Okurlardan...

Kuşadası'ndan Konya'daki Kuran kursu patlamasına, Adana'dan ise bir emekçi yaşamına dair gelen okur yazıları:

GÜNCEL
Cumartesi, 9 Ağustos 2008 (18 yıl 3 ay önce)

Geçtiğimiz günlerde Konya'da denetimleri yapılmayarak, önlemlerin alınmadığı Kuran kursu binasında gaz sıkışmasından meydana gelen patlama sonucu hepsi 12-16 yaşlarında kızların kaldığı yurtta 17 öğrenci yaşamını yitirdi. Ölen çocukların aileleri sorumlulara dava açmaya gerek görmedi şüphesiz bunda ‘Hoca Efendi’nin de payı olmuştur. Fethullah Gülen, Irak'ta, Afganistan'da, ileri karakolu İsraille Filistin'de Müslümanları katleden 'Amerikan imparatorluğundan' seslenerek bu olayın "mü’minleri karalamak için" kullanılacağını savunup, "acıların deşilmemesi gerektiğini" vurgulayarak olayı örtbas edin çağrısı yaptı. Pişkinleşerek şöyle dedi:

Canının bir parçasını o enkazda bırakan, -estağfurullah- Cennet'e uğurlayan kardeşler, arkadaşlar, hocalar ve yakınları. Hayır, boşa gitmedi kurbanlarınız, milletimiz için sadaka oldu o güzel evlatlarınız. Sabır ve rıza göstermeniz neticesinde, mahşerde ellerinizden tutacak, kurban verdiğiniz çocuklarınız...
Emekçi halkın çocukları ölüyor ve "cennete gidiyorken" bunları söyleyen cemaatçilerin oğulları çocukları Avrupalarda, Amerikalarda okuyup 16 yaşında, 22 yaşında büyük şirketlerin sahipleri oluyorlar. Emekçi halk canından başka vereceği bir şey olmadığı için canını ‘sadaka’ verirken Fethullahçı zihniyetin verdiği sadaka ise rant sağladığı Kuran kursları, iftar çadırları, halkın dini duygularını sömürerek topladıkları paralarla (ki bu halkın duyguları sömürülerek alınan paralar hiçbir zaman halka dönmüyor) yapacakları üç koyup ihalelerde beş aldığı sözde yardımlar oluyor.

Peki emekçi çocuklar sadaka olurken kendi çocukları neler oluyor? Geleceğin para babaları oluyorlar. Emekçi çocuklar sadaka olarak "cennetteyken" para babaları para basmaya devam edicek. Burjuvazi sefasını sürerken emekçiler birbirleriyle savaşacak, sadaka olacak, polislerin kurbanı olucak. Katillerin mümin ölenlerin sadaka olduğu bu olaylara son vermek gerekir. Yaşam koşullarının eşit olmadığı yerlerde ölümlerde eşit olmaz bunu unutmayalım.

Kuşadası'ndan bir Alınteri okuru




Bir seyyar satıcının anlattıkları


Değerli dostlar geçenlerde çocuğumu parka götürdüm, derken çocuk bici bici (yerel bir tatlı -nba) istedi. Bende parkta bulunan bicici amcadan bici yapmasını istedim. Amca hem bici yapıp hem de nerelisiniz diye sordu. Ben de söyledim. Siz nerelisiniz amca dediğim de Urfalı olduğunu öğrendim. "Vallahi yavrum bu çocuklara bakıyoruz, her istediklerini alıyoruz da umarım hayırlı çıkarlar" dedi ve daha sonra kesintisiz anlatmaya başladı:
Benim de bir oğlan çok vefasız çıktı, ahlaklı çalışmak ağır geldi. Kolay para kazanmak için uyuşturucuya ve mafyaya bulaştı. Onlar da kullandı ve ilk işinden sonra bunu feda ettiler şimdi cezaevinde yine benim başıma kaldı. Bir de istekleri bitmiyor sanki ağa çocuğu mübarek.
Amca bunları anlatırken yanında duran 40–45 yaşlarında zayıf ve yavaş hareket eden bir erkek dikkatimi çekti. Bu kim sorumu amca, "ah ah yavrum bu da benim çilem, kardeşim buna da ben bakıyorum" diye cevap verdi. Rahatsızlığı nedir diye sorduğumda ise menenjit geçirdiğini söyledi. "Vallahi amca yine iyi durumda görünüyor" demem üzerine ise "Kendisi birçok şeyi yapıyor bir tek parayı bilmiyor" dedi. İyi ki bilmiyor amca parayı bilenleri ve paranın, kar hırsının getirdiklerini ve insanları nasıl insanlıktan çıkarttığını yaşıyoruz, görüyoruz dedim.

"Gerçekten dedi amca ucuz kurtuldu. Bizim memleket Urfa'da köyde Ermenilerle birlikte yaşardık, Ermeni bir kadın vardı. O bu konuları çok iyi biliyordu. Biz hocaya falan götürdük hiçbir fayda görmedik o kadın aldı bunu bir sürü ilaç verdi bunu bu kadar kurtarttı" diye anlattı ve devam etti:
Aramız çok iyiydi birlikte yaşardık hiçbir husumetimiz olmadı. Çok dosttular işlerimizi yardımlaşarak yapardık. Hani Ermeni demeseler ve bilmesek bizim gibi adamlar. Daha sonra yavrum köy kötüleşmeye başladı. Ermeni komşularımızı sıkıştırmaya başladılar, birçoğu o zaman ne oldu bilmiyoruz. Gelip götürdüler, bir daha haber alamadık çok üzüldük yavru çok. Birkaç kişi bu durumdan kendini kurtarabildi. Onlarda bizim oranın yerlileriyle evlenenlerdi. Onlardan biri de benim kardeşimi kurtaran Ermeni kadındı. Daha sonradan müslüman oldu. Müthiş ibadetine düşkün bir kadındı. Ama sonra biz ayrıldık ben bilmiyor sonradan hacca gitti mi? Günahı kendine çok iyiydi aramız çok iyiydi.
Kapitalizmin nasıl kardeş kanı döktüğü ve emekçilerin nasıl birbirlerine düşman edildiklerini bir de bicici amcadan dinledik.

Yaşasın halkların kardeşliği.

Adana'dan bir Alınteri okuru