GÜNCEL
Başbuğ, "bölgenin kalbi" olarak nitelendirdiği Diyarbakır'da, çoğu Diyarbakır Ticaret ve Sanayi Odası, Ticaret Borsası, Diyarbakır Sanayici ve İşadamları Derneği gibi sermaye örgütü, diğerleri de devlet yanlısı yerel örgütlerle bir toplantı yaptı. Genelkurmayın Kürdistan seferinin özeti niteliğindeki bu toplantıda Başbuğ, davetli kuruluşların sözcülerine sözü bırakırken "söylediklerinize dikkat edin, ağzınızdan çıkanı kullağınız duysun" şeklinde bir açılış konuşması yaptığı basına yansıdı. Açıklamalara bakılırsa paşanın duymak istediği şeyler söylenmiş, huzurda bulunan Kürt sermaye temsilcileri tarafından. Ekonomik kalınma, sermayeye kredi ve teşvik, enerji desteği falan filan, bol bol meslek lisesi...
Türk Genelkurmayı ile Kürt sermaye ve orta sınıf temsilcileri gayet iyi anlaşıyorlar; çıkarlar, beklentiler, talepler uyumlu. Bazı küçük pürüz ve öncelikler olsa da sorun değil, paşanın kudretiyle çözülür. Sözgelimi, içlerinden biri, sermayenin bölgede rahat edebilmesi için silahların devredışı bırakılmasını getirecek bir kısmi af lafını edecek oldu, general, bu haddini bilmezin lafını yarıda keserek "af maf olmayacak" diye gürlemiş.
Söz konusu toplantıdan sonra kameraların karşısına geçen general, haki gömleğini dirseklerine kadar sıvamış halde, kürsüye iki eliyle abanarak, derin çözümlemeler yapmış havasında kafasındakileri döküyor:
İşte Başbuğ'un Kürt sorununa çözüm planı. O buna "terörizmle mücadele planı" diyor. "Terörist öldürmek" yetmiyor, çünkü, hala 1990'lardaki gibi dağa çıkmalar devam ediyor. Bunların önü kesilmeli. Bunun için Kürt gençleri, kadınları çeşitli projelerle, psikolojik savaş kampanyalarıyla devlete bağlanmalı. Belediyeler DTP'den alınmalı. Kürt diyen susturulmalı, ulusal hak diyen köteklenmeli.
Bu yeni "Kürtsüz Kürt sorununu çözme planı"nın gerisinde, o zaman MGK Genel Sekreter Birinci Yardımcısı sıfatıyla İlker Başbuğ'un hazırladığı, MGK’nın 25 Şubat 2000 tarihli toplantısında görüşülüp 9 Mayıs 2000’de yürürlüğe giren, 47 maddesi ekonomik önlemler, 30 maddesi devlet idaresinin-yönetimin yeniden yapılanmasını, 30 maddesini de eğitim-sağlık konularına ayrılmış, toplam 107 maddelik Doğu ve Güneydoğu Anadolu Eylem Planı'ı ve onun mantığı var.
Bu paşanın da referansları NATO, pratik bilgisi kirli savaştan...Sorunun ulusal muhtevasına hiç girmeyen, hatta bu şekilde algılanmasına karşı da özel bir hassasiyetle hazırlanan, çerçevesini Kürdü ulusal bilinç ve duyarlılıktan arındırarak sisteme bağlama, ulusal-toplumsal talep ve ihtiyaçları bireysel düzlemde ele alıp onu da olabildiğince karikatürize ederek işlevsizleştirmek, buradan yol alındıkça da yeni bir eşiğe gelip dayanmış tekelci sermayeye yeni olanaklar sunma planının, şimdi yeniden devreye sokulması Başbuğ’un paşa keyfi adına değildir kuşkusuz.
