Perşembe, 1 Mayıs 2008 (18 yıl 6 ay önce)
Mecidiyeköy'de sabah saatlerinde DİSK'e saldırılmasının öğrenilmesinden sonra yeni toplanma yeri Şişli Camisi'ydi. 9:00 sularında Tez Koop-İş şapkalı işçiler, sendikacılar, devrimci eylemciler yüzlere varan sayılarla toplanmaya başladılar.
Saat 10'a kadar güç toplanması ve yeni eylemcilerin gelmesi için beklenmeye devam edildi. Bu sıradaki bekleyiş sözlerle tarif edilemeyecek kadar güzeldi. 100 metre ileride kalın bir polis barikatına rağmen gittikçe sayısı artan, ilk sloganın atılmasını bekleyen ama kararlı bir kalabalığın ortak ruh hali, birazdan özgürleştirilecek bir meydan, sabahın diri serinliği, işine giderken olacakları merakla izleyen ama korkmadığı belli olan işçiler... Derken işçiler Tez Koop-İş'in binasından indi ve sloganlar koptu. Çok gür, çok canlı “Yaşasın 1 Mayıs!” sloganları ortalığı inletmeye başladı. Ve polis barikatının üzerine yüründü.
Burada ilk gaz bombalı saldırı oldu ve kalabalık ara sokaklara dağıldı. Daha sonra Şişli Camisi, Şişli Adliyesi ve Mecidiyeköy yönlerinde irili ufaklı birçok çatışma oldu. Bu arada istikamet Taksim'e yöneldiği için bölgedeki çatışmalar da biraz duruldu.
Cumhuriyet gazetesi civarında gazete okuru olduğu belli olan yaşlı teyzeler, amcalar sürekli polislere bağırdılar. Ellerinde karanfil taşıyan, tek başına slogan atan orta yaş ve üzeri emekçiler de vardı. İkinci ana eylem yeri Osmanbey'di. Osmanbey'e kadar tabii sürekli irili ufaklı çatışma, kovalamaca ve slogan atan grupçuklara rastlandı. Bu küçük grupların ana gruplara ulaşmaya çalıştığı anlaşılıyordu.
Osmanbey'e varıldığında ise Nişantaşı çatışmaları durulmuş, Beşiktaş'a yönelinmişti. Burada CHP binası önünde toplanıldı. CHP'liler, Türk-İş'e bağlı sendikalar ile işçiler ve devrimci eylemciler yine bir araya geldiler ve sayı 1000'i buldu. 1 Mayıs marşları ve sloganları eşliğinde eylem sürdürüldü. Bu sırada ara sokaklardan gelen bir grup eylemci ana eylemcilerle birleşmeye çalıştı. Topkapı İşçileri ve Feministler imzalı pankartlar açan eylemcilerin sayısı zamanla 200'ü buldu. Bu sırada ana kitle de “Barikat açılsın!”, “Emekçiye Değil Çetelere Barikat!” sloganını attı. 20 dakikalık bekleyişten sonra polis aradaki barikatı kaldırdı ve bir alkış tufanı koptu, hep bir ağızdan sloganlar haykırıldı.
Bu sırada sabahtan itibaren aynı yerde beklemekten yorulan belediye işçileri ise kaldırımlara serilmişti.
Sendika ağalarına rağmen yön Taksim
Bir süre bekleyişten sonra Türk-İş'li sendikacılar ses aracına çıkarak açıklamaya başladılar ve eylemin bitirilme kararı alındığını duyurdular, Taksim eyleminin burada bitirildiğini ilan ettiler. Kitleden büyük bir “yuh!” sloganı yükseldi. Ajitasyonla sloganları bastırmaya çalışan Mustafa Türkel'den sonra Süleyman Çelebi bir konuşma yaptı. Bunun üzerine orada yer alan devrimciler “Taksim'e, Taksim'”!” sloganlarıyla yönlerini Taksim'e döndüler.
