GÜNCEL
12 Eylül askeri faşist cuntası tarafından idam edilen ilk devrimci olan lise öğrencisi Necdet Adalı, 11 Ekim Cumartesi günü İzmir Konak Pier önünde toplanan SDP ve Dev-Lis'liler tarafından anıldı. Konak Pier önünden Eski Sümerbank önüne kadar yürüyüş yapıldı. Yürüyüşün ardından basın metni okundu. Anma eylemi hep bir ağızdan söylenen Çav Bella marşıyla sona erdi.
"Tam 28 yıl oldu.
8 Ekim 1980. Karanlık, puslu bir Ankara sabahı. Cezaevinin avlusu... Necdet Adalı idam edildi. Sehpada Necdet'in gözlerinde korkuyu arayanlar Necdet'in sözlerinde nedamet umanlar, cezaevlerinde altı yüz bin devrimciyi küçücük avlularda boğmak isteyenler yanıldıklarını çabuk anladılar. Tabureye tekmesini atıp, celladın elini boşta bırakan Necdet'in gür sesi cezaevinin avlusunda yankılandı. Yüz binlerce devrimcinin kulağında çınladı. Necdet'in sesi göğü fethe çıkan komünarların savaş naralarıydı. İdam sehpasında haykıran Rosa'ydı. Bolivya dağlarında Che Guevara'ydı. Kızılder'de Mahir Çayan, Mamak'ta Deniz Gezmiş, Yusuf Arslan, Hüseyin İnan'dı. İşkencede katledilen Zeki Enginbay'dı.
Necdet'in 'Kahrolsun Sömürgecilik' diyen sesi hala kulaklarımızda. Çünkü Necdet tıpkı bugün olduğu gibi bundan yirmi sekiz yıl önce de işçilerin, kadınların, gençlerin, gayrı Müslimlerin özgürlüklerinin yolunun halkların kardeşleşmesinden ve dayanışmasından geçtiğini söylüyordu. Kürt sorununda çözümsüzlük politikalarının devam ettirildiği, savaşın tırmandırıldığı, savaş tezkereleriyle sınır ötesi operasyonların gerçekleştirildiği bugünlerde, Necdet'in sözleri bir nebze olsun güncelliğini yitirmemiştir. Ve bunun için Necdet'in idam sehpasındaki son sözlerini 28 yıl boyunca her an haykırdık, haykırmaya da devam edeceğiz.
Yaşasın Türk ve Kürt Halklarının Kardeşliği
Yaşasın Devrim ve Sosyalizm"
Devrim ve sosyalizm mücadelesinin ölümsüzleşenleri unutulmadı unutulmayacak. Onlar ölümü gözlerinde küçültenlerdi. Onlar ölümü yaşamda saklı bilenlerdi ve aradan yıllar da geçse yaşam onları konuşuyor, konuşturuyor.
Devrimciler öldü, yaşasın devrim!
Pazar, 12 Ekim 2008 (18 yıl 4 hafta önce)
"Ölüm dediğin ne ki, yeter ki başımız dik, yüzümüz düşmana dönük olsun."
(Osman Akgün)
12 Eylül askeri faşist cuntası tarafından idam edilen ilk devrimci olan lise öğrencisi Necdet Adalı, 11 Ekim Cumartesi günü İzmir Konak Pier önünde toplanan SDP ve Dev-Lis'liler tarafından anıldı. Konak Pier önünden Eski Sümerbank önüne kadar yürüyüş yapıldı. Yürüyüşün ardından basın metni okundu. Anma eylemi hep bir ağızdan söylenen Çav Bella marşıyla sona erdi."Tam 28 yıl oldu.
8 Ekim 1980. Karanlık, puslu bir Ankara sabahı. Cezaevinin avlusu... Necdet Adalı idam edildi. Sehpada Necdet'in gözlerinde korkuyu arayanlar Necdet'in sözlerinde nedamet umanlar, cezaevlerinde altı yüz bin devrimciyi küçücük avlularda boğmak isteyenler yanıldıklarını çabuk anladılar. Tabureye tekmesini atıp, celladın elini boşta bırakan Necdet'in gür sesi cezaevinin avlusunda yankılandı. Yüz binlerce devrimcinin kulağında çınladı. Necdet'in sesi göğü fethe çıkan komünarların savaş naralarıydı. İdam sehpasında haykıran Rosa'ydı. Bolivya dağlarında Che Guevara'ydı. Kızılder'de Mahir Çayan, Mamak'ta Deniz Gezmiş, Yusuf Arslan, Hüseyin İnan'dı. İşkencede katledilen Zeki Enginbay'dı.
Necdet'in 'Kahrolsun Sömürgecilik' diyen sesi hala kulaklarımızda. Çünkü Necdet tıpkı bugün olduğu gibi bundan yirmi sekiz yıl önce de işçilerin, kadınların, gençlerin, gayrı Müslimlerin özgürlüklerinin yolunun halkların kardeşleşmesinden ve dayanışmasından geçtiğini söylüyordu. Kürt sorununda çözümsüzlük politikalarının devam ettirildiği, savaşın tırmandırıldığı, savaş tezkereleriyle sınır ötesi operasyonların gerçekleştirildiği bugünlerde, Necdet'in sözleri bir nebze olsun güncelliğini yitirmemiştir. Ve bunun için Necdet'in idam sehpasındaki son sözlerini 28 yıl boyunca her an haykırdık, haykırmaya da devam edeceğiz.
Yaşasın Türk ve Kürt Halklarının Kardeşliği
Yaşasın Devrim ve Sosyalizm"
Devrim ve sosyalizm mücadelesinin ölümsüzleşenleri unutulmadı unutulmayacak. Onlar ölümü gözlerinde küçültenlerdi. Onlar ölümü yaşamda saklı bilenlerdi ve aradan yıllar da geçse yaşam onları konuşuyor, konuşturuyor.
Devrimciler öldü, yaşasın devrim!