Pazartesi, 26 Mayıs 2008 (18 yıl 5 ay önce)
Aydın'ın Kuyucak ilçesi Nazilli yakınlarında kurulmuş, 33 bin nüfuslu şirin bir ilçe. Pamuk ve narenciye ürünleri yetiştirilen, çırçır ve zeytinyağı fabrikalarının yanında cam sektörünün de bulunduğu bir yerleşim yeri... Pek çok ilçede olduğu gibi burada da bir Meslek Yüksek Okulu bulunuyor. 1995 yılında Kooperatifçilik Bölümü ile açılan Kuyucak Meslek Yüksek Okulu'nda işletme, pazarlama ile muhasebe bölümleri bulunuyor.
Kuyucak'tan geçerken aklınıza ister istemez anında Sabahattin Ali'nin filme de çekilen ölümsüz eseri Kuyucaklı Yusuf gelir. 1900'lerin başlarında küçük bir kasabadaki toplumsal karşıtlık ve ilişkiler içerisinden bir aşk hikayesinin anlatıldığı romanı düşünürsünüz. Yusuf'un temiz ve isyankar kişiliğine karşılık egemen sınıf özelliklerini belli bir kabalaştırmayla kendisinde toplayan ve Yusuf'a ölümüne düşman Şakir'i, kaymakamın eşi Şahinde'yi gözünüzün önüne getirirsiniz. Güç, para ve halk düşmanlığı o zaman onlarda toplanmıştır!
İlçe ilçe linç atmosferi
Medyada hemen hiç adı geçmeyen Kuyucak, bu gün karşıdevrimci bir olayla gündeme geldi. Kuyucak MYO'da okumak için binlerce kilometre öteden gelen Kürt gençleri,
"PKK lehine slogan attıkları" gerekçesiyle Kuyucaklı faşistler tarafından saldırıya uğradı. Bir kafeteryada başlayan olay, Kuyucaklı bir şoförün ağır yaralanmasıyla son buldu. Olay ilçede duyulunca gerginlik tırmandı ve Diyarbakırlı bir öğrenci gözaltına alındı.
Üniversiteleri ülke çapında boydan boya dolaşan ve Kürt öğrenciler üzerinde yoğunlaşan ırkçı saldırılardan biri daha, bu kez bir ilçedeki meslek yüksek okulunda işte böyle gerçekleşti. Küçük il ve ilçelerin her birinde devrimci demokrat öğrencilerin onyıllardır karşı karşıya geldikleri faşist zorbalık, Kürt sorunu üzerinden kitleler içerisindeki şoven milliyetçi birikime dayanılarak bir linç atmosferine dönüşüyor. Daha dün savcılık tarafından meşru ilan edilen Sakarya'daki linç girişimi, aporta geçmiş ırkçı faşistler tarafından
"Atış serbest! Elinizi tutan mı var gençler!.." pervasızlığını güçlendirmek için kullanılıyor.
Afrikalı'yı Afrikalı'ya kırdıran zehir
Kürt halkına, Kürt emekçilerine kalkan eller kırılır! Bu konuda hiçbir tereddüde yer olmamalıdır. Ne var ki, birlik ve dayanışmaya, ortak talepler için mücadeleye ölümüne ihtiyacı olan iki halktan emekçiler arasında bu ruhun hakim olması için bunun yanında çok daha fazlası yapılmalıdır.
İşçi ve emekçileri birbirine düşürmek, güçsüz kılmak, sermaye egemenliğini limitsiz kılmak için bırakalım Türkü Kürdü, ırkçı kırbacın altında onyıllarca inlemiş siyah emekçiler bile birbirine karşı kışkırtılıyor. Güney Afrikalı siyah işçiler, işsizliğe sebep oldukları "gerekçesiyle" ülkelerinde bulunan siyah göçmen işçileri canlı canlı yakıyorlar. Şimdiden onlarca göçmen işçi bu kırımın kurbanı oldu. Öncü işçi ve emekçiler ancak yüzlü sayılarla çıkıp bu sınıf ve insanlıkdışı vahşete ortak olmadıklarını açıklıyorlar. Onlar, Güney Afrika işçi ve emekçilerinin onurunu temsil ediyorlar!
Vatanımız tüm dünya
Kuyucak ve Güney Afrika... Birbirine uçakla 24 saat uzak belki. Ama sermayenin, onun bekçi köpeklerinin tutumu aynı hatta buluşuyor. Sınıfa karşı sınıf hattı, o halde, dünyayı çepeçevre kuşatmalı! Proletarya,
"Vatanımız tüm dünyadır!" diye haykırmalı ve bu haykırış, tersanedeki Kürt ve Türk işçilerin birliğinde, tersaneden dershaneye, öğrencilerden emekçi kadınlara, eczacılardan mühendislere... 16 Haziran günü sermayenin yüzüne tokat gibi çarparak yankılanıp büyütülmeli!