GÜNCEL
Mart-Mayıs sürecine "kitleleri" katarak onu -geçen yılki darbeci iklimden de farklılaşarak- alışılageldik rutinden çıkaran bir diğer temel etmen ise, burjuvazinin işçi sınıfı ve emekçiler üzerindeki bombardımanına karşı özsavunma çabaları. Saldırının koçbaşını, önümüzdeki hafta TBMM Genel Kurulu'na gelmesi beklenen SGGSS oluşturuyor. Yanı sıra ise, kıdem tazminatının kaldırılmasından emekli aylıklarına dek sosyal yıkımın SGGSS saldırısı ile birleşik, uzun süredir pusuya yatmış başlıkları devreye sokuluyor. Kriz unsurlarının artmasıyla birlikte hızlı bir düşüş içerisine giren konfeksiyon işkolunda, kitlesel işsizleşmeye karşı en irisinden en dayanıksızına patronlar, amansızca sömürdükleri işçileri de yedeklemeye çalışarak hamle yapıyorlar. Duvara dayanmış işçi ailesini, emekçi kadını mutlak yoksulluk çukurunda boğacak olan ekmek zammı (tüm diğer ihtiyaç kalemlerine yapılan zamlarla birlikte) kapıda!
Tüm bunlara karşılık, işçi-emekçi kitle hareketinin tepkisi asıl olarak iç birikim düzeyinde. Örneğin SGGSS'ye karşı oldukça düşük yoğunluklu güç toplama girişimleri ekseninde, aydınlatma ve ajitasyon/propaganda çerçevesinde kalan, eylem ve militan eylem yönü hayli zayıf bir özsavunma çabası yürütülüyor.
Ancak tüm bunlara rağmen, potansiyelin büyüklüğünü ve görünür bir çıkışa ihtiyacın şiddetini baz alarak söyleyebiliriz ki, hem Mart-Mayıs sürecinin, hem de daha sonrasının içerisinde alışılageldik "rutin"den farklı olarak daha fazla sınıf, daha fazla kitle, daha fazla emekçi kadın var!
Örneğin işyerlerindeki iş güvenliği koşulları, öncesi bir yana işte bu birikimle "Yeni Davutpaşa'lar, Tuzla'lar istemiyoruz!" diye dillendiriliyor.
Örneğin, sendikaların, kitle örgütleri ve meslek odalarının oluşturduğu, asıl olarak SGGSS odaklı eylem takvimi, hem bir "zevahir"in ama hem de aşağıdan gelen basıncın çok küçük ölçekli bir yansıması.
Emek Platformu'nun yaptığı toplantıda, 13 Mart günü tüm illerde kitlesel basın açıklamaları ve 14 Mart günü de 10.00-12.00 saatleri arasında iş bırakma kararı alındı.
Sendikaların, kitle ve meslek odalarının bu eylemleri bizzat işçi-emekçi kitlelerin içerisinden örgütleme çabası ne düzeyde olursa olsun, burada ilk "konuşulacak" olan devrimci güçlerin kendi konumlanışları olmalıdır. 2008 Mart-Mayıs takvimindeki her yaprak, emekçi kitleler için biricik çıkış yolunun devrimci proleter bir program, taktik, örgütlenme ve pratikten geçtiğini ortaya koyacak tarzda birbirinin içine geçirilmeli, güç biriktirerek büyütülmelidir.
Bir başka ifadeyle, örneğin 11 ve 12 Mart günleri, 2009'da darbe tezgahlarına, faşist kontra çeteciliğine, Kürt düşmanlığına karşı ve salt devrimci güçlerin duruşunu Gazi'de ortaya koymak için değil; aynı zamanda Davutpaşa'nın, tersanelerin sınıf öfkesini taşımak için de mevzilenilmelidir. Gazi, ölülerinin ağırlığını taşımakla yetinmeyip sınıf düşmanına tokat gibi vuruşuyla Gazi olmuştur; Davutpaşa'nın, tersanelerin biriktirdiği sınıf kiniyle, bizzat eylem alanında bunların sembolleriyle birlikte tarihten bugüne doğru çok daha güçlü taşınacaktır.
