Pazartesi, 28 Ocak 2008 (18 yıl 9 ay önce)
Mardin'in Dargeçit ilçesinde 1992 yılında tutuklanan PKK davası hükümlüsü Hasan Eroğlu tecrit altında öldü.
Cezaevi idaresi ve askerler Eroğlu'nun kalp krizi sonucu öldüğünü ileri sürüyor. Hücre arkadaşları ise kalp kirizi geçirmediğini belirtiyor.
Şeker ve prostat hastalıklarından müzdarip 60 yaşındaki Hasan Eroğlu'nun ailesi daha önce tedavi amaçlı tahliyesi için başvurularda bulunmuştu.
Aynı hapishanede Nevin Yaylacı yine tedavisizlik, tedavi adı altında işkenceyle beyin kanaması geçirmişti.
Hasta tutsak Eroğlu tecritle öldürüldü
Sincan 2 Nolu F Tipi Cezaevi'nde tutulan PKK davası hükümlüsü Hasan Eroğlu, dün akşam yaşamını yitirdi.
14 yıldır PKK davasında aldığı müebbet hapis cezası nedeniyle cezavinde bulunan Eroğlu'nun İstanbul'da ikamet eden ailesi cenazeyi almak için sabah saatlerinde Ankara'ya geldi. Eroğlu'nun cenazesi Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı'nda otopsi yapıldıktan sonra ailesi tarafından alınarak defnedilmek üzere memleketi Mardin'in Dargeçit ilçesine götürüldü.
Cezaevi komisyonu tarafından hazırlanan
"Ölü muayene ve otopsi tutanağı" raporunda Eroğlu'nun kalp krizi sonucu yaşamını yitirdiği belirtildi. Eroğlu'nun cezaevindeki arkadaşları ise kalp krizi geçirmediğini belirttiler.
Eroğlu'nun oğlu Abdurahman Eroğlu, babasının şeker ve prostat hastalıkları olduğunu söyledi. Babasının rahatsızlıklarından dolayı daha önce Başbakan'a iki defa dilekçe yazdığını belirten Eroğlu,
"Ancak babam için cezaevinde tedavi olmasını uygun gördüler. Koğuş arkadaşıları bize öldüğünü haber verdi. Resmi makamlar bize bilgi vermedi. Cezaevi'nde bir uzman çavuş bize kalp kirizi geçirdiğini söyledi. Ama cezaevindeki arkadaşı kalp krizi geçirmediğini söyledi" dedi.
Babasının tedavi olabilmesi için serbest bırakılması gerekirken tecrit altında tutulmaya devam edildiğine dikkat çeken oğul Eroğlu,
"Babamın iyi bir tedaviye ihtiyacı vardı. Ancak hiçbirine izin vermediler. Kendimiz tedavi etme şansı bulabilseydik, belki böyle olmayacaktı. Biz kendi babamızı göremedik" diye konuştu.
F tipi tecrit başlı başına imha sürecidir
Yine Sincan Cezaevi Kampüsü içinde bulunan Kadın Hapishanesi'nde tutulan Nevin Yaylacı'da Temmuz 2007'de şikayetlerine rağmen günlerce süren oylama, ilgisizlik, tedavisizlik, yanlış tedavi vb. ile beyin kanamasına sürüklenmiş ve ölüm sınırında taburcu edilmişti.
Yaylacı 27-30 Temmuz arasında defalarca kriz geçirdi, kuvvetli baş ağrılarından yakındı, idrarını tutamadı, baygın düştü, hafızasını kaybetti. Diğer tutsakların tepkileri sonucu önce cezaevi revirine götürülüp migren dendi, sonra ring aracıyla elleri kelepçeli hastaneye götürüldü, sinüzit dendi. Yeniden cezaevine yollandı; ağrı kesici verildi. Ölüm sınırındayken getirildiği hastanede, kızına infaz koruma memurlarından biri;
"İyi bak, anneni son görüşün olabilir" dedi.
