Salı, 16 Eylül 2008 (18 yıl 1 ay önce)
Ramazan ayında tüm şehirlerin en merkezi yerlerine iftar çadırları kuruldu. Yine bir kap yemek, bir lokma ekmek için uzun kuyruklar oluşuyor. Her akşam bitmek bilmez kuyruklarda sıcak bir yemek yiyebilmek umuduyla saatler boyu sıra bekleyen yoksulluk taşıyor yollara.
Kestirmeden "hayırsever işadamı" diye parlatılan kapitalistler, işçinin el koydukları alınterlerinden birkaç damlayı açlıkla ve yoksullukla terbiye etmeye giriştikleri işçilere amiyane tabiriyle "Başımın, gözümün sadakası" diyerek iftariyelik kırıntılar ya da başka herhangi bir ihtiyaç malı olarak dağıtıyorlar. Ama ne dağıtım. İnsanları itip kakarak, bağırıp azarlayarak, hakaret edip aşağılayarak, son kullanım tarihinin dolmasına bir gün kalan döküntü mallar için, günler öncesinden yapılan reklamlarla, duyurularla binlerce insanı, önce daracık alanlarda birbirinin üzerine yığıp, sonra da üzerlerine fırlatıp attıkları paketleri kapmak için birbirlerine girmelerini seyrederek gerçekleştirilen bir dağıtım. Kelimenin gerçek anlamında onları aşağılama hedefiyle bilinçlerinin dağıtılması.
Yardım, ama kime?
Bu sözümona yardım görünümlü götürmelerden biri Çorum'da yaşandı.
Çorum Belediyesi tarafından Ramazan öncesi açılan ihale ile alınan tonlarca un, makarna, şeker, bakliyat paketlerinden alan halk, şok geçirdi.
Akşam sıcak yemek yemek umuduyla evlerine dönen işçi ve emekçiler paketleri tencereye boşalttıklarında küften grimsi bir yeşile dönen makarnalarla, mercimek, fasulye ya da bakla adedini ikiye, üçe katlayan kurtlarla karşılaştılar.
Olay üzerine Belediyenin depolarındaki gıda paketleri de incelendi ve tümünün aynı durumda olduğu görüldü.
Çorum'un faşist tüccarın elinde biriken ve asla satamayacağı çürümüş malları Belediye bütçesinden alıp, hayır yapıyorum pozlarında dağıtan Belediye Başkanı T. Atlamaz'ın "gıda yardımı" yapılmadan hemen önce izne ayrıdığı öğrenildi.
Üstelik yapılan bu dağıtımların abartılı, şişirilmiş rakamlarla envanterlerin gider sayfalarına işlenip vergiden düşülmesi, yani sonuçta yine işçi sınıfının cebinden finanse edilmesi de cabası.
Dinin kapitalizmdeki yerini ve ona yüklenen misyonu gösteren bu uygulamaya bir de televizyonlara bakıp başka hallerini görelim. Daha
"öteki dünya"ya gitmeden, TV kanallarının iftar programlarına katılımlarından dolayı aldıkları parayla kanatlanmış uçan
"din uleması"... İşte Başbakan'ın alınacak kararlarda danışılması gereken
"din uleması"nın fiyatı.
Ulema piyasası
O
"ulema"dan biri... Mesela Star TV'de işçilere bol bol tevekkül vaazeden, patronları "
velinimet" diye adlandırıp onları kırmamak, üzmemek için sömürüye uslu uslu boyun eğilmesini, böyle yapıldığında
"öteki dünyada" nasıl da kutsanacaklarını anlatan Nihat Hatipoğlu, Ramazan ayının tümü için 500 bin YTL'ye anlaşmış.
Dudak uçuklatıcı yekünden de anlaşılabileceği gibi
"tevekkül" pazarlaması dışında pek işi olmayan bu bay, zaten olağan dönemdeki programlar için de 20'şer bin YTL götürüyormuş ve sık sık katıldığı kişi ve şirketlerin, belediyelerin etkinliklerinin her birinden de en az 5 bin YTL'den aşağı gitmiyormuş.
Başka biri... Hatipoğlu ile karşılaştırıldığında kişiliğinin tüm
"renkliliğine", "sempatiklik" ve açıksözlülüğüne rağmen Prof. Zekeriya Beyaz epey ucuza gitmiş. Fox TV'de olan Beyaz "hoca" Ramazan ayının tümü için yalnızca 10 bin YTL'ye el sıkışabilmiş. Üstelik Z. Beyaz, olağan dönemdeki her bir programı için 3 bin YTL alıyormuş.
Ve bir diğeri... Kanal 7'nin programcısı Süleyman Ateş. O para almadığını, zaten patronlarının para teklif etmediklerini söylemiş ve eklemiş;
"Etselerdi reddetmezdim."
Ne de olsa kapitalizmin ve kapitalistlerin dini de imanı da paradır.
Ve biz şimdiye kadar
"dinimizde emeğin karşılığı helaldir" diyerek kendilerini aklamaya çabalayan bu bayların hiçbirinin ne şu günlerde devam etmekte olanlar da dahil olmak üzere bugüne kadar gerçekleşmiş herhangi bir işçi direnişine, hak alma eylemine, insanca yaşanacak ücret ve insanca yaşanacak zaman taleplerine sahip çıktığını duyduk ne de patronlara tevekkül vaazettiklerini.
Hatta tam tersine patronların öncü gücü olarak direnişlere saldırıp, öncü işçilerin etkinliğini kırmak için fetvalar düzerek direnişçi işçileri birbirine düşürmek için harcanan sayısız karşıdevrimci çabayı unutmadık.
Değişen dün, el altından, gizli saklı alınan bu hizmet bedelllerinin artık bu iş için yapılan sözleşmelerle envantere geçirilip alenileştirilmiş olmasıdır.
Eh hizmetin böylesine de 500 bin YTL
"çok olmasa gerektir".