Hani ihracat arttıkça yatırımlar genişleyecekti? Hani en alt gelir düzeyi yükselecekti? Hepsi yalan! Tuzla"da yatırım var, ihracat patlaması var, çok kazanma var.
Nazım ALPMAN
İki yıl önce Antalya"nın Bademağacı beldesindeki kazı bölgesindeydik. Prof. Dr. Refik Duru başkanlığında süren kazıdan, M.Ö 7200 ile M.Ö.5500 yılları arasında yaşamış insanların gündelik yaşamına ilişkin veriler topluyorlardı.
Arkeolojide “Bademağacı Höyüğü” olarak adlandırılan kazı bölgesinde 17 yıldır çalışan Duru Hoca"nın verdiği bilgilere göre M.Ö. 5500 ile M.Ö. 2500 yılları arasında hiçbir yaşam izi yoktu. 3000 yıl bu bölge insansız kalmış.
Bu kadar büyük bir boşluğun ardından M.Ö. 2500"de tekrar insanlar bu bölgede ortaya çıkıyorlar. İnsanlar metali buluyorlar. Erken Tunç Çağı insanı olarak adlandırılıyorlar. Ama çok önemli bir özellikleri var. Refik Duru Hoca"ya kulak verelim:
-Erken Tunç Çağı insanı, kendilerinden 3000 yıl önce yaşamış olanlara göre kültür ve estetik açıdan kıyaslanmayacak kadar geri düzeydeler!
Nasıl anlıyoruz?
Arkeolojiye yarım yüzyılını veren Refik Duru “yaptıkları aletlerden, kullandıkları eşyaların fiziki görünümünden bu durum açık olarak ortaya çıkıyor” diyor.
***
Biz henüz M.S. 2000"deyiz. Bin yıl daha ilerledikten sonra bir anda her şey tuzla-buz olabilir. Yaşam sıfırdan başlayabilir.
Onun için 1963"te Kavel İşçilerinin Maden-İş sendikası çatısı altında başlattıkları “İlk Grev”den 45 yıl sonra bugün Tuzla"daki grev, bizi şaşırtmasın:
-45 yıl sonra aynı yere döndük diye hayıflanmayalım.
1970 yılının 15-16 Haziran"ında işçilerin bentleri aşan coşkun nehirler gibi sanayi bölgelerinden İstanbul"un merkezine doğru akışı bütün sıcaklığıyla damarlarımızda mevcuttur.
Sömürü bu azgın düzeyde devam ettikçe, işçi sınıfının eylemli direnişleri için elverişli koşullar var olacaktır. Önemli olan umudumuzu diri tutmaktır. Tarihsel iyimserliğimizden asla kuşku duymamaktır.
Elli yıl geçti dönüp aynı yerlere geliyoruz dememektir.
Dünyanın bugün yaşadığı alt-üstlük karşısında biraz şaşırmak, bocalamak, pozisyon alamamak normal karşılanabilir.
Ama hayat devam ediyor.
Kapitalistlerin doğal refleksi olan “para-daha çok para-en fazla para” kazanma arzuları bu şiddette sürdükçe, karşıtları da var olacaktır.
Onların “sosyal sorumluluk” adı altındaki “zekatlarına” ihtiyacımız yok. Sadece kendilerini tatmin ediyorlar. Bozuk düzenin bütün mekanizmaları olanca insafsızlığıyla sürüyor.
Tuzla Cehennemi bunun en açık ifadesidir.
Kendi tezlerinin iflasıdır.
Hani ihracat arttıkça yatırımlar genişleyecekti?
Hani istihdam patlayacaktı?
Hani en alt gelir düzeyi yükselecekti?
Hani refah her kesime yayılacaktı?
Hepsi yalan!
Tuzla"da yatırım var, ihracat patlaması var, çok kazanma var.
Bu kadar çok kazananlar, işçilerden en alt çağdaş çalışma koşullarını bile esirgiyorlar.
***
Kapitalistlerin merhameti asla işçi sınıfının güvencesi olamaz.
Dünya kadar uluslararası sözleşme imzaladılar. Çalışanların hakları yasal koruma altına alındı.
Ama hiç biri uygulanmıyor.
Neden?
İşçiler 1970 15-16 Haziran"ındaki gibi öfke seli olup akmıyorlar da ondan!
Tersane işçilerinin 16 Haziran eylemi yeni bir dönemin eşiği olacaktır:
Bugün Tuzla, yarın her şey!