Nevin Yaylacı'ya uygulanan tedavi vahşetinin ardından yine Sincan Cezaevi Kampüsü içinde bulunan Sincan 1 No'lu F Tipi'ndeki devrimci tutsaklar tarafından hasta tutsaklara ve tedavisizliğe karşı
ortak bir açıklama yapıldı.
TİKB, TKP/ML, MKP, MLKP ve Direniş Hareketi dava tutsakları tarafından yapılan açıklamada, basit hastalıkların bile tedavi sürecinde çıkarılan engellerle kronikleştirildiği, tedavi sürecinin ise başlı başına bir işkenceye dönüştürüldüğü belirtiliyordu:
Tecritin etkileriyle ya da başka nedenlerle ortaya çıkan rahatsızlıkların tedavi sürecinin ilk ayağı olan revire çıkıştan başlayarak (revire sadece haftada iki gün, Salı ve Perşembe günü çıkılabilmekte, diğer günler doktor bulunmamaktadır) bilinçli olarak engellendiği nesnel bir gerçektir artık. Tedavi olmak için doktoru hasta olduğunuza inandırmak başlı başına aşılması gereken bir eşiktir; çünkü çoğu defasında 'psikolojiktir' denilerek ağrı kesici ve vitaminlerle geçiştirilir muayeneler. Olur da hastaneye sevk edilirseniz bunun için birkaç ay beklemeniz adettendir. Bu süre sonunda asker eşliğinde onca aşağılanmayı göze alıp hastaneye gittiğinizde yine sizi ciddiye (aslında kendi mesleğini) alıp muayene edecek bir doktoru bulabilmeniz gerekir. Tutuklu ve hükümlüleri muayene ve tedavi etmek nedense angarya olarak görülür.
Bütün bu engelleri geçip uzun süreli tedavi için (ameliyat vb.) hastaneye yatmanız gerektiğinde, Ankara Numune Hastanesi'nin “mahkum koğuşu”nda kalırsınız. Burada bırakalım tedavi olmayı, yaşamak bile insan üstü bir sabır ve çaba gerektirmektedir. Çünkü mahkum koğuşuna yatırılan normal, yatalak ve bulaşıcı hastalık taşıdığı için tedavi gören tutuklu ve hükümlü hastaların hepsi aynı koğuşta ve yeni hastalıklara açık bir ortamla iç içe tutulmaktadır.
Koğuşlarda banyo, tuvalet, lavabo ve duş yeri olmadığından bu en insani ihtiyaçların giderilmesi bile başlı başına bir sorundur. Nöbetçi gardiyan tarafından koğuş kapısı açılmadan bu ihtiyaçların giderilebileceği yere gitmek mümkün olmadığı için, özellikle geceleri hasta tutsakların bu ihtiyaçlarını gidermeleri tam bir işkenceye dönüşmektedir. Öyle ki çoğu zaman insanlar tuvalet ihtiyacını bulabilirlerse pet şişelere, bulamazlarsa çöp kovasını kullanarak gidermek zoruna kalmakta, doğrusu bırakılmaktadır.
Hasta tutsaklar, kayıtlarının bulunduğu hapishaneden güvenlik ekibi gelmediği sürece mahkum koğuşunun güvenlikçileri tarafından servislerdeki tedaviye götürülmemektedir. Bu yüzden gecikmeler yaşanmakta, tedavi süreci uzamaktadır.
Biz dur demezsek sıradakiler
Erol ZAVAR: Mesane kanseri. Otuza yakın tıbbi müdahale ya da ameliyat geçirdi. Tecrit koşulları hastalığını ölümcül düzeye taşıdığı gibi bambaşka hastalık ve rahatsızlıklarla da tanışmasına neden oldu. Cezaevinde bulunduğu sırada başlayan migren ve safra kesesi ağrıları, daha önce geçirdiği tüberküloz, gözaltı sırasında gördüğü işkenceler ile dizlerinde oluşan menüsküs bunların en başta gelenleridir. Mart 2007'de safra kesesi alındı.
