Cumartesi, 31 Mayıs 2008 (18 yıl 5 ay önce)
Açık/örtülü darbecilik ile geçen yıl e-muhtıra biçiminde istim kazanarak ilerleyen karşıdevrim kampı içerisindeki çatışma, AKP'nin kapatılması davasında Başsavcının kapatma yönünde görüş bildirmesi ve Yargıtay muhtırasının ardından "telefon ve ortam dinleme"lerle yeni boyutlar kazanıyor. Hasmının iç yaşamı ve politik hamleleri konusunda bilgi almanın kirli ama artık en kolay yolu olan "telefon ve ortam dinleme"lerin en son "kurbanı" (!) kayda alınan konuşmaları ile CHP Genel Sekreteri Önder Sav oldu!
CHP'nin Genel Sekreteri Önder Sav'ın bir valiyle olan görüşmesi, gericiliğin bayraktarı Vakit gazetesinde kelimesi kelimesine yayınlandı.
Teknolojinin azizliği ancak bu kadar anlamlı olabilirdi. Yegane varlık koşulu bürokratik çekirdeğin tahakkümünün devamını sağlamak olan CHP, bu gerici ve bir o kadar faşist misyonun günlük yaşamına nasıl yansıdığını telekulak yaygaraları sayesinde bir kez daha sergiledi.
Gün bu gündür deyip kılıç kuşanan Deniz Baykal da, esip gürlerken mangalda kül bırakmamış, Watergate'ten dem vurup hesap sormaya girişmişti... Ki; skandal, Sav'ın telefonunun dinlenmesi, konuşmalarının kayda alınıp gericilere servis edilmesiyle patladı. Üstelik telefon dinleme üzerinden çıkan ayyuka da kasti bir dinleme yapılmadığı biçiminde karşılandı. Mesele, sözde, Önder Sav'ın Vakit gazetesinden arandığında telefonunun "No" değil "Yes" tuşuna basması nedeniyle konuşmanın kayda alınmış olmasıydı -hatta bu konuda Telekom'dan "rapor" alındı!
Dinci gericiliğe saydırırken aradan Kürtleri ve CHP/asker-sivil bürokrat çekirdek dışında kalan herkesi çıkartıveren ve eh başlamışken "dost ve müttefik" AB ile ABD'yi de sektirmeyen sekreter beyefendi telefonu üzerinden gerçekleştirilen dinleme işlemi ile kimlere servis yaptığının ayırdında bile değildi!
Meclis araştırması, gensoru vs. derken can düşmanları Vakit gazetesi neşeli kahkahalar atarak CHP'nin elindeki bombanın pimini çekiverdi.
Aranan böcek de, jurnalci de bulunmuştu sözde: Kendi cep telefonu ve Önder Sav.
Sosyal/ekonomik kıyımlar içinde debelenmeye itilen en büyük sosyal sınıf olan işçi sınıfı biraz toparlanmaya, eylemleriyle varlığını ve gücünü hissettirmeye başladığında oracıkta bitiveren bu öfke yiyiciler/umut tüketiciler takımı, yaşadıkları dünyanın tehlikelerinden bihaber halleriyle utanmazlıklarına devam edeceklerdir.
Tıpkı günübirlik tempoya bağlanan iş cinayetlerini sözümona araştırmak için gittikleri Tuzla tersanelerinde patronlara hal hatır sorma rezilliğinde olduğu gibi!