevindeyken onu ilk görmeye gittiğimde elinde, kolunda ve başında yaralar vardı ve halen de iyileşmiş değil. Duruşma bu yaraların iyileşmesi için ertelendi. Onun hakkında söylenenlerin, yazılanların hepsi yalan. Tüm bu iftira ve yalanların nedeni, oğlumun Kürt olması mıdır? Yalan yanlışlarla, iftiralarla oğlumun üzerine gitmesinler. Evimi de kendimi de yakarım. Bu kadar vicdansızlık olmaz!
Fatma Yüce
Medyanın er Yüce üzerindeki bu psikolojik harekatında ne asparagaslar patlatılmadı ki, kanserden ölen babası PKK tutsağı olarak bile lanse edildi. Oysa o haberlerde yer alan ve 12 Eylül döneminde Diyarbakır zindanında yatan Hüseyin Yüce'nin Ramazan Yüce ile hiçbir akrabalığı bulunmuyor. Gerçekte Ramazan Yüce'nin babası Osman Yüce 1990 yılında kanserden öldü. Bu gerçeği Ramazan Yüce'nin annesi Fatma Yüce, Taraf Gazetesi muhabirlerine Mersin’in Çay Mahallesi’nde çocuklarıyla birlikte kiracı olarak oturdukları iki göz evde açıkladı.
İddianame değil kahvehane konuşması
Askeri Savcı Hakim Yarbay Hakan İleri tarafından hazırlanan 20 sayfalık iddianamede 7 asker için, Roj TV'de yayınlanan konuşmalarından dolayı, "Suç ve suçluyu alenen övmek", "Terör örgütünün propagandasını yapmak", "Askerlik hizmetinden soğutucu beyanlarda bulunmak", "Büyük zararlar doğuran emre itaatsizlik yapmak", "Yurtdışına firar etmek" suçlamasıyla 23 yıl hapis cezası istiyor.
Sıra Kürt askere gelince, Yarbay Savcı İleri kılıcını daha bir keskin sallıyor: Yüce'nin askerdeyken arkadaşlarına "Ben terhis olunca dağa çıkacağım, Bizim sivilde işimiz dağlarda gezmekti. Ben teröristim" dediğini ileri sürerek, müebbet diyor. Çünkü diyor Yüce’nin davranışlarının daha önce eylemin olabileceğinden haberdar olduğu izlenimi uyandırdığını, dahası, Yüce'nin PKK'nin elinde olduğu dönem rahat hareket ettiğini, falan filan...
Bir hukuk metni değil de bir kahvehane konuşması sanki... Ama suçüstü yakalanan Şemdinli bombacılarını bile ilk celsede tahliye eden Askeri Yargı sözkonusu olunca, bundan ötesi de beklenemez. Onun işi devletin suçlarını örtmek, silah altındaki emekçi çocuklarını sindirmek, kıymak. "Kürtçe ıslık çalmak"tan yargılanan Kürde, "ideolojik halay çekmek"ten yargılanan öğrencilere tanık olduk. Şimdi de "ben teröristim" dediği için bir Kürt yargılanıyor. Esirken "orada bulunmaktan memnunmuş gibi rahat davranışlarıyla" hain olduğunu gösteren bir Kürt asker yargılanıyor; müebbet hapisle! Var mı öyle devlete yan bakmak.