Yaşar İNCE: Hepatit B, kalp rahatsızlığı, bel fıtığı, böbreklerde taş, karaciğerde enfeksiyon yaşamaktadır.
Kemal ERTÜRK: Şeker ve hipertansiyon, mide ve bağırsak sorunları nedeniyle halsizlik-ateşlenme, baş ve kas ağrıları, uykusuzluk, gözlerde bulanıklık yaşamakta, ağırlaştırılmış müebbet mahkumu olduğu için tek kişilik hücrede ve sınırlı havalandırma saati uygulamasına maruz kalarak bu sorunlar daha da ağırlaşmaktadır.
Mesut DENİZ: İleri derece şizofren; yaşamının en temel gereklerini dahi yerine getiremeyecek durumda. Ağırlaştırılmış müebbete mahkum olan ve tek kişilik hücrede bulunan Deniz, yemek yemiyor, yataktan çıkmıyor, temizliğine dikkat etmiyor.
Bülent GÜNEŞ: Ayak yan çapraz bağlarında kopma bulunmakta, ameliyat olması gerekmektedir.
Hayati KAYTAN: Donmadan kaynaklı sol ayak parmakları kökten, sağ ayak parmakları ilk eklemden kesilmiş durumdadır. Sol topuk ve sağ serçe parmak (kemik alınmış) sürekli yara halde bulunmakta, iyileşmemektedir.
A. Hamit BABAT: Göz, ülser, migren ve kalp sorunu yaşamaktadır.
Naim EKMEKÇİ: Sağ kol omuzdan, sağ bacak dizinden itibaren yok, protez takmaktadır.
Tevfik KALKAN: Hepatit B, ülser, deride halen tam çözülemeyen kaşıntı, dökülme, morarma gibi belirtiler gösteren rahatsızlıkları bulunmaktadır.
Engin AYDINALP: Sulu zatürre, tüberkloz, karın ve midede şişkinlik, idrarda kanama sorunları yaşamaktadır.
Fethullah DEMİRTAŞ: Çene kemiğindeki erime nedeniyle sıvı gıdayla beslenmesi gerektiğine dair raporu bulunmaktadır. Bunun yanı sıra, boyun fıtığı (üç noktada), sol kol ve omuzda soğukluk gibi sorunlar yaşamaktadır.
Vedat BAKIR: İki kolda iş gücü kaybı ve iki böbrekte de taş problemi yaşamaktadır.
Sinan TÜRKMEN: Hepatit B taşıyıcısıdır. Behçet hastalığından kaynaklı her iki gözde kalıcı hasarlar bulunmaktadır.
Nizamettin ÖZOĞLU: Sol el bilekten yüzde 80, sağ el omuzdan yüzde 40 sakat durumdadır. Sağ diz kapak altında sürekli ağrı yaşamaktadır.
Ali Baba ARI: Hepatit B hastasıdır. Son 2-3 yıldır başında kramp şeklinde bazı ağrılar yaşamaktadır. Işığa, sese karşı duyarlı olma, aşırı tepki, unutkanlık, okuduğunu anlamada güçlük çekme, boyun ve bel fıtığı gibi rahatsızlıklar yaşamaktadır.
Taylan BALATACI: Midede gastrit ve bir bölgede iltihaplanma, bağırsaklarda kronik iltihaplanma ve su kaybı, her iki bacakta kısmi hissizlik, bel fıtığı, kronik farenjit ve sinüzit, Ölüm Orucu sonrası vücudun çeşitli yerlerinde iltihaplı sivilce ve yaralar, unutkanlık (ilacını almayı bile unutabiliyor), el ve ayak tırnaklarında döküntü ve morartı gibi rahatsızlıklar yaşamaktadır.