GÜNCEL
Ölü bebeklerimiz bebek bezi kutularında teslim ediliyor...Temmuz ayında Ankara Zekai Tahir Burak Hastanesi’nde dünyaya gelen bebeklerin 49’u kuvözden bile çıkamadan ölmüşlerdi. Fakat şu son bir haftada bu rakam önceki ayın yarısını aşacak bir yükseliş gösterdi. Sadece 2-3 günde 27 bebek öldü. Son rakam ise 28. SES bu ölümlerin hastane enfeksiyonundan kaynaklı ölümler olduğunu, hastanenin içinde bulunduğu koşulları ile birlikte gündeme getirmeseydi bu sessiz bebek kırımı en fazla ailelerin ve hastanede çalışan sağlık emekçilerinin ruhunu acıtan bir olay, belki de bir rutin olarak kalıverecekti. Ve bizler bu sessiz kırımın politikaya tercümesini ve tahvilini duymayacak, izlemeyecektik! Rejim içi iktidar savaşlarının bebeklerimizin ölümleri üzerinden bile sürdürülecek kadar alçalabilecek cinsten bir dalaş olduğuna tanıklık etmeyecektik.
En başta medya malzeme etti ölümlerimizi. "Ulusalcı" cenaha yakın olanlar diğer cenahın aksine acılardan oy çıkarma telaşı ile en halkçı söylemlerini kuşanıverdiler! Sonra halkın sorunları kapsamına giren hiç bir konuda bu denli hızlı mobilize olamayan CHP’nin hastaneye üşüşüp, teatral bir gösteri yapmasına tanıklık ettik! Mesele oy avcılığı olunca şahin kesilen bir kıvamdaydı tüm söylemleri, duruşları! Ve bir bütün olarak sağlık sisteminin bu noktaya gelmesindeki paylarının üstüne bir çarpı çekecek kadar pişkinceydiler! Azgın neo liberal politikaların şu anki yürütücüsü olan AKP cenahının yılan gibi soğuk dilinden dökülenleri dinledik sonra! Artık değil ruhumuzun midemizin bile kaldıramayacağı bu dilin rakamlarla konuşan o soğukluğu ile bir kez daha üşüdük:
Bebek ölümleri sadece bunları göstermedi… Konusu insan hayatı olan bir mesleğin yürütücülerinin gelinen noktada en başta bu mesleğe nasıl bir yabancılaşma yaşar hale getirildiklerine de bir kez daha tanıklık ettik mesela. Ve bu derin yabancılaşmanın hangi koşullar içerisinden geliştiğine… Aşırı çalışma koşulları, yetersiz personel, düşük ücretler, yetersiz görüntüleme cihazları, yetersiz yatakhaneler, yetersiz kuvözler, yetersiz ödenekler, taşeronlaştırılarak paramparça hale getirilmiş bütünlük, çalışma güvencesi olmayan, kalıcılaşamayan personel… Bugünkü sağlık sistemi ile ilgili daha pek çok şey sayılabilir. Ve bu koşullar insan hayatı ile bire bir ilişkili bir hekimden elbette ki rutin bir iş yapan her hangi bir memur çıkarır! Hastanın müşteri, doktorun piyasanın kölesi haline getirildiği bir ticarethanedir artık hastaneler!
Fakat tüm bunlara rağmen soruna; "Bu koşullar bunu doğurur" deyip geçecek bir düzlükte yaklaşabilir miyiz? Bu ilişkiyi böyle kurduğumuzda insanlık yerde sürünmekten kurtulabilir mi?! Bir doktor, bir başhekim (ya da hangi meslekten olursa olsun) içinde bulunduğu sistemi gözü kapalı kabul ettiği noktada işte böyle her şeyi vahşi piyasa kuralları belirler! Dayatılan koşulları reddetmek yerine, çalışanların olup biteni dışarıya sızdırmaması için tehdidi devreye sokar! Ya da hasta sahiplerine, "Bu koşulları kabul ediyorsanız…" belgeleri imzalatarak, tüm sorumluluktan kurtulma yolunu tercih eder! Ya da hiçbir hijyenin olmadığı, asansörün içine açıldığı "doğumhanelerde" doğum yaptırmayı mesleki etik açısından zul saymayacak kadar kendisini nesneleştirecek bir ilişki kurar mesleği ile! Ve SES’in kanıtladığı "ölümler hastane enfeksiyonundandır" gerçeği karşısında bir politikacı soğukluğu ile, "yok öyle bir şey"de israr eder! Çünkü artık o bir hekim değil, piyasanın efendilerine kulluk eden basit bir çalışandır! Bir işletme haline dönüşen hastanesinin imajını korumaya çalışan bir piyasa "kahramanıdır"! Kader mi bu?! Değil! Olmadığını gösteren sayısız örnek vardır! Mesleki etik de dahil piyasanın basit bir uzantısı olmayı reddederek, toplumsal anlamlar içinden bakabilen ve direnen, mücadele eden binlerce sınıfdaşı, meslekdaşı vardır! İnsanlığın daha fazla yerlerde sürünmemesi de bu gerçeğin sonucu değil midir!
