Çarşamba, 23 Nisan 2008 (18 yıl 6 ay önce)
egitimemekcileridernegi.org
Başbakan Tayyip Erdoğan, partisinin Meclis Grubu’nda yaptığı konuşmada, Taksim’de 1 Mayıs kutlamasına izin verilmesinin mümkün olmadığını açıklarken, sendikaları "inatlaşmamaya" çağırdı, "Ayakların başları yönettiği yerde kıyamet kopar" dedi.
Başbakan Erdoğan, 1 Mayıs için sendikalara seslendi: "İlla Taksim’de yaparız derseniz buna mülki idare olumlu bakmaz. Çünkü bu böyle başlarsa arkası farklı gelir" dedi.
Erdoğan 1 Mayıs’ın tatil ilan edilmemesinin nedenini şöyle anlattı:
Bugünü resmi tatil ilan etmemizi bekleyenler var. Türkiye tatiller ülkesi. Yıllık çalışma günü 200 gündür. Bunun dışı tatildir. Hesap edecek olursak bir günün maliyeti 2 katrilyondur (2 milyar YTL). Bir taraftan emeğin karşılığının daha fazla olmasını arayacağız, bir taraftan "tatiller artsın" diyeceğiz. Biz böyle bir noktada değiliz.
Erdoğan’ın konuşmasının şifreleri
Başbakan’ın konuşmasının gizli şifreleri neler? Başbakan kimin adına konuşuyor? Başbakan gerçekte ne diyor?
1) 1 Mayıs neden tatil değil?: Yaygın beklentiye karşın dün toplanan Bakanlar Kurulu 1 Mayıs’ı resmi tatil ilan etmedi. Bunun gerekçesini dün hükümet sözcüsü açıklamıştı, bugün Başbakan grup toplantısında bir kez daha altını çizdi:
"1 günün maliyeti 2 katrilyon!" Bu ne demek?
Türkiye işçi sınıfı 1 günde 2 katrilyon liralık değer üretiyor demek! Yani 1 Mayıs’ta çalışmak istemeyen, öldürülen arkadaşlarını anmak, gücünü duyumsamak isteyen işçi sınıfı, biz yani bir günde 2 katrilyon değer üretiyoruz.
Peki günde 2 katrilyon (2 milyar YTL) değer üreten işçiler yılda ne üretir? 365*2= 730 katrilyon! Buradan Türkiye işçi sınıfının yıllık 730 katrilyonluk bir güç olduğu ortaya çıkar.
730 katrilyonluk güçten kesilen vergilerle maaşları ödenen, bir diğer deyişle işçi sınıfının ürettiği değerle maaşlanan, bu da yetmeyip iktidar olmanın ayrıcalıklarıyla eşini dostunu ihya ederek zengin eden Başbakan hatırlatıyor:
"Çalışmazsanız 2 katrilyon zarar ederiz."
Demek ki burada bir sorun var: Bizim ürettiğimizle beslenenler bize çalışıp çalışamayacağımızı söylüyor!!
Ya da: Ne hakla, bize çalışıp çalışamayacağımızı söylüyor, bu güce sahip olduklarını zannediyorlar!? Neyse paranı veren, onun karşılığını üreten biziz yahu! Valisiyle, emniyet müdürüyle, bakanları ve vekilleriyle hepinizin maaşınızı toplasak bizden aldığınız yıllık para bile 2 katrilyon etmiyor!
Başbakan ekonomi de bilmiyor!
2) Böyle başlarsa arkadan ne gelir? "İlla Taksim’de yaparız derseniz buna mülki idare olumlu bakmaz. Çünkü bu böyle başlarsa arkası farklı gelir."
Ne gelir arkasından? Ne geleceğinden de çok, hükümet için "böyle başladıktan sonra" nasıl, hangi ruhla, hangi bakışla devamının geleceğidir sorun. Yani sorun burada işçi sınıfının "illa" demesidir. "Mülki idare olumlu bakmasa" dahi eylemini gerçekleştirmesidir.
Çünkü burada "böyle" yapılırsa, Taksim’e yasağa karşın çıkılmışsa, artık kul zihniyeti aşılmış,
korku duvarı çatlamış demektir.
Aslında bu korku duvarı, bugün değil, 30 yıl aradan sonra geçen yıl, Taksim’e çıkılmasıyla çatlamış, sorgusuz sualsiz, doğru mu yanlış mı demeden "amire itaat" geleneği kırılmış, 1 Mayıs kazanılmıştır.
O yüzden –patronlar sınıfı için üzgünüz- başbakanın gerekçelendirmesi gecikmiş, hükümsüz kalmış, aşılmıştır. Zaten geçen yıl 1 Mayıs’a çıkıldığı için bu 1 Mayıs’ta işçi sınıfı ve emekçilerdeki Taksim kararlılığı daha yüksek olmakta, özgürlük hasreti büyümekte, zaptedilememekte, bu yüzden zaten Bakanlar Kurulu dün "tatilsiz" de olsa "bayram" ilan etmek zorunda kalmıştır.
Ancak bilimsel olarak doğru olanın, tarihsel olarak haklı olanın rüşvetle yatışması mümkün müdür? Rüşvet hükümetlerde işe yarayabilir. Kitleselleşmiş, yakıcılaşmış talep ve ihtiyaçlarda işe yarar mı?
Başbakanın da korkusu işe yaramamasıdır: Bu "böyle başlamıştır", "arkası farklı" gelecektir!
3) "Ayakların başları yönettiği yerde kıyamet kopar." Yoksa bu olurmuş! Yönetim değişir, kıyamet koparmış!
İşçi sınıfı ve emekçiler ayak mıdır, baş mıdır? "Kafa" patronlar sınıfı, TÜSİAD, TOBB, MÜSİAD, IMF, Dünya Bankası, AB ve hükümet ise, "ayaklar" da, ayaktakımı, yani eski adıyla ameleler, bugünün işçileri ve emekçiler mi olmaktadır? Bugünün padişahı, sultanı ve kralları zenginler midir? Sermaye sahipleri ve kapitalistler midir? Hükümetler, mülki idare amirleri, valiler ve emniyet müdürleriyle topyekün devlet midir?
Başbakan’a göre kuşkusuz öyledir.
İşçi ve emekçiler de "kafasız", düşünme özürlü, yönetilmek zorunda olanlardır. "Ayak" yani...
Başbakanın bu "sınıfsal" değerlendirmesinin doğruluğunu 1 Mayıs’ta hep birlikte görecek, sınayacağız! Hodri meydan...