İşçi sınıfının en küçük kıpırdanışına, en küçük birleşik eylem olanağına aynı ruhla sarılmıyorsak, bu Gazi'nin anılması değildir. 11-12 ve 14 Mart günleri sendikalı, sendikasız işyerlerinde, devrimci sınıf çalışmasının bulunduğu işkollarında, devrimci bir sendikal perspektifle konumlanılması gereken işçi-emekçi örgütlerinde; emekçi semtlerinde emekçi kadınlar arasında bu birleşik eylem olanağına yüklenmeli, SGGSS'ye karşı, emeğin korunması ve emekçilere özgürlük taleplerini militan bir ruhla yükseltmeliyiz.
Sendika ve kitle örgütlerinin, ister yangından kasten mal kaçırır tarzda, ister taban bağlarını kendi elleriyle kesmiş olmalarından kaynağını alan, eylemin içerden çözülmesi, çoğu yerde hiç yapılmaması, işçilerin önünün kesilmesi gibi tutumlarına karşı, konfeksiyon, tersane, vb birçok işyerinde zaten sendika bulunmamasına karşı... yangını tutuşturacak ilk alev biz olmalıyız.
Emekçi kadınların ekmek zammı hazırlıkları dahil, altında ezildiğimiz yaşam yüküne karşı sesinin patlak vereceği kanalı biz açmalı, bir isyan bilinci, ondan da önce ruhunu yaratmalıyız.
16 Mart katliamını gençliğin antifaşist tarihinin yeni kuşakların tanımadığı bir yaprağı olmaktan çıkarıp bugünkü neoliberal yıkımın gençlik üzerindeki etkileriyle birleştirmeli; 16 Mart'ı sınıf öfkesi ve ruhuyla bilemeliyiz.
Kürt işçilerin tersane eylemlerindeki yer alışlarında da ifadesini bulan ulusal-sınıfsal taleplerin içiçeliğini Newroz'da öne çıkarmalı; Güney operasyonunda karşıdevrim kampı içerisindeki "homojenite"yi bozan duvara toslamanın moral etkisinin bilinciyle, ama aynı zamanda devrimci sınıfsal pratik bir odak olma hedefiyle konumlanmalı; Kürt emekçilere "kapitalizme de edi bese"yi taşımalıyız.
Gerek kriz göstergelerindeki artış ve sarsıntının fren çekilerek giderilmeye çalışılması, gerekse de toplumsallaşmış rejim krizine yeni birikim unsurlarının eklenmesi, önümüzde kaotik olduğu kadar özellikle Genelkurmay'ın pozisyonunu güçlendirmeye yönelik, haliyle doğrudan hedefi de devrimci güçler ve kitle hareketi olan adımlarının artacağına işaret ediyor. Bu yılki Mart-Mayıs süreci, özel olarak da 1 Mayıs'ın hem daha kitlesel hem de daha sert geçme olasılığı çarpışan iki taraf açısından da yüksek. Bu süreçte devrimci güçlerin, sınıf ve kitle hareketinin rejimin ve işbirlikçi tekelci sermayenin zayıf karnına vurarak militanca güç biriktirmesi için her bir aşamasının hem doğru, hem de kendisiyle sınırlanmaksızın dinamik bir tarzda içeriklendirilip planlanmasına, her bir yaprağın enerjisinin bir sonrakine içerik ve pratik olarak örgütlenmiş bir tarzda akmasına odaklanmalıyız.
Kupkuru dallardan pıtrak gibi çıkan yeşil yaprakları, erken açan çiçekleriyle bahar, "rutin"e en yabancı mevsimdir. Baharda doğanın yol verdiği işte bu enerjiyle, ideolojik, siyasal ve pratik konumlanışımızla, donanmalıyız!
Pazartesi, 10 Mart 2008 (18 yıl 8 ay önce)
8 Mart'la başlayıp 12 Mart Gazi Antifaşist Halk Direnişi, 15 Mart'ta Irak işgalinin yıldönümü, 16 Mart katliamı ve Newroz'la devam eden, Mart-Mayıs süreci, bu yıl onu besleyen yeni unsurlarla birlikte yaşanıyor. Henüz sınıf ve kitle hareketinde bir süreklilik düzeyini yakalamaktan uzak olmakla birlikte, bunların içerisinde birbirinin zamansal olarak da üzerine gelen bir dizi sınıfsal olayı başa yazmak gerekiyor. Çok kısa bir süre içerisinde üzerine toprak örtülen Davutpaşa katliamı; tersanelerdeki iş cinayetlerine karşı tüm zayıflıklarına karşı yapılan eylem gibi olaylar, anında, ağırlığınca karşılıklar yaratmamakla birlikte işçi sınıfının, hatta bizzat komünist ve devrimcilerin içerisinde bir birikim yaratıyor.
