Meslektaşlarını hedefe çakarak sivrilen F. Altaylı, bugün de dökülüyor ve itirafçılaşıyor.
Kapitalist düzenin medyası da elbette kendi gibidir. İlke, değer, norm diye hangi listeler yapılırsa yapılsın, hangi kitaplar yazılırsa yazılsın gerçekte tek şey vardır: Kar!
Medya, tekellerin hakimiyetiyle bir haber alma, bilgilenme aracı olma iddiasını terkedip piyasa aktörü diye inceltilen kapitalistlerin tekelci azami kar arabasına bağlanmıştır. Sektörün en büyükleri Doğan Holding ile Bilgin Grubu arasındaki hakimiyet savaşı kızıştıkça, bu grupların gazete ya da televizyonlarındaki köşebaşı koltuklarına çöreklenmiş kimi türedi fırsatçılar da, bizzat kendisinin rakibi olarak gördüğü kapitaliste yönelttiği salvolarla yerini ve cebini sağlama almaya giriştiler.
Bu alanın son dönem yıldızlarından olarak "dön baba dönelim" misali turlar atan ve her konakladığı yerde bir önceki duraktaki sahibine saldırayım derken meslektaşlarını hedefe çakarak sivrilen unsuru F. Altaylı, bugün de dökülüyor ve döküldükçe de itirafçılaşıyor. İşte geniş bir alıntı:
Bir yandan “sahte belgelerle Sabah’a el koyulmasına neden olan ve TMSF’ye verdiği belgeler sahte çıktığı için İstanbul Cumhuriyet Savcılığı'nın hakkında 'Sahtecilikten' 8 yıl hapis istemiyle dava açtığı Dinç Bilgin. Ama tabii yine de iyi bir hizmet yaptı.
Sahte belgelerle de olsa, Sabah’ı iktidara kazandırdı.
Bu nedenle olsa gerek, borçlarında indirim yapılacakmış" diyerek ona giydiriyor.
Ama bu, devletin derinlikleriyle ilişkisinin kaşarladığı egosunu tatminde belli ki yetersiz kalıyor. Asıl olarak POAŞ ödemelerinde tıkanan Doğan Holding'in yeni bir ödeme planı çıkartmak için görüşmeler yaptığı AKP iktidarıyla ilişkilerini iyi tutma çabasında. Sahibi olduğu yazılı ve görsel medyada eleştirel haberlere ambargo koymasına gönderme yapıp, o grubun bankalarından alacağı kredilerle TMSF tarafından çıkartılan borçlarını kapatma hevesindeki D. Bilgin'in planlarına taş koymaya çalışıyor.
Bunu ise tam bir itirafçı arsızlığıyla gerçekleştiriyor:
"Bir dönem 'Kara gün dostu' dediği adama sahte belgelerle kazık attı.
Şimdi bir zamanlar 'O... çocukları' dediği adamlarla birlikte.
Yarın onlarla da kanlı bıçaklı olacağından kimsenin şüphesi yok.
Dinç Bilgin’in şahsiyeti hakkında en iyi bilgiyi eski bir avukatından aldım aslında. Bir gün avukatıyla birlikte TMSF’ye gidiyorlar.
Dinç Bilgin yol boyunca TMSF Başkanı'na ve yöneticilerine sövüp duruyor.
Binaya girerlerken avukatı uyarıyor, 'Dinç Bey, içerde böyle davranırsanız ben çıkar giderim. Sonuçta siz bu adamlara borçlusunuz'.
Dinç Bilgin TMSF’cilere bir küfür daha savuruyor ve avukatına 'Merak etmeyin' diyor. Ahmet Ertürk’ün odasına girdikleri zaman Dinç Bilgin’de müthiş bir değişim.
Boynu hafif bükük. Ezik, zavallı bir adam. Konuşurken gözlerinde yaşlar oluşuyor. İçinde bulunduğu sıkıntıları anlatıyor, ne kadar hatalı olduğunu, kandırıldığını söylüyor. Aman diliyor.
Görüşme bitiyor. Çıkıyorlar.
Dinç Bilgin avukatına dönüyor, 'İyi miydim?' diye soruyor.
Avukat şaşkın 'Çok iyiydiniz. Şaşırdım' diyor.
Dinç Bilgin gerçeği açıklıyor, 'Ben İngiltere’de iki yıl drama dersi aldım. Yönetim biliminin bir parçası olarak. Çok iyi oynarım' diyor.
Dinç Bilgin’in özü bu.
Yavuz Semerci’nin dediği gibi elinden tutan herkesi satmış, kullanıp atmış birisi. Şimdi yine ortalıkta.
Büyük ihtimalle Aydın Doğan’ın Rekabet Kurulu kararı gereği elinden çıkarmak zorunda olduğu Vatan’a yeni paravan olacak.
Onun hazırlığını yapıyor.
Hiç unutulmasın ki, Türk basınında yozlaşma, ahlaki değerlerin erozyonu Dinç Bilgin’le başladı.
Erol Simavi gibi hakiki bir gazeteci patron Dinç Bilgin’in yöntemlerine ayak uyduramadığı için bu sektörden çıkmak zorunda kaldı.
Aydın Doğan onun sayesinde 'Büyük gazete patronu' olabildi.
Medya eliyle güç simsarlığını Dinç Bilgin başlattı, Aydın Doğan daha iyisini yaptı.
Aydın Doğan’ın medya genetiğinde Dinç Bilgin kromozomları vardır."
Fakat partikteki sonuç yalnızca F. Altaylı'nın D. Bilgin'i A. Doğan'la tokuşturmak değil. O aynı zamanda her ikisini TMSF ile karşı karşıya getirmeye çalışıyor. Bunu yaparken farkında olmadığı şeyse, grup avukatlarının kimisinin belli olmayan bir bedel karşılığı kendisinin ajanlığını yaptığını itiraf etmesidir.
Avukatla müvekkili arasındaki iletişimin, karşılıklı ortaya konan görüşlerin, konuşmaların mahremiyetinin mevcut 12 Eylül Anayasası ile dahi koruma altına alındığı koşullarda gerçekleşen bu diyalogları bir de makale ile alenileştirilmesi ancak; demokrasi, hak vb. kavramların ardına saklananın faşist kimliğinin kanıtları olabilir.
Elbette bu aktarımların aynı zamanda tam da Ergenekon mahkemeleriyle balans ayarına alınan Ordu ve bürokrasinin kaşınarak, son dönemde AKP karşısında daha liberal bir duruş sergileyen Doğan (ve TMSF ile diğer merkezi örgütün kadrolarını) zora sokmak gibi ekstra getirileri de olacaktır.
Tüm bu, "bir taşla kuş sürüsü vurma" hevesinin tek kişinin çabası olduğuna inanan bulunsa bile, iktidar savaşında ne tek cephe ne de tek bir çatışmayla sonuç alınabileceğinin kanıtı olarak değerlendirmek ve yakın gelecekteki daha açık, bir o kadar da sarsıcı gelişmelere hazır olmak gereğinin habercileri olduğu akıldan çıkartılmamalıdır.
Aradan bunca zaman geçtikten sonra yapılan bu itirafların samimiyeti içinse, neden bu kadar susulduğunun, aktarılan konuşmalarda geçen bilgilerin gizlenmesine ortak olunduğunun hesabı verilmeden değerlendirme yapılamaz.