GÜNCEL
Yürüyüş ve anma boyunca "Devrim Şehitleri Ölümsüzdür", "Bedel Ödedik Bedel Ödeteceğiz", "Anaların Öfkesi Katilleri Boğacak", "Yaşasın 96 ÖO/SAG Direnişimiz", Yaşasın Devrimci Dayanışma", "Devrimci Tutsaklar Onurumuzdur", "İçerde Dışarda Hücreleri Parçala", "Hasta Tutsaklar Serbest Bırakılsın" sloganları atıldı.
Saygı duruşu ile başlayan anma programı şiirlerle sürdü ve devamında da Hüseyin Demircioğlu'nun kardeşi Muharrem Demircioğlu'na söz verildi.
Hüseyin Demircioğlu'nun 70'li yılların ikinci yarısında başladığı devrimcilik yaşamını, darbelere, zindanlara, işkencelere rağmen, şehit düştüğü ana kadar kesintisiz sürdürdüğünü aktaran kardeş Demircioğlu, "Hücrelere karşı direniş kararı alındığında da isminin önündeki 'merkez komitesi üyesi' sıfatına bakmadan kendini tereddütsüzce ortaya koydu. Devletin 'şefler keyif çatıyor' manipülasyonu yaptığı bir süreçte, idealleri doğrultusunda kuşkusuz ve sabırsız bir şekilde yürüdü" dedi.
Anma programı daha sonra Hüseyin Demircioğlu'nun çok sevdiği "Kırmızı Gül" türküsünün okunmasıyla devam etti.
Anmada TUYAB adına yapılan açıklamada ise "Bilincimizde ve yüreğimizde kızıl birer meşale gibi yanan şehitlerimiz, direnişleriyle tarihin kızıl ve şanlı sayfalarında yerlerini aldılar. Onlar sonsuzluğa uğurlandılar. Bizim şehitlerimize sözümüz var. Onlardan devir aldığımız bayrakları daha da yukarılara taşıyacağız" ifadeleri yer aldı.
Aynı siperde direnişi büyüten '96 Ölüm Orucu ve Süresiz Açlık Grevi şehitlerini anmanın, onlara devrim sözümüzü yinelemek ve tecrit karşıtı mücadeleyi büyütmek anlamına geldiği vurgulandı.
Anma, "96'da, içerde ve dışarda büyütülerek yürütülen toplumsal birleşik mücadeleyle, 12 kızıl karanfille... bu bedeli ödeyerek hücre saldırısını püskürtmüştük. Daha sonra bu saldırı tekrar karşımıza çıkarıldı; bu sefer ki daha zorlu ve meşaketli bir yürüyüştü. 122 canı ölüme uğurladık. Bu mücadele hala sürüyor. Ve bu mücadelede ancak devrimci tutsakların yanında daha güçlü durursak yol alabiliriz" denilerek sona erdi.
Cuma, 25 Temmuz 2008 (18 yıl 3 ay önce)
1996 Ölüm Orucu ve Süresiz Açlık Grevi şehitleri Aygün Uğur, Altan Berdan Kerimgiller, İlginç Özkeskin, Hüseyin Demircioğlu, Ali Ayata, Müjdat Yanat, Tahsin Yılmaz, Ayça İdil Erkmen, Yemliha Kaya, Ulaş Hicabi Küçük, Osman Akgün ve Hayati Can, Tutuklu ve Hükümlü Yakınları Birliği (TUYAB) tarafından Hüseyin Demircioğlu'nun İstanbul Karacaahmet Mezarlığı'ndaki mezarı başında anıldılar.
Demircioğlu'nun mezarı başına, "96 Ölüm Orucu ve Süresiz Açlık Grevi şehitleri ölümsüzdür" pankartı arkasında mezarlık içinde gerçekleştirilen yürüyüş ile gelindi.
Yaşamlarını namluya tereddütsüz sürdüler
Saygı duruşu ile başlayan anma programı şiirlerle sürdü ve devamında da Hüseyin Demircioğlu'nun kardeşi Muharrem Demircioğlu'na söz verildi.
Hüseyin Demircioğlu'nun 70'li yılların ikinci yarısında başladığı devrimcilik yaşamını, darbelere, zindanlara, işkencelere rağmen, şehit düştüğü ana kadar kesintisiz sürdürdüğünü aktaran kardeş Demircioğlu, "Hücrelere karşı direniş kararı alındığında da isminin önündeki 'merkez komitesi üyesi' sıfatına bakmadan kendini tereddütsüzce ortaya koydu. Devletin 'şefler keyif çatıyor' manipülasyonu yaptığı bir süreçte, idealleri doğrultusunda kuşkusuz ve sabırsız bir şekilde yürüdü" dedi.
Anma programı daha sonra Hüseyin Demircioğlu'nun çok sevdiği "Kırmızı Gül" türküsünün okunmasıyla devam etti.
Şehitlere sözümüz var
Anmada TUYAB adına yapılan açıklamada ise "Bilincimizde ve yüreğimizde kızıl birer meşale gibi yanan şehitlerimiz, direnişleriyle tarihin kızıl ve şanlı sayfalarında yerlerini aldılar. Onlar sonsuzluğa uğurlandılar. Bizim şehitlerimize sözümüz var. Onlardan devir aldığımız bayrakları daha da yukarılara taşıyacağız" ifadeleri yer aldı.
Aynı siperde direnişi büyüten '96 Ölüm Orucu ve Süresiz Açlık Grevi şehitlerini anmanın, onlara devrim sözümüzü yinelemek ve tecrit karşıtı mücadeleyi büyütmek anlamına geldiği vurgulandı.
Anma, "96'da, içerde ve dışarda büyütülerek yürütülen toplumsal birleşik mücadeleyle, 12 kızıl karanfille... bu bedeli ödeyerek hücre saldırısını püskürtmüştük. Daha sonra bu saldırı tekrar karşımıza çıkarıldı; bu sefer ki daha zorlu ve meşaketli bir yürüyüştü. 122 canı ölüme uğurladık. Bu mücadele hala sürüyor. Ve bu mücadelede ancak devrimci tutsakların yanında daha güçlü durursak yol alabiliriz" denilerek sona erdi.