Bursa'da metal sektöründe üretim yapan MİSTAŞ fabrikasından bir işçi işten çıkarıldı. Olay buraya kadar normal ve son zamanlarda çok alışık olduğumuz bir işten atma gibi. Ancak biraz içine girince bize birçok şey anlatan gerçekler var. Geçen yıl fabrikanın patronu söz konusu işçinin çocuğunu dersaneye kaydettirerek büyük bir "babalık" yapmıştı. Alışık olduğumuz patron profilinden ne kadar da uzak değil mi? Ancak patronun gerçek yüzünü göstermesi çok fazla zaman almadı.
Yaklaşık 1 hafta önce işçi arkadaş işten çıkarıldı. Patron, işçiye tazminat olarak da çocuğunun dersanesi için ödenen parayı gösterdi. Hal böyle olunca işçi arkadaş tazminattan yararlanamadığı gibi bir de üstüne kalan 1 milyarlık dersane ücretini ödemeye mahkum edildi.
Özellikle metal sektöründe küçüğünden büyüğüne bütün patronlar, insan kaynakları yönetimi, toplam kalite yönetimi gibi üretim modellerini uygulamaya çalışıp, "Biz bir aileyiz" martavallarını atmakta çok meraklılar. Bu merak tabiki işçi üzerinden en yüksek artı-değeri sağlama isteğinden doğuyor. Bu istek kapitalist hayvanının doğasını belirleyen temel etkendir: Hep daha fazlası, tabiki ancak işçi için hep daha azıyla...