Salı, 13 Mayıs 2008 (18 yıl 5 ay önce)
2003′te, sömürüye çektiğimiz tüm sınırları kaldıran İş Yasası’nı çıkarmışlardı. Deprem sırasında da mezarda emeklilik yasasıyla, emeklilik yaşını kadınlarda 58, erkeklerde 60′a çıkarmışlardı. Şimdi ise, SSGSS ile, emeklilik kadın ve erkek için 65′e çıkarıldı!
İki yasa birbirini bütünlüyor. İkisi bir bütün oluşturarak; biz işçiler üzerindeki sermaye sömürüsünü frenleyen her şeyi yırtıp atıyor, emeklilik, sağlık gibi temel haklarımızı silip süpürüyor. Birincisi, İş Yasası, sermaye düzeninin üzerimizdeki sömürüsünü alabildiğine arttırıyor. İkincisi, SSGSS, sömürü karşısında yıpranmamızı bir nebze telafi eden sosyal güvenlik hakkımızı tümüyle ortadan kaldırıyor. Her ikisi de sermaye düzeninde bir sömürü nesnesi olduğumuzu; posamız çıkana kadar sömürüldükten sonra, fırlatılıp atılacağımızı ortaya koyuyor.
Sağlığın özelleştirilmesi (Genel Sağlık Sigortası), polise engel olmaya çalışan hemşireye cop, hastaneye gaz bombası atılması ve 65 yaşındaki Türk Tabibler Birliği Başkanı Gencay Gürsoy‘un sabaha karşı apar topar gözaltına alınması birbirini bütünlüyor: Sermaye sınıfının sağlık konusundaki politika ve uygulaması!
Yüzümüz eyleme dönük
Onlar, SSGSS yasasını meclislerine getirirken; biz işçi ve emekçiler de eylemlerdeydik. Ne sağlık, ne emeklilik; bizi insanlığımızdan soyunduran bu yasayı reddettiğimizi, iş bırakarak, alanlara çıkarak gösterdik:
Yasalar sokaklarda yapılır!
Eylemlerimizi süreklileştirerek, 1 Mayıs’a, Taksim‘e taşıdık. Bu yasayı da, yasaklarını da tanımadığımızı, onbinlerle barikatları zorlayarak gösterdik:
Sınıfa karşı sınıf! Sermayenin yasa, yasak ve sopasına karşı, işçi sınıfı ve emekçilerin birleşik militan mücadelesi!
Yasa çıktı; ancak bizim onu yırtıp paspasa çevirme mücadelemiz daha yolun başında. Eylemlerimiz, yüzbinlerin, milyonların, önce uzak ve tedirgin dursa da bugün yüzünü mücadeleye katılma ve eyleme çevirmesi, kitleselleşen militanlığımız, uzun soluklu bir mücadelenin, genel grev genel direnişin yolunu adımlıyor.
Copun ağrısı, gazın kokusu geçer; ancak, alanları özgürleştirmenin, alanlarda özgürleşmenin coşkusu kalır.
"Az sömürü çok insanlık" değil; sosyalizm
Mücadele taleplerle birlikte büyür. Mücadele geliştikçe, önceki sınırlarından kurtulur. SSGSS yasasını reddetmek, onu geri çektirmek yetmez olur. Emeklilik yaşı için, 68′i reddettiysek, 65′i kabul mü edeceğiz; 65′i reddettiysek... Madem ki bunca yıpranıyoruz; öyleyse, hepimiz için, işçi sınıfı ve emekçiler için, emeklilik yaşının 50′lere düşürülmesini isteyeceğiz! 12-14 saate varan sömürüyü reddetiysek, 10 saati mi kabul edeceğiz; eskisi gibi 8 saati mi?
Eskiye dönüş hiçbir şekilde yok artık! Onlar, sermaye sınıfı, bizim insanlığımızdan kurtulmayı, onlar için sadece sömürü nesnesi olmamızı dayatıyorlarsa; biz, işçi sınıfı ve emekçiler de,
"az sömürü çok insanlık" değil; yasa, yasak ve sopalarıyla bir bütün olarak, bu sermaye düzenini yerle bir edip, gerçekten özgür toplumsal özneler olacağımız sosyalizmi isteyecek ve kazanacağız.
Sömürülmek için değil; sosyalist bir özne olup kendimizi, sosyalist toplumumuzu çok yönlü geliştirmek için yaşayacağız.