Bu birikim, somut haliyle kendisini 8 Mart kutlamalarının içerisinde gösteriyor. Kadın sorununda devrimci bir ideolojik-sınıfsal içerikten kaynağını almamakla birlikte kadın işçi ve emekçilerin en feminizan 8 Mart kutlamasında dahi artan görünürlükte yer almaları, 8 Mart'ların artık "siyasetler arası bir gündem"e sığmayacağını göstermesi gereken olgulardan biri. Aynı şekilde, tersaneler bölgesinin, Davutpaşa'nın kutlamalar için adres olarak seçilmesi, henüz çok sınırlı düzeyde olmakla birlikte, kitlelerdeki hayat belirtileri ile bağ kurma çabalarından biri olarak önem taşıyor.
Buldozer ilerliyor
Mart-Mayıs sürecine "kitleleri" katarak onu -geçen yılki darbeci iklimden de farklılaşarak- alışılageldik rutinden çıkaran bir diğer temel etmen ise, burjuvazinin işçi sınıfı ve emekçiler üzerindeki bombardımanına karşı özsavunma çabaları. Saldırının koçbaşını, önümüzdeki hafta TBMM Genel Kurulu'na gelmesi beklenen SGGSS oluşturuyor. Yanı sıra ise, kıdem tazminatının kaldırılmasından emekli aylıklarına dek sosyal yıkımın SGGSS saldırısı ile birleşik, uzun süredir pusuya yatmış başlıkları devreye sokuluyor. Kriz unsurlarının artmasıyla birlikte hızlı bir düşüş içerisine giren konfeksiyon işkolunda, kitlesel işsizleşmeye karşı en irisinden en dayanıksızına patronlar, amansızca sömürdükleri işçileri de yedeklemeye çalışarak hamle yapıyorlar. Duvara dayanmış işçi ailesini, emekçi kadını mutlak yoksulluk çukurunda boğacak olan ekmek zammı (tüm diğer ihtiyaç kalemlerine yapılan zamlarla birlikte) kapıda!
Tüm bunlara karşılık, işçi-emekçi kitle hareketinin tepkisi asıl olarak iç birikim düzeyinde. Örneğin SGGSS'ye karşı oldukça düşük yoğunluklu güç toplama girişimleri ekseninde, aydınlatma ve ajitasyon/propaganda çerçevesinde kalan, eylem ve militan eylem yönü hayli zayıf bir özsavunma çabası yürütülüyor.
Özsavunma dinamikleri artıyor
Ancak tüm bunlara rağmen, potansiyelin büyüklüğünü ve görünür bir çıkışa ihtiyacın şiddetini baz alarak söyleyebiliriz ki, hem Mart-Mayıs sürecinin, hem de daha sonrasının içerisinde alışılageldik "rutin"den farklı olarak daha fazla sınıf, daha fazla kitle, daha fazla emekçi kadın var!
Örneğin işyerlerindeki iş güvenliği koşulları, öncesi bir yana işte bu birikimle "Yeni Davutpaşa'lar, Tuzla'lar istemiyoruz!" diye dillendiriliyor.
Örneğin, sendikaların, kitle örgütleri ve meslek odalarının oluşturduğu, asıl olarak SGGSS odaklı eylem takvimi, hem bir "zevahir"in ama hem de aşağıdan gelen basıncın çok küçük ölçekli bir yansıması.
Emek Platformu'nun yaptığı toplantıda, 13 Mart günü tüm illerde kitlesel basın açıklamaları ve 14 Mart günü de 10.00-12.00 saatleri arasında iş bırakma kararı alındı.
Yangını tutuşturacak alev biziz
Sendikaların, kitle ve meslek odalarının bu eylemleri bizzat işçi-emekçi kitlelerin içerisinden örgütleme çabası ne düzeyde olursa olsun, burada ilk "konuşulacak" olan devrimci güçlerin kendi konumlanışları olmalıdır. 2008 Mart-Mayıs takvimindeki her yaprak, emekçi kitleler için biricik çıkış yolunun devrimci proleter bir program, taktik, örgütlenme ve pratikten geçtiğini ortaya koyacak tarzda birbirinin içine geçirilmeli, güç biriktirerek büyütülmelidir.