Bunda, biri, tıpkı 2000-2001 kriz sürecinde olduğu gibi yaklaşan uluslararası ekonomik kriz dalgasına karşı bir anti kriz programı ihtiyacı ve arayışından kaynaklanan diğeri de kriz faktörüyle de içsel bağ içinde olan emperyalistler arası güç mücadelesine bağlı iki zorlayıcı neden var. Bir de Güney Kürdistan faktörü... Buraya dönük tekelci sermeyenin açılım ihtiyacı ile Kuzey'deki Kürt kitlesinde oluşan ulusal motivasyon arasındaki çelişkinin çözümü de soruna karşı rejimin ulusal baskı ve zora dayalı inkar ve imha düzlemindeki geleneksel "çözümü"nü yürütmeyi giderek zorlaştırsa, yükünü ağırlaştırsa da sürmekte olan rejim krizi içinde bundan başka bir düzleme geçişin olası ağır faturası başka yolların önünü kapatıyor. Hasılı, daha epeyce su götrecek bir pilav yeniden ısıtılıyor.
Kısaca 8 yıl öncekinin güncellenmiş halinden başka bir şey olmayan planın şimdi hızlıca devreye sokulmasında Rusya'nın son Kafkasya atağıyla bağlantılı olarak Kürt sorunu ve PKK'nin, emperyalistler arası mücadeledeki yüksek gerilimlerde koz olarak ele alınma korkusudur. ABD uşaklığında sınır tanımayan ordunun, Kafkasya ve Ortadoğu’da ABD hesabına rahat hareket edebilmesinin bir koşulu da içte Kürt sorununu olabildiğince stabilize etmektir. Diğeri de, ekonomik kriz dalgalarına karşı Çin gibi sorunsuz artıdeğer sömürüsü alanlarına sahip olabilmek. Apar topar çıkılan Kürdistan seferinin gerisinde bunlar var. Tüm bunlar, işin doğasından gelen kanlı ve vahşi bir süreci işaret ediyor.
Öte yandan Kürt reformist hareketi ise hala AKP karşıtlığı ile sonuç alabileceğini hayal edebilmekte. AB çıpasına, diğerinin sopasına bakan, bunun dışında her şeye gözünü kapatarak boş hayal körükleyenler, sadece yerel seçimlerle sınırlı kalmayacak ağır bir tokattan başka bir şey göremez. Son on-on beş yılın bütün politik gelişmeleri gibi Türk Genelkurmayı'nın son Kürdistan seferi de bunu açıkça söylüyor. Tabii, görmek ve anlamak isteyene.
Kürt halkı ve onun dostları tam da bu gün, boş hayalleri değil devrimci kavgayı körüklemeli.
Pazartesi, 8 Eylül 2008 (18 yıl 2 ay önce)
TSK'nın yeni komuta kademesi işbaşı yaptı. Kuyruğunu kısarak sessizce yerini halefine bırakan Yaşar Büyükanıt'ın göreve başlarken yaptığına benzer gürlemelerle işe başlayan İlker Başbuğ'un ilk icraatı, koltuğuna oturduktan bir gün sonra, hapishanedeki Ergenekoncu silah arkadaşlarını sahiplenen kurumsal ziyaret; iki gün sonra ise Kürdistan'a sefer oldu.
Orgeneral Başbuğ, tüm kuvvet komutanlarını yanına alarak, Malatya'dan başlayıp Diyarbakır ve Van'la devam ederek Hakkari'de biten Kürdistan seferinde çeşitli mesajlar verdi. En dikkat çekici olanı da yaklaşan yerel seçimler için Kürt illerinde DTP aleyhine Genelkurmay'ın AKP'ye verdiği açık destek oldu. Nerdeyse "Hedef Diyarbakır!" diyecek kadar net bir tutumla AKP'ye verilen bu seçim desteği son dönemde rejim krizi ve burjuva klikler arası yaşanan çatışma düşünülünce ilk bakışta "şaşırtıcı" gelebilir. Ne ki ikisini birleştiren iki önemli kuvvet var: ABD uşaklığı ve tekelci sermaye çıkarları doğrultsunda hazırlanan anti kriz programları. Öyle görünüyor ki önümüzdeki süreçte AKP ile Genelkurmay arasında bir önceki döneme kıyasla "şaşırtıcı" başka yakınlaşmalar da göreceğiz.
Genelkurmay heyetinin Kürdistan seferinin diğer mesajlarından, "show"a dönük kısımları ayıkladığımızda geriye toplamda "Kürt sorununa Kürtsüz çözüm" diye tarif edilebilecek bir tasfiye hamlesinin ilk adımları kalıyor. Nedir bu?