Fakat tüm bunlara yabancılaşıldığında ölü bebeklerin kedi yavruları gibi bebek bezi kartonlarına konularak ailelerine teslim edilmesi gibi tanımların bile hükümsüz kalacağı uygulamalar da alışılmış, rutin birer gerçek olur! Hatta, "Onlar nasılsa prematüre" gibi teorilerle yıkanıp paklanabilir bile bu uygulama… İnsanın kanını donduracak her şey nesnel gerçekler içinde bir anlama kavuşturularak anlaşılır hale getirilebilir! Tüm duyarlılıkları alınmış, keçeleşmiş bir toplumsal gerçeğin oluşmasının yolları da böyle döşenir! Ve herkes, bu uygulamayı yapan, göz yuman ve ona medya aracılığı ile tanıklık edip sessiz kalan herkes niyeti ne olursa olsun bu toplumsal keçeleştirme operasyonlarının fiili parçası haline getirilir! Sonra da en trajedik olaylar, gelişmeler bile giderek doğallaşarak gerçeğin, anlamların, değerlerin yerini alır. Reflekslerimize daha fazla sahip çıkmak dışında bu döngüyü yaracak bir yol yok kısacası!
Piyasanın vahşi kuralları dışında düşünüp, yaşayan, ona teslim olmayan güçlerin varlığının nasıl bir anlam taşıdığı bu olay özgülünde bile bir kez daha gösterdi kendisi. Bir geleceğimizin olması, köreltilmeye çalışılan insanlık sinirlerine kan taşıyarak yaratılmaya çalışılan donukluğa, keçeleşmeye izin vermemekten geçer! Piyasa efendilerinin tüm toplumu tebalaştırmalarına ve kendi vahşi suretlerine uygun bir iz düşümü yaratmalarına karşı açılan her gediği büyütmekte birleştirmekten! Bu olmadığında katliamlar, kıyımlar, her türlü rezillik karşısında baş sallayan, dayatılan tüm kölece koşullara direnmesiz boyun sunan bir sürünün parçası olup çıkacak herkes! Tüm toplum…
Cuma, 8 Ağustos 2008 (18 yıl 3 ay önce)
Ölü bebeklerimiz bebek bezi kutularında teslim ediliyor...
En başta medya malzeme etti ölümlerimizi. "Ulusalcı" cenaha yakın olanlar diğer cenahın aksine acılardan oy çıkarma telaşı ile en halkçı söylemlerini kuşanıverdiler! Sonra halkın sorunları kapsamına giren hiç bir konuda bu denli hızlı mobilize olamayan CHP’nin hastaneye üşüşüp, teatral bir gösteri yapmasına tanıklık ettik! Mesele oy avcılığı olunca şahin kesilen bir kıvamdaydı tüm söylemleri, duruşları! Ve bir bütün olarak sağlık sisteminin bu noktaya gelmesindeki paylarının üstüne bir çarpı çekecek kadar pişkinceydiler! Azgın neo liberal politikaların şu anki yürütücüsü olan AKP cenahının yılan gibi soğuk dilinden dökülenleri dinledik sonra! Artık değil ruhumuzun midemizin bile kaldıramayacağı bu dilin rakamlarla konuşan o soğukluğu ile bir kez daha üşüdük:
Hastanede hiçbir sorun yok. Ölen bebekler zaten yaşatılması gerekip, yaşatılamayan prematüre bebeklerdi ve bu bebeklerin bu sayıdaki ölümü de normaldir.Sözün kısası bebeklerimizin ölümü burjuva politikasının gösteri yaptığı çirkin bir sirke dönüştürüldü! Ve bir kez daha anlaşıldı ki bizler sustukça, bizimle hiçbir ilişkisi olmayanların bizim adımıza konuşmasını dışardan izledikçe, daha nice acılarımız üzerinden, nice sirkler kuracak bu kaşarlanmışlar takımı!
Mesleklerin anlam yıkımı!
