ON'lar Ankara'da da anıldı

Cuma, 26 Eylül 2008 (18 yıl 1 ay önce)

Ulucanlar Cezaevi'ne 26 Eylül 1999 tarihinde sabaha karşı saat 03.00'te bombalarla, kurşunlarla saldıran katliam timleri başkentin göbeğinde bir vahşet gerçekleştirdi.

Bu katliam saldırısında, karanlığın cellatlarının "teslim mi olacaksınız, ölecek misiniz?" sorusuna tereddütsüz "öleceğiz ama asla teslim olmayacağız!" şiarıyla direnen İsmet KAVAKLIOĞLU, Ahmet SAVRAN, Aziz DÖNMEZ, Habip GÜL, Önder GENÇASLAN, Ümit ALTINTAŞ, Abuzer ÇAT, Mahir EMSALSİZ, Halil TÜRKER ve Zafer KIRBIYIK isimli 10 devrimci tutsak şehit düştü.

Duvarlar ardında özgür yarınların düşlerini birlikte kuranlar, omuz omuza siper yoldaşlığını büyüterek geleceği kazanma kavgamızı kanlarıyla suladılar.

Ulucanlar katliam ve direnişinin 9. yıldönümünde Ankara'da da yapılan eylemlerle, bir kez daha katliam ve direnişin unutulmadığı ve unutturulmayacağı gösterildi. Eylemlerin ilki katliamın gerçekleştirildiği ve 10 devrimci tutsağın direnerek ölümsüzleştiği Ulucanlar Cezaevi önünde yapıldı.

Ulucanların önünde...

Saat 12.00'de toplanan eylemciler, cezaevi önüne yürüyüşle geldiler. Yürüyüşte ON’ların resimlerinin bulunduğu ve "Unutmadık unutturmayacağız/ Devrimci irade teslim alınamaz" yazılı bir pankart açıldı. Devrimci kurumlar da flama, dövizleri ile pankartın arkasında kortejler oluşturdular.

Yürüyüş boyunca "Devrim Şehitleri Ölümsüzdür", "Katil Devlet Hesap Verecek", "İçerde Dışarıda Hücreleri Parçala", "Devrimci İrade Teslim Alınamaz", "Yaşasın Devrim ve Sosyalizm" sloganları sürekli atıldı. Cezaevi önüne gelindiğinde ilk olarak ON’ların nezdinde tüm devrim şehitleri için saygı duruşu yapıldı. Ve daha sonra açıklamalar okundu.

Alınteri, BDSP, DHD, Halk Cephesi , Kaldıraç, ODAK, Partizan ve TÜM-İGD adına okunan ortak basın metninde şu ifadeler yer aldı:

Bu katliam saldırısı bir yanıyla da emperyalist efendiler ve onun işbirlikçilerinin düzenlerine karşı mücadele edenlere bir gözdağıydı. Efendilerine sadakatini sunmak için saldırının ertesi günü ABD'ye giden dönemin başbakanı Ecevit'in elinde Ulucanlar'da katledilen 10 devrimci tutsağın kanı da vardı. Uşaklıklarının bir gereği olarak egemenler sömürü ve zulüm düzenlerinin devamı için halktan yana olan, eşitlik, özgürlük isteyen devrimcileri sindirme, yok etme politikasını sürekli uygulamaktadır. 26 Eylül 1999'da yapılan bu katliam saldırısı da bu politikadan ayrı değildir. Amaç halkların adalet, özgürlük ve bağımsızlık mücadelesini yok etmektir. Katlederek, işkence yaparak, tecrit ederek bitirebileceklerini sananlara karşı 12 Eylül darbesiyle başlayan hapishane direnişlerinde, Buca'da, Ümraniye'de, Ulucanlar'da, 19 Aralık'ta devam eden hapishaneler katliamları karşısında devrimci tutsaklar gösterdikleri direnişlerle emperyalizme ve işbirlikçilerine karşı sosyalizm mücadelesinde kararlılığın simgesi olmuş, her dönem direnişleriyle feda geleneği yaratmışlar, halkların moral gücü olmuşlardır.