Önce şu manzaraya bakalım!..
Başbuğ, "bölgenin kalbi" olarak nitelendirdiği Diyarbakır'da, çoğu Diyarbakır Ticaret ve Sanayi Odası, Ticaret Borsası, Diyarbakır Sanayici ve İşadamları Derneği gibi sermaye örgütü, diğerleri de devlet yanlısı yerel örgütlerle bir toplantı yaptı. Genelkurmayın Kürdistan seferinin özeti niteliğindeki bu toplantıda Başbuğ, davetli kuruluşların sözcülerine sözü bırakırken "söylediklerinize dikkat edin, ağzınızdan çıkanı kullağınız duysun" şeklinde bir açılış konuşması yaptığı basına yansıdı. Açıklamalara bakılırsa paşanın duymak istediği şeyler söylenmiş, huzurda bulunan Kürt sermaye temsilcileri tarafından. Ekonomik kalınma, sermayeye kredi ve teşvik, enerji desteği falan filan, bol bol meslek lisesi...
Türk Genelkurmayı ile Kürt sermaye ve orta sınıf temsilcileri gayet iyi anlaşıyorlar; çıkarlar, beklentiler, talepler uyumlu. Bazı küçük pürüz ve öncelikler olsa da sorun değil, paşanın kudretiyle çözülür. Sözgelimi, içlerinden biri, sermayenin bölgede rahat edebilmesi için silahların devredışı bırakılmasını getirecek bir kısmi af lafını edecek oldu, general, bu haddini bilmezin lafını yarıda keserek "af maf olmayacak" diye gürlemiş.
Gence, kadına ayrı plan
Söz konusu toplantıdan sonra kameraların karşısına geçen general, haki gömleğini dirseklerine kadar sıvamış halde, kürsüye iki eliyle abanarak, derin çözümlemeler yapmış havasında kafasındakileri döküyor:
Diyarbakır nüfusunun yüzde 64’ü 24 yaş altındadır. Özellikle terör örgütüne karşı hassas olan yaş gurubunu, 14 ile 18 yaş grubunu, eğer devletimizin, özel kuruluşlarımızın, sivil toplum örgütlerinin aldığı tedbirlerle, iyi bir mesleki eğitim vererek nitelikli bir noktaya getirebilirsek, inanınız ki bu terör örgütünün etkisiz hale getirilmesi sürecini beklenenden de daha aşağı çekmemiz mümkündür. Toplantıda dile getirilen ikinci nokta ise buradaki özelilikle kız ve kadınlarımızın durumu. Bu, aslında Türkiye’nin genel bir sorunu olmakla beraber özellikle kızlarımızın ve kadınlarımızın eğitim durumu iş hayatındaki aktif rolleri maalesef bu bölgede diğer bölgelere nazaran çok çok düşük. Bu da herhalde ikinci olarak üzerinde durulması gereken konu olarak karşımıza çıkıyor. Üçüncü temel nokta, GAP Eylem Planı’dır. Bu plan kısa süre önce revize edildi. Şu izlenimi aldık: GAP Eylem Planı planlandığı şekilde yatırımlar açısından uygulamaya devam ederse, sivil toplum örgütlerinden aldığımız izlenim bu konunun gayet ümitvar olduğu ve geleceğe yönelik iyi işaretler vereceği yönünde.Gençler meslek liselerine doldurularak, meslek edindirme adına dört-beş yıl ücretsiz sömürülecek. Okuldan sonra, içlerinden bir kısmı, asgari ücretin yarısına, Kürt illerinde sayısı giderek artan emek yoğun atölyelerin bulunduğu serbest sömürü bölgelerine çekilecek. Kürt gençliği, iş-meslek vaadiyle yıllarca oyalanıp umutları kırıla kırıla posası çıkartılırken kadınlara da ev eksenli çalışma, mikro kredi, meslek edindirme kursları vb projelerle, "iş hayatında aktif roller verilecek" ve eğitilecekler. Ucuzun ucuzu emek deposu olarak görülen kadın emeği için, buralardan Çin'e gitmek yerine kendi Çin'ini burada yaratmak "ümitvar" bir proje olarak görülüyor. Son madde zaten biliniyor; Türkiye sanayisinin ihtiyaç duyduğu enerji ihtiyacı için önemli bir yerde duran GAP yatırımları, Kürt sermayesine de çeşitli sömürü kapıları açtığı için mutlaka hızlandırılmalı...