Ne mutlu Türküm demeyenlerden
Daha yargılanmadan infaz ipi ırkçı medya tarafından çekilen Ramazan Yüce Mardinli bir Kürt. Köyleri devlet tarafından, 90'lı yıllarda zorla boşaltılıp metropollere sürülenlerden. Yaşadığı Mersin'de Newroz eylemine katıldığı için, daha çocuk yaştayken polis işkencelerinden geçirilerek cezaevine atılmış. Mahkemelerden kurtulunca askere gitmiş. Ama o bir Kürt; askerde eline silah verip kirli, haksız bir savaşa sürmekten başka her sözü, her davranışı izlenir, not edilir. Yeri geldiğinde işte "ihanetin delili" diye sunulur. Er Ramazan Yüce şimdi, savaşta esir alınıp ordunun karizmasının çizilmesine sebebiyet verdikleri için tutuklanan 7 arkadaşıyla birlikte cezaevinde. Ama o diğerlerinden farklı olarak müebbet istemiyle yargılanıyor. Çünkü o bir Kürt; ırkçı rejime göre içimizdeki hain! Kardeşlerini öldürmesi bile ona güven duyulması için yeterli değildir; çünkü ırkçı zihniyet onun "genlerinde ihanet" olduğundan emindir. Herhangi bir delil bulunmasa da esir alındığı ilk gün "Kahreden kuşku" manşetiyle, ikinci gün "Dağlıca'da köstebek", üçüncü gün ise kabak artık başında patlatılmaya hazırdır. Bu ırkçı şoven zihniyet yüzünden Genelkurmay'ın "Ne mutlu Türküm demeyen herkes Türkiye Cumhuriyeti’nin düşmanıdır ve öyle kalacaktır." talimatına göre iddianame hazırlayan Van Askeri Savcılığı da ona müebbet talep ediyor.
Peki bu savcı kılıklı apoletli celladın, Yüce'nin "ben teröristim" demesi ve esirken "rahat davranışları" dışında gösterdiği müebbetlik başka ne tür delili var? Kendisi bu davanın bir numaralı sanığı olması gereken Dağlıca Tabur Komutanı Kurmay Yarbay Onur Dirik'in çatışmaya ilişkin hazırladığı rapor. İşte müebbetlik delil bu! Çatışma günü, kendisi düğünde eğlenirken "Ramazan Yüce'nin 'Vatanına ve birliğine açık şekilde ihanet ettiği"ni söyleyen Yarbay Dirik'in raporunu delil gösteren savcıdan başka herkes, emir komuta hiyerarşisinin hakim olduğu bir kurumun suçundan en başta o kurumun başındaki en yetkili kişinin sorumlu olup, yargılanacaksa onun yargılanması gerektiğini bilir.
Baskında saklanan apoletliler iddianamede de yok
Oremar dağlarında kirli ve haksız bir savaşa zorla sürülen emekçi çocukları Kürt kardeşlerini öldürmeyi reddetmişse bu suç değildir.
Fakat onlara öldürme emri veren başta Yarbay Dirik olmak üzere, o gece baskına uğrayan taburda bulunmayan rütbeliler suçludur. Hem de bir baskın hazırlığının telsiz konuşmalarından anlaşılıp o komutanlara rapor edildiği, hatta takviye asker, silah ve helikopter talebinde bulunulduğu halde. Öldürme emri verip ortadan kaçtıkları için suçludurlar. İlk kurşun sesleriyle taburun en güvenli kuytuluklarına saklanıp 34 saat süren çatışma boyunca oradan çıkmayan teğmenler, üsteğmenler suçludur. "Kahraman ordu"nun şişkin maaşlı "kahraman komutanları", Kürt gerillasının baskınında korkakça kaçtıkları için suçludurlar.
Yargılanacaksa onlar yargılanmalı. Onların kendilerini aklayan raporlarına dayanarak askerler yargılanamaz.
Emekçi milyonları sistemin suçlarına kurban edemezsiniz
Ama Genelkurmay'ın talimatına göre ve ordunun çizilen imajını düzeltmeye, savaşmak istemeyen askerlere gözdağı vermek amacıyla dava açılınca tabii bunlar hesaba katılmaz. Çünkü bu aşağılık düzende yargı dediğimiz mizansen her zaman emekçilerin ezilmesi, en dipteki güçsüzlerin sistemin suçlarına kurban edilmesi içindir. O yüzden onun kurbanları hep emekçiler; hep Kürtler; hep en alttakiler... Kürt asker Ramazan Yüce bunlardan biri; ücretli köle milyonlardan biri.
Köyünü yakıp yıkıp kentlerin sefaletine sürülen; 16'sında polis işkencesi, cezaevi hücresiyle tanışan; şoven linç histerisinin hedefine çakılan; her yerde aşağılanan, horlanan, gözetlenen, takip edilen; işsiz, aç, sefil, perişan edilen Kürt Mehmet niye gitsin ki nöbete? Gitmeyince o nöbete niye hain olsun ki? Alavere, dalavere Kürt Mehmet gitmez artık o nöbete.
Milyonları müebbet hapse mahkum edemezsiniz?