Bebek ölümleri sadece bunları göstermedi… Konusu insan hayatı olan bir mesleğin yürütücülerinin gelinen noktada en başta bu mesleğe nasıl bir yabancılaşma yaşar hale getirildiklerine de bir kez daha tanıklık ettik mesela. Ve bu derin yabancılaşmanın hangi koşullar içerisinden geliştiğine… Aşırı çalışma koşulları, yetersiz personel, düşük ücretler, yetersiz görüntüleme cihazları, yetersiz yatakhaneler, yetersiz kuvözler, yetersiz ödenekler, taşeronlaştırılarak paramparça hale getirilmiş bütünlük, çalışma güvencesi olmayan, kalıcılaşamayan personel… Bugünkü sağlık sistemi ile ilgili daha pek çok şey sayılabilir. Ve bu koşullar insan hayatı ile bire bir ilişkili bir hekimden elbette ki rutin bir iş yapan her hangi bir memur çıkarır! Hastanın müşteri, doktorun piyasanın kölesi haline getirildiği bir ticarethanedir artık hastaneler!
Fakat tüm bunlara rağmen soruna; "Bu koşullar bunu doğurur" deyip geçecek bir düzlükte yaklaşabilir miyiz? Bu ilişkiyi böyle kurduğumuzda insanlık yerde sürünmekten kurtulabilir mi?! Bir doktor, bir başhekim (ya da hangi meslekten olursa olsun) içinde bulunduğu sistemi gözü kapalı kabul ettiği noktada işte böyle her şeyi vahşi piyasa kuralları belirler! Dayatılan koşulları reddetmek yerine, çalışanların olup biteni dışarıya sızdırmaması için tehdidi devreye sokar! Ya da hasta sahiplerine, "Bu koşulları kabul ediyorsanız…" belgeleri imzalatarak, tüm sorumluluktan kurtulma yolunu tercih eder! Ya da hiçbir hijyenin olmadığı, asansörün içine açıldığı "doğumhanelerde" doğum yaptırmayı mesleki etik açısından zul saymayacak kadar kendisini nesneleştirecek bir ilişki kurar mesleği ile! Ve SES’in kanıtladığı "ölümler hastane enfeksiyonundandır" gerçeği karşısında bir politikacı soğukluğu ile, "yok öyle bir şey"de israr eder! Çünkü artık o bir hekim değil, piyasanın efendilerine kulluk eden basit bir çalışandır! Bir işletme haline dönüşen hastanesinin imajını korumaya çalışan bir piyasa "kahramanıdır"! Kader mi bu?! Değil! Olmadığını gösteren sayısız örnek vardır! Mesleki etik de dahil piyasanın basit bir uzantısı olmayı reddederek, toplumsal anlamlar içinden bakabilen ve direnen, mücadele eden binlerce sınıfdaşı, meslekdaşı vardır! İnsanlığın daha fazla yerlerde sürünmemesi de bu gerçeğin sonucu değil midir!
Bu değerler olmadığında…
Fakat tüm bunlara yabancılaşıldığında ölü bebeklerin kedi yavruları gibi bebek bezi kartonlarına konularak ailelerine teslim edilmesi gibi tanımların bile hükümsüz kalacağı uygulamalar da alışılmış, rutin birer gerçek olur! Hatta, "Onlar nasılsa prematüre" gibi teorilerle yıkanıp paklanabilir bile bu uygulama… İnsanın kanını donduracak her şey nesnel gerçekler içinde bir anlama kavuşturularak anlaşılır hale getirilebilir! Tüm duyarlılıkları alınmış, keçeleşmiş bir toplumsal gerçeğin oluşmasının yolları da böyle döşenir! Ve herkes, bu uygulamayı yapan, göz yuman ve ona medya aracılığı ile tanıklık edip sessiz kalan herkes niyeti ne olursa olsun bu toplumsal keçeleştirme operasyonlarının fiili parçası haline getirilir! Sonra da en trajedik olaylar, gelişmeler bile giderek doğallaşarak gerçeğin, anlamların, değerlerin yerini alır. Reflekslerimize daha fazla sahip çıkmak dışında bu döngüyü yaracak bir yol yok kısacası!
Reddedelim!
Piyasanın vahşi kuralları dışında düşünüp, yaşayan, ona teslim olmayan güçlerin varlığının nasıl bir anlam taşıdığı bu olay özgülünde bile bir kez daha gösterdi kendisi. Bir geleceğimizin olması, köreltilmeye çalışılan insanlık sinirlerine kan taşıyarak yaratılmaya çalışılan donukluğa, keçeleşmeye izin vermemekten geçer! Piyasa efendilerinin tüm toplumu tebalaştırmalarına ve kendi vahşi suretlerine uygun bir iz düşümü yaratmalarına karşı açılan her gediği büyütmekte birleştirmekten! Bu olmadığında katliamlar, kıyımlar, her türlü rezillik karşısında baş sallayan, dayatılan tüm kölece koşullara direnmesiz boyun sunan bir sürünün parçası olup çıkacak herkes! Tüm toplum…