Cuma, 15 Ağustos 2008 (18 yıl 2 ay önce)
Türkiye ile Amerika arasındaki işbirliği en azından Türk faşizmi cephesinden bitmez. Çünkü onun en büyük ilham kaynağı, başöğretmeni ABD emperyalizmidir. İşkence konusunda da...
Bunu son örneği bir arkadaşıyla birlikte gittiği yemekten 03.00 dolaylarında dönen İzmirli Avukat Amaç Kaya'nın yaşadığı polis dayağı.
İşkenceci ekti işkence biçti
Bir arkadaşıyla birlikte içkili lokantada Şampiyonlar Ligi Ön Eleme Grubu Maçlarını izleyen ikiliden Av. A. Kaya, içinde kimliğinin de bulunduğu çantasını arkadaşının arabasında unutunca devriye atan polis ekibinin
"dikkatini çeker." Kendisine ait üstü açık arabasında arkadaşının çatasını getirmesini bekleyen bu
"top sakallı genç zırzop"a kimlik kontrolü yapan polis, onun anlatımlarına rağmen zor kullanarak gözaltına alıp, karakola götürür.
Av. A. Kaya'nın mesleğinden dolayı gözaltına alınamayacağını söylemesi bir işe yaramaz. Karakolda da ısrarını sürdüren Kaya, bir de nöbetçi hakimle görüşmek için
"telefon hakkı"nı kullanmak isteyince film kopar.
4-5 polis ayaklarının altına aldıkları bu
"çok bilmiş" adamı tekmeler, üzerinde tepinmeler eşliğinde haddini bildirirler. Ancak karakolun nöbetçi amiriyle görüştükten sonra ve hiçbir tutanak tutulmaması şartıyla serbest kalır.
Buraya kadar olanlar hemen hergün, Türkiye'nin hemen her şehrinde yaşanan olaylardan biri gibi görünse de, toplu dayak seansıyla bilgilendirilen avukatın müvekkillerinin kimliği ona ayrı bir yer kazandırıyor.
"Maç izlediğimiz esnada Yiğit Bebek ile birlikte 20'lik tabir edilen bir şişe rakı içmiştik. Kesinlikle sarhoş değildim. Ayrıca, araç kullanacağım için fazla alkol almam da söz konusu değildir. Keza karakolda bulunduğum sürece bana, sinkaflı hakaretlerde bulundular. Beni haksız yere hürriyetimden mahrum eden, darp ve hakaret eden polis memurlarından şikayetçiyim." diye açıklama yapan Kaya kendisine dair öyle bir bilgi veriyor ki, insana söyleyecek söz bırakmıyor.
Ben Manisalı gençler davasında yargılanan 3 polis memurunun da avukatlığını üstlendim. Bunu da karakoldaki polis memurlarına söyledim.
Bu sözlerle içine düştüğü durumun gelişimindeki payını farkettiğinden olsa gerek;
"Ama, asıl görevleri vatandaşın huzur ve güvenini sağlamak olan, ancak aksine davranan bu kişilerin ceza almaları için yasal yollardan mücadele edeceğim" diyerek, toparlamaya çalışıyor.
İşkenceyi, moda tabiriyle
"insanlık dışı müdahaleler"i nedeni ve hedefi kim olursa olsun onaylamak, bunların öncelikli hedefi olan ve en büyük bedelleri ödeyen komünistler için mümkün değildir. Fakat hatırlatmak, uyarmak görevinden de feragat etmeden söyleyelim:
Faşizm tüm alanlarda olduğu gibi güçte de tekelleşme demektir. Bu tekelleşmeye omuz verenlerin yarın onun tarafından yutulup, tüketilmeleri kaçınılmaz bir sondur. Av. Kaya bu sondan ucuz kurtulmuştur.
En büyük işkenceci
Çavuş Eangland ve diğer İşgal Hapishanesi askerleri de bu konuda hatırlanması gereken örneklerdir.
Komutanları tarafından esir askerleri aşağılamak, işkence yapmakla görevlendirilen bu unsurlar aldıkları psikolojik eğitimin sonucunda yaptıkları "iş"ten zevk alacak denli insani kimliklerine yabancılaşmışlardır. İşkencelerini fotoğraflarla, video çekimleriyle kutlu zamanların hatıraları olarak kayıtaltına alan bu zavallılar koşullar değişip, ABD Irak dünün düşmanı Irak Ordusu subay ve askerlerine muhtaç olduğunda bir günah çıkartma seremonisinin aracı olarak piyasaya sürülmüştür.
Sonuçta temsil düzeyinde de olsa bu ırkçı saldırganlığın en göze batan unsurlarından bazılarıyla eller yıkanıp bir kenara atıldıktan sonra yeni isimler, yerli işbirlikçilerle yola devam edilmiştir.
Ergenekocu faşistlerin durumu da bundan farklı değilken, dünün suç ortaklarına hala zaman geçmemişken, sıra kendilerine gelip böylesine çiğnenip tükürülmeden bu yoldan dönmeleri tek akılcı yoldur.
Tabii, bugüne kadar tanık oldukları, dolaylı da olsa duyup, öğrenip, bildikleri tüm pislikleriyle faşizm ve kapitalizm hakkında işçi sınıfının zihnine kasaturayla kazınmış yalanlar konusundaki bilgileri alenileştirmeleri koşuluyla.