"Suyumuz içilebilir" diyen İSKİ içme suyuna 2 milyon 376 bin 200 YTL para harcamış.
Politika erbabıyla, bürokratıyla şu "bizim" idarecilerin de bir tuhaf cesaretleri var.
Zatı muhteremler vergi salıp iliğimizi kemiğimizi kurutup sonra da milyarlık maaşlarına yedikleri rüşvet herzelerini katıp köşe üstüne köşe dönüyorlar.
Bize kalan asgari ücret sefaleti bile değil.
Ama yetmiyor yiyicilere. Sağlı sollu yalanlar, dinci milliyetçi damara basmalarla diz çöktürüp, sırtımızda tepiniyorlar.
Yetiyor mu peki? Elbette hayır.
Nitekim dereleri ıslah etmekle, su nakil hatlarını yenilemekle, yeni kaynaklar bulup en kavurucu sıcakta bile muslukları kurutmamakla övünen İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve İSKİ'sinin yediği son herze akla ziyan.
Hani günaşırı çıkıp "İçme sularını onlarca parametrede test ederek içmeye uygun olduklarını görüp, şehir şebekesine veriyoruz. Suyumuz, içilebilirlik bakımından dünya standartlarında" diyen İSKİ yetkilileri var ya; işte onlar 2008'in şu geçen 7 ayı içinde Damacana, şişe ve bardakta satılan içme suları ile maden suyu için 2 milyon 376 bin 200 YTL para harcamışlar.
Üstelik İGDAŞ'ın kalantorları da aynı kalemdeki tüketimleri için (19 litrelik 46 bin 820 adet damacana su, 180 cc’lik 70 bin adet bardak suyu ile 332 bin litre açık doğal kaynak suyu) ihaleye çıktıklarını duyurdu.
İhaleyi tıpkı geçen seneki gibi Hamidiye Suları'nın alacağına kesin gözüyle bakılması ayrı bir konu.
Bal tutan parmağını yalarken işçi sınıfına düşen "yüzeysel kaynaklardan alındığı için bakteri barındırdığı" itiraf edilen sularla kendisini ve çocuklarını zehirlemesi.
Suyumuzu kirlettikleri yetmiyormuş gibi yeraltı rezervlerini yandaş kapitalistlere peşkeş çekenlerden insani bir tavır, duruş, söz beklemenin boşluğunu bundan daha iyi ne gösterebilirdi ki?
Ne dediklerini ne de yaptıklarını yapmalıyız. Yapmamız gerekenlerin bedeli ise kesinlikle daha ağır değil.