1996 SAG ve ÖO şehidi 12 kızıl karanfil, Osman Akgün ve Yemliha Kaya şahsında anıldı.
Su aktı. Ağaçlar türkü söyledi. Ve toprak kırmızı karanfilleri sunan eller gibi gençleşti; 1996 Süresiz Açlık Grevi ve Ölüm Orucu şehitleri, Osman Akgün ve Yemliha Kaya'nın İstanbul Kocasinan Mezarlığı'ndaki mezarları başında anıldılar.
27 Temmuz Pazar günü öğleden sonra gerçekleştirilen anma için mezarlığa, "Ölümü yenenleri kimse yenemez" pankartı arkasında yürünerek gelindi.
Yaklaşık 50 kişilik kitlenin ilk durağı, Osman Akgün'ün mezarının başıydı. Saygı duruşu ile başlayan anma, şiirler, konuşmalar ve parti marşlarının iç içe geçtiği düzenli işleyen bir program ile devam etti.
Yapılan bir konuşma ile anmaların, yaptıklarımız, yapamadıklarımız ve yapmadıklarımızla, örgütü parti normları ile ne kadar buluşturabildiğimizle... şehitlerimiz karşısında hesap verme günleri olduğu ve anmalarda bu bilincin kuşanılması gerektiği söylendi.
Başka bir konuşma ile Osman Akgün'ün devrimci yaşamı ve kimliği kısaca anlatılırken, bir başka yoldaş, birçok örgütten 12 devrimcinin kanlarının birbirine karıştığı 1996 SAG ve ÖO eyleminin bu yönüne vurgu yapan bir konuşma yaptı.
"Devrim Şehitleri Ölümsüzdür", "Orak Çekiç Silah Yıldız Bayrağımız", "Yaşasın Türkiye İhtilalci Komünistler Birliği" sloganlarının atıldığı anma programı daha sonra DHKP/C savaşçısı Yemliha Kaya'nın mezarı başında devam etti.
Yemliha Kaya'nın mezarı başında "1996 Süresiz Açlık Grevi ve Ölüm Orucu şehitleri ölümsüzdür" pankartı açıldı ve saygı duruşunda bulunuldu. Kaya'nın yaşamı hakkında, semtlerde ve işportacılar arasında yürüttüğü çalışmalar hakkında kısa bilgiler verirdi. Şiirler ve kavga marşları ile süren anmada, "Yemliha Kaya Ölümsüzdür", "Yaşasın Devrimci Dayanışma" ve "Yaşasın Siper Yoldaşlığı" sloganları atıldı.
Ardından ise 1996'dan sonraki hücre karşıtı muharebenin şehidi Lale Çolak'ın mezarı başına geçildi. Saygı duruşu ile başlayıp Lale'nin çok sevdiği İstanbul türküsü ile devam eden anmada, aynı direnişin bir gazisi tarafından yapılan konuşmada şunlar ifade edildi:
Lale'yi anlatacak tek kelime; "yürekten"dir. Yürekten yaşardı o; kurşunlara karşı savaşırken de Aşiyan da güneşin batışını izlerken de yürektendi. Düşleri doğrultusunda sakınmasızdı."TİKB Savaştı Savaşıyor Savaşacak" sloganının atıldığı anma programı aynı mezarlıkta yatan Genç Komünarlar şehidi Nurettin Demir için bestelenmiş "Göğü bir kere fetheden kalır hep onsekizinde" ezgisinin söylenmesi ile sona erdi.
Bugün belki aramızda Kızılay'da 150 bin emekçi memurla sabahlayanımız yoktur, Adana'dan belediye işçileriyle Ankara'ya yürüyenimiz ya da 100 bin madenci ile Zonguldak'tan Ankara'ya... Belki bugün ortalık süt liman ama işte bu yüzden yeni Lalelere ihtiyaç var. Yürekten dalmalıyız sokaklara...