Daha sonra ÇHD adına yapılan açıklamada ise "Ulucanlar ve benzeri katliamların sorumlularına beraat kararı verilerek katliamlar unutulmaya, terk edilmeye bırakılmıştır. Katilleri bizlerle yüzleştirmeden ne anayasaları sivil, ne yönetimleri demokratik ne de hukukun üstün sayılamayacağını hep birlikte haykıracağız" denildi.

Yapılan açıklamaların ardından sözü aileler aldı. İlk olarak TAYAD’lı Bayram Şahin söz alarak Ulucanlar katliamının aileler cephesinden nasıl yaşandığını anlattı. Katliamdan bir buçuk ay öncesinde içeridekiler ile görüşlerinin kesildiği kendilerinin de devletin cezaevine yapacağı olası bir operasyon için cezaevi önünde beklemeye başladıklarını, cezaevi önünde gecelediklerini belirtti. Katliam gecesi kendilerinin cezaevi önünde beklemesine izin verilmeyerek uzaklaştırıldıklarını, sabah da katliam haberi ile uyandıklarını, sonraki 3-4 gün çocukları ile ilgili hiçbir bilgi alamadıklarını da belirtti. Son olarak "ON'ların anıları önünde saygı ile eğiliyor anılarına bağlı kalacağımıza söz veriyorum" diyerek sözü Erol Zavar’ın eşi Elif Zavar'a bıraktı.

Elif Zavar, "Ulucanlar F tiplerine geçişin provası, başlangıcıydı. F tiplerine geçildi ve bunun sonuçlarını aradan geçen yıllarda tüm açıklığı ile yaşadık yaşıyoruz. Ama şu da görüldü ki; Devrimci irade teslim alınamaz. Ulucanlar şehitlerini saygı ile anıyorum" dedi.

Mezar başlarında...

Konuşmaların ardından cezaevi önüne karanfiller bırakılarak buradaki eylem sonlandırıldı. Ardından otobüslerle İsmet KAVAKLIOĞLU, Önder GENÇASLAN ve Mahir EMSALSİZ’in mezarlarının bulundğu Karşıyaka Mezarlığı'na geçildi. Mezarların başına da yine pankart açılarak yapılan kısa bir yürüyüş ile gelindi.

Saygı duruşu ile başlayan anma, ölümsüzlerimizi tanıtan kısa anlatımlarla sürdü. ON’ların sevdiği türküler ve direniş sırasında birlikte söyledikleri Enternasyonal Marşı söylendi hep birlikte. Özgür Kemal KARABULUT'un annesi söz aldı:

Cezaevinde yeni çıkmıştı Özgür. Önder bir gece geldi 'ana Özgür'ü almaya geldim ne diyorsun' dedi. Özgür de 'ana evet desene ne bekliyorsun' dedi bana. O gece sarılıp ayrıldım ikisinden de. Ben Özgür'ümden bir koyunun kuzusundan ayrıldığı gibi zor ayrıldım. 2.5 yıl sonra Özgür şehit düştü, ardından 2.5 yıl sonra da Önder. Önder'le birlikte komünizm mücadelesi veriyorlardı şimdi de burada birlikteler.

Ananın konuşması tüm kitleyi duygulandırdı ve faşizme olan kini bir kat daha biledi. Konuşma "Anaların öfkesi katilleri boğacak" sloganı ile karşılandı. Daha sonra Eylül Marşı okundu ve "Bedel Ödedik Bedel Ödeteceğiz", "Katil Devlet Hesap Verecek", "Kanla Yazılan Tarih Silinmez", "Devrim Şehitleri Ölümsüzdür" sloganlarının atılmasının sonrasında kitle yine yürüyüş ile otobüslere kadar giderek eylem sonlandırıldı.

Eylemi Alınteri, BDSP, DHD, Halk Cephesi , Kaldıraç, Odak Partizan ve TÜM-İGD birlikte örgütledi.