Bir başka ifadeyle, örneğin 11 ve 12 Mart günleri, 2009'da darbe tezgahlarına, faşist kontra çeteciliğine, Kürt düşmanlığına karşı ve salt devrimci güçlerin duruşunu Gazi'de ortaya koymak için değil; aynı zamanda Davutpaşa'nın, tersanelerin sınıf öfkesini taşımak için de mevzilenilmelidir. Gazi, ölülerinin ağırlığını taşımakla yetinmeyip sınıf düşmanına tokat gibi vuruşuyla Gazi olmuştur; Davutpaşa'nın, tersanelerin biriktirdiği sınıf kiniyle, bizzat eylem alanında bunların sembolleriyle birlikte tarihten bugüne doğru çok daha güçlü taşınacaktır.
İşçi sınıfının en küçük kıpırdanışına, en küçük birleşik eylem olanağına aynı ruhla sarılmıyorsak, bu Gazi'nin anılması değildir. 11-12 ve 14 Mart günleri sendikalı, sendikasız işyerlerinde, devrimci sınıf çalışmasının bulunduğu işkollarında, devrimci bir sendikal perspektifle konumlanılması gereken işçi-emekçi örgütlerinde; emekçi semtlerinde emekçi kadınlar arasında bu birleşik eylem olanağına yüklenmeli, SGGSS'ye karşı, emeğin korunması ve emekçilere özgürlük taleplerini militan bir ruhla yükseltmeliyiz.
Sendika ve kitle örgütlerinin, ister yangından kasten mal kaçırır tarzda, ister taban bağlarını kendi elleriyle kesmiş olmalarından kaynağını alan, eylemin içerden çözülmesi, çoğu yerde hiç yapılmaması, işçilerin önünün kesilmesi gibi tutumlarına karşı, konfeksiyon, tersane, vb birçok işyerinde zaten sendika bulunmamasına karşı... yangını tutuşturacak ilk alev biz olmalıyız.
Emekçi kadınların ekmek zammı hazırlıkları dahil, altında ezildiğimiz yaşam yüküne karşı sesinin patlak vereceği kanalı biz açmalı, bir isyan bilinci, ondan da önce ruhunu yaratmalıyız.
16 Mart katliamını gençliğin antifaşist tarihinin yeni kuşakların tanımadığı bir yaprağı olmaktan çıkarıp bugünkü neoliberal yıkımın gençlik üzerindeki etkileriyle birleştirmeli; 16 Mart'ı sınıf öfkesi ve ruhuyla bilemeliyiz.
Kürt işçilerin tersane eylemlerindeki yer alışlarında da ifadesini bulan ulusal-sınıfsal taleplerin içiçeliğini Newroz'da öne çıkarmalı; Güney operasyonunda karşıdevrim kampı içerisindeki "homojenite"yi bozan duvara toslamanın moral etkisinin bilinciyle, ama aynı zamanda devrimci sınıfsal pratik bir odak olma hedefiyle konumlanmalı; Kürt emekçilere "kapitalizme de edi bese"yi taşımalıyız.
Rutin değil dinamik konumlanış
Gerek kriz göstergelerindeki artış ve sarsıntının fren çekilerek giderilmeye çalışılması, gerekse de toplumsallaşmış rejim krizine yeni birikim unsurlarının eklenmesi, önümüzde kaotik olduğu kadar özellikle Genelkurmay'ın pozisyonunu güçlendirmeye yönelik, haliyle doğrudan hedefi de devrimci güçler ve kitle hareketi olan adımlarının artacağına işaret ediyor. Bu yılki Mart-Mayıs süreci, özel olarak da 1 Mayıs'ın hem daha kitlesel hem de daha sert geçme olasılığı çarpışan iki taraf açısından da yüksek. Bu süreçte devrimci güçlerin, sınıf ve kitle hareketinin rejimin ve işbirlikçi tekelci sermayenin zayıf karnına vurarak militanca güç biriktirmesi için her bir aşamasının hem doğru, hem de kendisiyle sınırlanmaksızın dinamik bir tarzda içeriklendirilip planlanmasına, her bir yaprağın enerjisinin bir sonrakine içerik ve pratik olarak örgütlenmiş bir tarzda akmasına odaklanmalıyız.
Kupkuru dallardan pıtrak gibi çıkan yeşil yaprakları, erken açan çiçekleriyle bahar, "rutin"e en yabancı mevsimdir. Baharda doğanın yol verdiği işte bu enerjiyle, ideolojik, siyasal ve pratik konumlanışımızla, donanmalıyız!