Açıklamadan sonra Türk-İş yöneticileri ve bir grup CHP milletvekili ellerinde karanfillerle Harbiye'ye yöneldi. Bir anlamda sessiz eylem gibi yapılan yürüyüşün yönü Taksim'di. Tabii grubun arkasına devrimciler de katıldı ve bu yürüyüşe polis barikatları kaldırıldı. 20-30 metreden sonra sloganlar elbette yeniden koptu. Taksim yönü ise bir mıknatıs gibi eylemcileri kalabalıklaştırarak kendine çekiyordu. Sabah saatlerindeki coşkunun aynısı, Taksim yönüne akıldıkça artıyordu. Sayı 200-300''ü buldu. Harbiye'ye gelindiğinde bir grup eylemciyle daha birleşildi.
Bu sırada yerlerde daha önceki çatışmada kullanıldığı belli olan kaldırım taşları vardı. Burada beklenen polis saldırısı yeniden başladı. Yoğun gaz bombalarına ve su sıkılmasına taşlarla karşılık verildi. Eylemciler yine ara sokaklara dağıldı. Bu çatışma sonrası tek yakalanan bazı eylemciler tekme tokat dövüldü, bazıları gözaltına alındı. Her bir eylemcinin başına, eylemin hıncını çıkarmak isteyen onlarca polis abanıyordu.
Her durak bir barikat, her barikat eylem yeri
Her durakta bir polis barikatı, barikatın arkasında bir eylemci grup, ardından çatışma ve gaz bombaları vardı. Taksim'e kadar tüm ana duraklarda manzara ve yaşananların özeti bu oldu. Çatışa çatışa, gaz yiye yiye, ara sokaklara dağıla dağıla Taksim'e ve İstiklal Caddesi'ne varıldı. Burada da yine yakın saatlere kadar çatışmalar sürmüş, gaz bombaları atılmış, eylemcilere su sıkılmış, camlar çerçeveler inmiş, bira ve su şişeleriyle polise direnilmişti. Yerler cam kırıkları ve boş gaz bombalarıyla doluydu.
Öğlen saatleri İstiklal Caddesi'nde geçen yılın 1 Mayıs görüntülerini hatırlatan çatışma anları yaşandı. Ara sokaklarda birleşen ve caddeye çıkan eylemciler, eylemcilere gaz ve suyla müdahale edilişi... Ancak eylemin de eylemcinin de arkasının bitirilemeyişi.. istiklal'de de öğlen saatlerinde Dolapdere yönünden sürekli eylemci sloganları yükseldi. Polisler ise ara sokaklarda eylemci kovalamaya çalıştı. Taksim Karakolu civarında yaşanan kovalamacalarda polisin saldırısı son derece sert oluyordu. Hatta burada bir avukat da kimliğini göstermesine rağmen tartaklandı. Korkudan bir binaya çıkan turistler karga tulumba onlarca polis tarafından çıkarıldı. Yine tek tek eylemciler yakalandı, bazıları tekme tokat dövüldü, eylemcilere boyalı su sıkıldı. Taksim esnafından bazıları kapalı dükkanların arkasından eylemleri izlerken bazıları da eylemcilere limon dağıttı... İstiklal Caddesi ve civarında (Alman Hastanesi, Elmadağ, Dolapdere, Kurtuluş...) çatışma haberleri alınırken çatışmalar İstiklal Caddesi'nde de irili ufaklı sürdü. 15:00 sularında ise ortalık yavaş yavaş sakinleşmeye, dükkanlar açılmaya başlandı.
Hala eylem olacağı beklentisinde olan ve dağılmayan bazı gruplar da 16:00'da yapılan avukatların açıklamasına katıldı. Burada da sayıları 200'ü bulan kitle, enerjisinden, coşkusundan hiçbir şey kaybetmeyen "Yaşasın 1 Mayıs sloganlarını haykırıyordu...