Çarşamba, 8 Ekim 2008 (18 yıl 1 ay önce)
Wernike Korsakof ve ileri derecede şizofren hastası olmasına rağmen 8 aydır Bolu F Tipi Hapishanesi'nde tutulan hasta tutsak Mehmet Ali Çelebi'nin serbest bırakılması için bugün M. Ali Çelebi İle Dayanışma İnisiyatifi tarafından İHD İstanbul Şubesi'nde bir basın açıklaması yapıldı. Açıklamaya katılan Çelebi'nin annesi, evlatları hücrelerde eritilen anaların acısını yüklenip gelmişti. Mehmet Ali Çelebi, hücreye değil ölüme atılmış hasta bir tutsak; Elif Çelebi, ömrünün son deminde acıların en büyüğüne tanık olmakla cezalandırılmış bir ana.
Mehmet Ali Çelebi tutsaklıkla ilk olarak '90'lı yılların başında tanıştı. 1991 yılının Kasım ayında İstanbul'da gözaltına alındı ve götürüldüğü Gayrettepe işkencehanesinde 15 gün tutuldu. Bu 15 gün boyunca gözbağı, düz askı, elektrik, falaka, soğuk su, tehdit, hakaret ve küfre maruz kaldı. Gözaltı süreci, doktor muayenesine sokulup "İşkence izi yoktur" şeklinde rapor alınmasıyla bitirildi. Sevk edildiği mahkeme tarafından da tutuklanıp Bayrampaşa Hapishanesi'ne konuldu.
Baskı ve kötü muamele hapishanede de son bulmadı ve Çelebi, insan onuruna yakışır şartlara kavuşmak için 1996 yılına kadar aralıklarla toplam 100 gün açlık grevi yapmak zorunda kaldı. 1996 yılında ise ağırlaştırılmış tecrit ve izolasyon politikalarının ilk adımı olan Eskişehir Tabutluğu'na karşı yapılan ölüm orucu ve süresiz açlık grevi eylemine katıldı. 69 gün sürdürdüğü ölüm orucu eylemini wernice korsakof hastası olarak tamamladı. Bu haliyle 4 yıl daha hapishanede tutuldu ve 2000 yılında wernice korsakofa, ileri derecede şizofren tanısı eklenerek tahliye edildi.
Fakat yargılandığı dava ise sürdürüldü. Dosyası açıldıktan tam 15 yıl sonra Yargıtay tarafından, 9 yıl hapis yatmasına ve bu hapislik yaşamının, vücudu ve bilincinde asla geri dönülemez yaralar açmasına rağmen ek hapis kararı ile sonuçlandırılıp 2007 Aralığı'nda tekrar tutuklandı.
"Mehmet Ali Çelebi aylardır içerde olduğunu dahi bilmiyor, bilemez de, çünkü wernike korsakof hastası ve ileri derecede şizofren." M. Ali Çelebi İle Dayanışma İnisiyatifi, durumu işte böyle özetliyor ve serbest bırakılması için uyarıyor: "Bir başına yaşamını sürdürecek durumda değil. Kendisine ve yanındakilere zarar verebilir. Bu riski taşıyor. Daha önce de benzer girişimleri olmuştu."
Açıklama okunduktan sonra anne Elif Çelebi'ye söz verildi. Daha açıklama devam ederken gözyaşlarına boğulan Elif ana, ömrünün son deminde kendisine reva görülen acının ağırlığıyla konuştu. Konuşmaktan çok, kimi zaman bir cezaevi kapısında kimi zaman bir tabut başında, kimi zaman Türkçe kimi zaman Kürtçe, Arapça... yüreği yanan nice ana gibi içindekileri bir ağıt gibi döktü.
O daha bundan 8 ay önce, bir yıl önce, dul bir kadın olarak öldükten sonra oğlunun yaşamını nasıl idame ettireceğinin kaygısı ile yanarken, bir kayaya bağlanıp yüreği kartallara parçalatılan Promete'nin cezası kesildi ona... O şimdi öldükten sonra oğluna ne olacağının acısını duymuyor, oğlunun hücre hücre eritilişini izliyor.
Promete gibi ateşi çalmadı o ama tanrılar hala aynı gaddar, Yeşil Kartı'na da el koydular, oğlunun devamlı kullandığı ilaçları alamasın diye... "İlaçlar lazım alamıyorum" diyor, "Tek başına yapamıyorum... Hastayım... Ameliyat olmam lazım olamıyorum" diyor, tüm bunları derken sessizce ağlıyor. Oğlunun affedilmesini istiyor...
Promete gibi ateşi çalmadı o ama bir ateş doğurdu. Karartılması için işkencehaneler, zindanlar, hücreler inşa edilen bir ateş... Düşman gaddar, vahşi; gencecik yüreklere de, 70 yaşındaki analara da acımaz... Ama ateş daha sönmedi. Dayan Promete, kır zincirlerini içerde de dışarda da; aydınlık için, insanlık için...