"Kürtsüz Kürt sorununu çözme planı"
İşte Başbuğ'un Kürt sorununa çözüm planı. O buna "terörizmle mücadele planı" diyor. "Terörist öldürmek" yetmiyor, çünkü, hala 1990'lardaki gibi dağa çıkmalar devam ediyor. Bunların önü kesilmeli. Bunun için Kürt gençleri, kadınları çeşitli projelerle, psikolojik savaş kampanyalarıyla devlete bağlanmalı. Belediyeler DTP'den alınmalı. Kürt diyen susturulmalı, ulusal hak diyen köteklenmeli.
Bu yeni "Kürtsüz Kürt sorununu çözme planı"nın gerisinde, o zaman MGK Genel Sekreter Birinci Yardımcısı sıfatıyla İlker Başbuğ'un hazırladığı, MGK’nın 25 Şubat 2000 tarihli toplantısında görüşülüp 9 Mayıs 2000’de yürürlüğe giren, 47 maddesi ekonomik önlemler, 30 maddesi devlet idaresinin-yönetimin yeniden yapılanmasını, 30 maddesini de eğitim-sağlık konularına ayrılmış, toplam 107 maddelik Doğu ve Güneydoğu Anadolu Eylem Planı'ı ve onun mantığı var.
Bu paşanın da referansları NATO, pratik bilgisi kirli savaştan...
Bunda, biri, tıpkı 2000-2001 kriz sürecinde olduğu gibi yaklaşan uluslararası ekonomik kriz dalgasına karşı bir anti kriz programı ihtiyacı ve arayışından kaynaklanan diğeri de kriz faktörüyle de içsel bağ içinde olan emperyalistler arası güç mücadelesine bağlı iki zorlayıcı neden var. Bir de Güney Kürdistan faktörü... Buraya dönük tekelci sermeyenin açılım ihtiyacı ile Kuzey'deki Kürt kitlesinde oluşan ulusal motivasyon arasındaki çelişkinin çözümü de soruna karşı rejimin ulusal baskı ve zora dayalı inkar ve imha düzlemindeki geleneksel "çözümü"nü yürütmeyi giderek zorlaştırsa, yükünü ağırlaştırsa da sürmekte olan rejim krizi içinde bundan başka bir düzleme geçişin olası ağır faturası başka yolların önünü kapatıyor. Hasılı, daha epeyce su götrecek bir pilav yeniden ısıtılıyor.
Kısaca 8 yıl öncekinin güncellenmiş halinden başka bir şey olmayan planın şimdi hızlıca devreye sokulmasında Rusya'nın son Kafkasya atağıyla bağlantılı olarak Kürt sorunu ve PKK'nin, emperyalistler arası mücadeledeki yüksek gerilimlerde koz olarak ele alınma korkusudur. ABD uşaklığında sınır tanımayan ordunun, Kafkasya ve Ortadoğu’da ABD hesabına rahat hareket edebilmesinin bir koşulu da içte Kürt sorununu olabildiğince stabilize etmektir. Diğeri de, ekonomik kriz dalgalarına karşı Çin gibi sorunsuz artıdeğer sömürüsü alanlarına sahip olabilmek. Apar topar çıkılan Kürdistan seferinin gerisinde bunlar var. Tüm bunlar, işin doğasından gelen kanlı ve vahşi bir süreci işaret ediyor.
Öte yandan Kürt reformist hareketi ise hala AKP karşıtlığı ile sonuç alabileceğini hayal edebilmekte. AB çıpasına, diğerinin sopasına bakan, bunun dışında her şeye gözünü kapatarak boş hayal körükleyenler, sadece yerel seçimlerle sınırlı kalmayacak ağır bir tokattan başka bir şey göremez. Son on-on beş yılın bütün politik gelişmeleri gibi Türk Genelkurmayı'nın son Kürdistan seferi de bunu açıkça söylüyor. Tabii, görmek ve anlamak isteyene.
Kürt halkı ve onun dostları tam da bu gün, boş hayalleri değil devrimci kavgayı körüklemeli.