Perşembe, 1 Mayıs 2008 (18 yıl 6 ay önce)
Bugün Taksim'i bir kez daha kazandık! Bir kez daha sermayenin ve faşizmin karşısına emeğin cesaretiyle ve onuruyla çıktık. Sendika ağalarının ihanetinin barikatlarını bir kez daha aştık. Bir kez daha Taksim'e çıkmaya kararlı her yaştan, kadın, erkek, Türk, Kürt emekçiler, komünist ve devrimciler olarak işçi sınıfının geleceğini kimin temsil ettiğini gösterdik.
Taksim'e çıkabilen kitle, bu kez belki geçen yıla göre daha sınırlı oldu. Ama Taksim, oraya ulaşma enerjisiyle dolu, her koldan onbinlerle beslenerek, geçen yıla göre çok daha fazla bir kitle ile fethedildi. Çok daha fazla emekçinin, eyleme katılmasa bile desteğini kazandı. Sayısız işçi, emekçi, komünist ve devrimci grup, birbirleriyle iç içe geçerek bulundukları her yeri Taksim ruhuyla zaptettiler. Günün sloganları, "Yaşasın 1 Mayıs", "Her yer Taksim, her yer direniş"ti. Her bir araya geliş, bu sloganlarla başladı ve faşizmi ve sermayeyi hedef alan sloganlarla devlet terörüne karşı biriken kin düşmanın yüzüne tükürüldü.
Günlerdir 1 Mayıs'ı ve Taksim'i işçi ve emekçilerin mücadelesini simgeleyen bir gün değil, emekçilerin dışında bir "kriminal olay" gibi göstermeye ve bunun üzerinden kitle katılımını düşürmeye çalışan devletin taktiği boşa çıkarıldı. İşçi ve emekçiler, komünist ve devrimciler, kendilerine sokak ağzıyla "ayaktakımı" diye saldıran, "devlet kendisine meydan okutmaz" diye gözdağı veren, üzerlerine gözü dönmüş biçimde gelen sermaye uşaklarının her saldırısına 1 Mayıs ve Taksim kararlılığına sarılarak yanıt verdiler. Susmadılar, yılmadılar ve tüm emekçilere sınıfın kavgasının neye benzediğini, bundan sonra sınıf düşmanına rahat uyku olmayacağını gösterdiler! Devlete meydan okumakla kalmadılar, onun tüm o afra tafrasıyla birlikte karizmasını da bir daha çizdiler.
Enerji ve özgüven
1 Mayıs, kendilerine zerk edilmeye çalışılan "Bizim davamız ekmek davası" uzlaşmacılığına karşı işçi sınıfının güç toplamasını sağladı. "Sınıfın gündemi" ile "siyasal gündem" arasındaki sözde açıyı eylemin gücüyle kapattı. İşçi sınıfını devrimci bir ruhla, kararlılıkla, Taksim'de ifadesini bulan sınıf inadı ve onuru ile doldurdu! Göstericilerin yanı sıra hastanelere, hastalara, hasta yakınlarına bile gaz bombaları ile saldırmaktan geri durmayan sermaye ve devletinin emekçilere karşı anlayışlı olmaya "ikna edilemeyeceğini", onun ancak devrimci sınıf kavgasının dilinden anlayıp onun karşısında dize gelebileceğini gösterdi. Kürt ve Türk emekçiler arasına sokulmaya çalışılan kamayı yerinden oynattı. Sınıf mücadelesinin daha geri olduğu yerler dahil çok farklı kesimlerden işçilerle Kürt kent yoksulları aynı sloganı atarak yürüdüler. Taksim dahil birçok yerde açılan pankartlar tüm göstericilerin pankartı olarak sahiplenildi. Alınteri pankartı geçen yıl olduğu gibi bu kez de Taksim'deydi, Alınteri'miz işçi ve emekçilerin önündeydi!
1 Mayıs, demokrasi konusundaki burjuva reformcu, parlamenter hayalleri bir kez daha parçaladı. Faşist devletin işçi sınıfının, emekçilerin, Kürt halkının özgürlüğünün önünde nasıl bir engel ve tıkaç olduğunu, bu tıkacın ancak kitlesel militan eylemlerle, devrimci zorla sökülebileceğini gösterdi. Sermayenin işçi sınıfı ve emekçiler üzerinde yoğunlaşan baskı ve saldırılarının, demagojilerinin, tehditlerinin ancak "Emekçilere özgürlük!" bilinci ve eylemiyle kırılabileceğinin bir kez daha kanıtı oldu. Ağızlara çalınmaya çalışılan, o bile yüze göze bulaştırılan 301. madde değişiklikleriyle değil, asıl işçi-emekçi kitle mücadelesi yoluyla özgürlüğü kucaklayabileceğimizi, bunun için o paslı çiviyi söküp atmamız gerektiğini gösterdi ve bunun enerjisini, özgüvenini güçlendirdi.
