Cumartesi, 31 Mayıs 2008 (18 yıl 5 ay önce)
Galatasaray, yine bir Cumartesi günü kayıp yakınlarını ağırladı; Kayıplar Haftası'nın son eylemi bugün gerçekleştirildi. 13 yıl önce olduğu gibi/13 yıldır olduğu gibi Cumartesi Anneleri kızlarının, oğullarının, eşlerinin, kardeşlerinin, çocuklarının fotoğraflarıyla oradaydılar.
ICAD ve YAKAY-DER tarafından düzenlenen ve İHD'nin de destek verdiği eylemde, kayıp yakınları, İHD Başkanı Hüsnü Öndül, eşi 1993'de kaybedilen DTP Milletvekili Pervin Buldan ve DTP Milletvekili Sabahat Tuncel tarafından birer konuşma yapıldı.
Yakınlarını bir anda kaybetmenin, geceler-yıllar boyunca neler yaşamış olabileceklerini düşünmenin, başında gözyaşı dökecek bir mezara dahi sahip olamamanın ve katillerin hala toplum içinde dolaşıyor olduğunu bilmenin dayanılmaz acısı yansıyordu konuşmalardan.
Her konuşmada bir kez daha kaybedilenlerin akıbetinin açıklanması, kaybedenlerin yargılanması ve yargısız infazların son bulması istendi.
Başka çocukların anaları
Ziyaret edilecek, başucuna konulacak bir demet çiçekle anılarak ailesinin ve tüm sevenlerinin içini bir nebze olsun rahatlatacak mezarının bile olmaması ne demektir?
Habersiz geçen günler aylara doğru birikip, yıllar devrilirken umudun umutsuzlukla yer değiştirmesi, yapılabilecek herşeyin yapılmasına rağmen sonucun değişmemesi ne büyük ağırlıktır: Alınan her solukta, her kalp atışında, göz kapaklarının her hareketinde ezmesi istenen insanı.
Ne çok kaybedildik
Sınıf savaşında saf tutan kent ve kır proletaryası; faşist baskı ve zor, gerici/feodal tahakküm altında sömürüle, ezile tüketilen yoksul Kürt köylüleri; zamanın gelecek, yaşamın özgür emek ve insan saflarında yer tutan bilinçli/öncü azınlık, geride kalan herkese bir gözdağı olarak ne çok kaybedildiler.
Onların izinde
Fakat ne özgürlük isteğini kırabildiler ne de bu uğurda seferber olma iradesini. Her kaybedilenin yerini bir diğeri alırken aileleri, devrimci-demokrat ve yurtsever aydınlar onca şiddete, dayak ve gözaltılara karşın artan oranlarda saflardaki yerlerini aldılar.
Bir eski fotoğrafla, bir "Nerede" döviziyle, Galatasaray Meydanı'ndan tüm ülkeye haykırıldı, hesap soruldu, geride kalanlar bayrağı devralmaya, mücadeleye, savaşa çağırıldı.Gözaltında kayıp O'nu unutma
Yılların, uğradıkları şiddet ve aşağılanmaların ağırlığına bana mısın demeyen kaybedilen yurtseverlerin ve devrimci - demokrat öncülerin aileleri Galatasaray Meydanı'nda 2008 Gözaltında Kayıplar Haftası'nın son eylemine çıktılar. Ama arayışları, hesap sormaları, mücadelemiz bitmedi.
Onlar bir mevzi kazandılar, bir gelenek yarattılar. Bu emekten, irade ve kararlılıktan vazgeçmeyecekler. Hiç kimse vazgeçmeyecek.
Mücadele içinde kaybedildiler, mücadelede yaşayacaklar
Ama yalnızca bu kadar da değil. Kaybedilenler devrim ve sosyalizm mücadelesinin şehitleri olarak yaşatılmaya ama ille de çoğaltılmaya devam edileceklerdir. Adları üzerinde, devrim ve sosyalizm için mücadele içerisinde kaybedildiler, katledildiler. Onları aramak ve bulmak, yaşamlarının içeriğini belirleyen idealleri gerçekleştirmek yolunda bıkmadan, usanmadan, yılmadan, yorulmadan ilerlemek, ilerlemek, ilerlemektir. Bunun için her gün sınırları zorlayan bir çaba içinde olmaktır. Onların amaç ve ideallerini başta işçi sınıfı olmak üzere emekçi kitlelere maletmek için soluksuz bir emek harcamaktır.
Adınız onur
Kapitalist sömürü, sınıf savaşı sürdükçe bunlar karşısında duranlar, emek gücü sömürüsünün olmadığı, baskı ve şiddetle hayatı üretenlerin iradelerinin kıyılmadığı bir dünya için mücadele, sosyalizm için savaş sürecektir. Bu savaşın siperlerinde taş üstüne taş koyanlar, mücadele eden, direnen, mevziler, değerler yaratanlara, emeklerine selam olsun.