Sonradan görme AKP, karşısında bir güç görmemenin rahatlığıyla ipin ucunu iyice kaçırdı
Geç yakaladığı ipin peşinden koşarken de eteklerindekiler dökülüyor. Yüzlerce dolarlık kravatlar takıp, binlerce dolarla ölçülen broşlarla süslenip, milyon dolarlık devasa yatlarla mavi turlara çıkıyorlar. Koruma altındaki tarihi saraylarda çalışma ofisleri tertipleyip resmi ve/veya gayrıresmi konuklarını buralarda ağırlıyorlar. Çocuklarını yine bu saraylardaki milyon dolarlık törenlerle "dünyaevine" sokuyorlar.
Yetiyor mu? Yetmiyor!
Yetmiyor çünkü, tüm bunlar basit bir "ne oldum delisi olma halleri" değil. Aksine son derece bilinçli, planlı ve programlı bir şekilde yapılan mesaj verme eylemleri.
Geleceğe dair hiçbir olumlu beklentinin sahibi olmayan ve aralarından bazılarının tekelci ağababaları tarafından her gün artan sayılarla yutulup öğütüldüğü, çiğnenip tükürüldüğü koşullarda böyle bir umut geliştiremeyecek olan kent ve kır orta sınıflarının umutsuzluğunun sömürülme araçları. Geçmiş "güzel günleri" çağrıştıran dinsel söylem ve referanslarla kendisi üzerinden sisteme halkalama pratikleri.
İşte bu seremonilerle Türkiye halklarının toplumsal yapısının derinliklerindeki gericilik birikiminini kaşıya kanırta hükümet koltuklarına yerleşen AKP, ikinci döneminde de asıl sahipleri olan tekelci kapitalistlere hizmete amade.
Bunlardan en acıtıcısı olan, sağlık hakkının piyasalaşması ürünlerini veriyor.
Yalnızca Başkent Ankara'da Dr. Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde ve yalnızca bu yılın Temmuz ayı içinde ölen yenidoğan sayısı 49'a ulaştı. Kötü temizlik koşulları sonucu bulaşıcı bakteriyolojik enfeksiyonun zamanında tespiti ve müdahalesini gerçekleştirecek sayı ve yeterlilikte personelin olmaması nedeniyle sağlıkta piyasalaşma ile öldürülen bebeklerin sayısı bu kadar.
Eğitim hakkının gaspı, eğitimin piyasalaştırılması da farklı bir sonuç doğurmadı. Hemen hergün farklı bir şehir ve okuldan ulaşan çeteleşme haberleri, intihar vakaları, üniversite öğrenimi yapabilmek için burs alma uğruna fiziki ve psikolojik sınırların ötesinde zorlanan gencecik kalplerin duruvermesi, miadını doldurmuş laboratuvar malzemeleriyle çalışırken gerçekleşen patlamalar ve yangınlarla tanınmaz hale gelen gencecik bedenler artık vaka-i adiyeden olaylar oldu.
Artık sokaklar tertemiz kıyafetleri, son derece düzgün diksiyonları ile erken emeklilikle sefaletin kucağına atılmış ortayaşlı dilencilerle dolu. Aynı kesimden insanlar nicedir amele pazarlarının da gediklileri.
Yani her şey olmasını istedikleri gibi ve şimdi şimdi bir adım daha atıp sırtlarına basa basa geldikleri orta sınıflara olan düşünsel mesafelerini "kutsayacak" VIP Cami işine giriyorlar.
Ankara'da Diyanet İşleri Başkanlığı binasının hemen yanına yapılması planlanan camide aynı anda 5 bin kişi namaz kılabilecekken, devlet protokolü için "VIP" standartlarında özel abdest alma ve dinlenme yerleri olacak. Buradan özel asansör sistemiyle caminin içine geçebilecek.
4 bin araçlık otoparklı camide teknolojinin son örnekleri kullanılacak. Başkanlık binasından protokolün kullanacağı bir alt geçitle camiye geçilecek.
Kubbeden gelen ışıkla aydınlatılacak olan cami, modern ve klasik mimarilerin bir karışımı olarak tek şerefeli 4 minare ile çevrelenecek-miş.
Gerçek yaşamın her günkü yeniden üretimini tekelci kapitalistlerin azami kar iştahına göre düzenleyen uygulamaların yürütücüsü olmaktan başka bir şey olmayan AKP, "anasını da yanına kattığı" küçük ve orta sınıflara işte böyle nanik yapıyor.
Satın aldığı sendika bürokratlarıyla iyice azalan örgütlü kesimleri sokaktan ve eylemden uzak tutmayı başaran AKP, bu rahatlıkla işçi sınıfını zaten dikkate bile almıyor.
Yani işçi sınıfının örgütsüzlüğü ve eylemsizliğiyle besleniyorlar. Beslendikçe semiriyor, semirdikçe de pervasızlaşıyorlar...