Çarşamba, 11 Haziran 2008 (18 yıl 5 ay önce)
Domateslerin kabukları soyulduktan sonra yüzde 30'luk elma sirkeli suda 45 dakika bekletilir. Önce en sevmediğiniz aile fertlerine yedirilir ki, kanserojen Nitrat kalıntılarından arınıp arındılmadığı anlaşılabilinsin. Eğer onlar üç-beş yıla kadar ölmemişlerse sizler de gönül rahatlığıyla yiyebilirsiniz.
Bunlar şaka değil, 2007 Türkiye kapitalizminin gerçekliğidir.
Hemen tüm sebzeler gibi domateste de her mevsim birkaç hasat birden yapma basıncı var. Bu basınç, genetiği değiştirilmiş tohumlar kullanmayı yaydığı gibi küçük bir gecikmeye olan tahammülsüzlüğüyle zırai ilaçların kontrolsüz kullanımını arttırıyor.
Sanayi vampirlerinin doğa katliamı ve göçlerle sürekli artan nüfusu taşıma gücünü yitiren şehirlerin arıtmasız kanalizasyonlarıyla foseptikleşen su kaynaklarının yarattıkları sonuç, zararlı böceklerin sezon kapattıran etkinliğidir.
Bu tehlikeye karşıysa, yıkıcı kapitalist rekabette varolmayı başarmak savaşındaki küçük ve orta köylülük kimyasal ilaçların kullanımını son birkaç yılda katlamalı oranlarda artırarak cevaplamaya çalışmaktadır.
Çok değil 15-20 yıl öncesine kadar sadece Türkiye Zırai Donatım Kurumu tarafından satılan ve kullanımı da kontrol edilen zırai ilaçlar artı, kapitalizmin serbest piyasası eliyle işportaya kadar indirilmiştir. Denetimleriyse ancak aldıkları ürünü geri gönderen ithalci ülkeler tarafından yapılmaktadır.
Gıda maddelerimiz, ne kadar kontrollü olarak kullanılırsa kullanılsın ve yıkama vb. yöntemlerle temizlenmeye çalışılırsa çalışılsın tam güvenliğin sözkonusu olmadığı kimyasalların erken olgunlaşmaya neden olmak gibi yan etkileriyle her geçen gün daha çok zehirlenmektedir.
En son domatese olan da bundan başkası değil. Rusya'nın sınırlarından sokmadığı hatta kasalarından bile çıkartılmasına izin vermediği zehirli kimyasal yüklü domatesler birkaç gündür pazar tezgahlarında. Düne kadar 4-5 TL olan fiyatlarıysa 30 Krş'a kadar düştüğünden, yoksulluk ve açlıkla terbiye edilen işçiler ve bilimum emekçi tarafından kilolarla tüketiliyor.
Ama yalnızca taze olarak tüketilenler değil, konserve, salça, ketçap vb. halinde paketlenip gelecek yıllarda da bizi ve çocuklarımızı zehirlemeye devam edecek olanlar da hesaba katarsak; kapitalistlerin, işçi sınıfına ve tüm yoksul emekçiler karşısındaki düşmanlığının boyutlarını daha iyi görebiliriz.
Son birkaç yılda, henüz adet görmeye başlayan çocukların aynı zaman dilimi içinde menapoza girmesi vaka-i adiyeden olmuşken; hayatımızın, çocuklarımızın sağlıklı bir gelecek kurmasının toptancı-ihracatçı kapitalistler için zerre kadar değeri olmadığını bundan daha iyi gösteren bir örnek olamazdı.
İşte bunlardan ve proletaryanın içine sürüklendiği yoksulluktan cesaret alıyorlar. Örgütsüzlük ise proletaryanın sesini kısmanın yanı sıra "hayır" demesinin, karşı çıkmasının önündeki en büyük engellerden biri. Hak, hukuk, adalet vb. söylemlerle işçi sınıfının oylarını gasbedenlerin parlamento ya da hükümet düzeyinde yaptıkları Rusya'yı kınama gevelemeleri arasında arsızca sırıtışlar eşliğinde bizi ucuz buldun daha ne istiyorsun diyerek zehirlenmeye teşvik etmek.
Hepsi bu. Hepsi aynı kapitalist sınıfın adamları. Tek varlık koşulları işçi sınıfının içinde bulunduğu örgütsüzlük ve sınıf bilincinden yoksunluk durumu. Bugün, bu yüzden böylesine rahat ve arsızlar.