Maskeler düştü
Taksim, işçi sınıfının birlik, dayanışma ve mücadele gününden devletin ilk hörlemesiyle aslında 1 Mayısı kutlamaktan çoktan vazgeçmiş olan sendika ağalarının yüzündeki "işçi temsilcisi" maskesini de paramparça etti. İşçi sınıfının birlik ve dayanışma ihtiyacını devletle uzlaşma pazarlıklarında meze etmeye girişen sendika ağaları, 1 Mayıs'ı ağızlarına bile alamayacaklar! Onlar 1 Mayıs'ı satmaya dünden teşneydiler ama ne komünist ve devrimcileri, ne de işçileri bu pis pazarlığın figüranları olmaya ikna edebildiler. Bunun faturasının ne kadar tutacağını, siz sendika ağaları, düşünmek bile istemezsiniz! İşçi sınıfının sırtındaki uru teşhir etmek ve ondan kurtulabilmek için bize bulunmaz bir fırsat verdiniz! Bu fırsatı işçi sınıfı devrimcileri, öncü işçiler ve militan sendikacılar olarak değerlendireceğimizden kuşkunuz olmasın!
1 Mayıs, aynı zamanda komünist ve devrimci-demokratik güçlerle reformistler arasındaki ayrımı da emekçilere, bizzat eylemin içerisinden bir kez daha gösterdi. Daha kitleler Taksim'e doğru ilerlerken EMEP ve TKP, 1 Mayıs'ı sendika ağalarının kuyruğunda noktaladılar!!! İşçi ve emekçilere, mücadele istekleri biraz olsun varsa, kendilerinden uzak durmaları gerektiğini bir kez daha ilan etmiş oldular!
Taksim ruhuyla, ileriye!
Sermaye ve uşakları, bizi duyun! Ne siz burada duracaksınız, ama ne de biz! İşçi sınıfına yönelik saldırılarınız bitmeyecek biliyoruz! Daha şimdiden yeni saldırılara hazırlanıyor, işçi sınıfını tüm kazanımlarından soyunduracak yasaları birbiri ardına çıkarıyorsunuz! SGGSS'yi yine sendika ağalarının uzlaşmacı pazarlıklarıyla geçirdiniz, bizim ve çocuklarımızın geleceğini kilitlediniz. "İstihdam paketi"ni geçirdiniz, kıdem tazminatı için de aportta bekliyorsunuz. Dahası, şimdiden yaşamımızı cehenneme çeviren fahiş gıda zamlarıyla, faturalarla, hak gasplarıyla en temel ihtiyaçlarımız için bile bizi eze eze haraca kesiyorsunuz. Üstelik de bütün bunlara karşı ağzımızı bile açmamamız için devlet terörünü köklüyor, her tarafı kameralarla donatıyorsunuz. En basit mücadele talebimiz karşısına "anayasal düzen", "kamu otoritesi" zırvalarını çıkarıyorsunuz.
Ama boşuna! 1 Mayıs'tan geçen yıl aldığımız güçle biz işçi ve emekçiler THY'de "Greve evet" deme cüretini gösterdik. Telekom greviyle alayınıza meydan okuduk. Novamed'de, SCT Turbo Filtre'de bir yıldan fazla "İnadına sendika" dedik ve kazandık. Grevlerimiz, direnişlerimiz, artık sizin bir ulumanızla bitmiyor. Şimdi önümüzde Taksim'le güçlenen ruh ve özgüveni sınıf örgütlülüğüne, bilincine, eyleme dönüştürme görevi duruyor. 2008 1 Mayıs'ından, Taksim kararlılığından yeni militan mücadeleler için daha fazla öğrenmek, onu geniş işçi ve emekçi kitlelerine, emekçi kadınlara, Kürt halkına maletmek, Taksim ruhunu ve kazanımını daha kitlesel ve örgütlü hale getirmek, sermayeye ve devletine karşı sınıf kardeşlerimizi bilemek için öne atılalım. Sendika ağalarının düşen maskesini paramparça edelim. Onlara işçi sınıfı içinde yerleri olmadığını gösterelim.
Bizi "ayak" ilan eden sermaye ve uşaklarına, tekmelerimizin acısını tattıralım!
1 Mayıs'tan, Taksim'den, Taksim ruhuyla, ileriye!