Çarşamba, 15 Ekim 2008 (18 yıl 3 hafta önce)
Lütfen biraz daha eylemlik!
Her geçen gün yık-yap-sat’larla bizlere yaşatılmak istenen hayatımızın üzerine kurulan düzene, oynanan oyunlara bir dur demek gerekmez mi?
Dedim ya sesli düşünüyorum!... İnsanım, düşünmeden de yapamıyorum / yaşayamıyorum. Eğer düşünemiyorsak işte sorunun başladığı yerdeyiz demektir, yani büyük bir uçurumun kıyısındayız ve çevremizde olup bitenlerden, koparan fırtınadan habersiz yaşıyoruz ve bu fırtınanın sonu, uçurumun sonu demektir.
Dedim ya sesli düşünüyorum! Son zamanlarda, aslında her daim var olan, hızla büyüyen işçi kıyımına ve iş cinayetlerinin çığ gibi büyümesinin şokunu henüz üstümüzden atamazken, ardı ardına gelen zamlar (ekmekten pirince, peynirden zeytine, çaydan şekere, kömürden tüpe, doğalgaza, elektrikten suya, giyimden kiraya kadar uzanan) okulların açılmasıyla başlayan (okul idaresinin) ihtiyaç listeleri ve kayıt dışı kayıt paraları, hizmet dışı okul hizmetliliği (velilere yaptırılan okul temizliği) toplu taşıma ve okul servis ücretlerinin zammı, semt pazarından, Ahmet bakkala, kasap Mehmet amcanın dükkanlarına, küçük esnafı bitirme adına ve dükkanların kapılarına kilit vurulmasına sebep olan ve evlerinin yıkılmasıyla adına kentsel dönüşüm dedikleri bu yıkımların hız kesmeden devam etmesi, (Büyük Alışveriş Merkezleri, Toplu Konutlar, Kültür Merkezleri) 1 Ekim 2008’de yürürlüğe giren Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası (Örneğin reçete başına 10,00 YTL ödeme zorunluluğu) kısacası bütün bunlar olurken acaba bizler neredeydik diye düşünmeden geçemiyorum…
Dedim ya sesli düşünüyorum! Herhalde şu an benim bulunduğum yerde, yani uyku öncesi yatakta bir sağa bir sola dönüp duruyorsunuz belki de… Kim bilebilir ki? Elbette ki bizler bileceğiz. Nerede ve ne yapmamız gerektiğini. Şimdi başucumuzda elinde baltasıyla bir cellat yeni kıyımlar için hazır bekliyor. Öyle bir cellat ki adına kriz diyoruz. Niye mi? Bakın bizleri yani işçi sınıfı emekçi halkları nasıl ölüme hazırlamaya çalışıyor.
Dedim ya sesli düşünüyorum!
En başa dönecek olursak; kapitalist sistemin ve onun para babası olan patronların biz ezilen işçi/emekçi sınıfına verdiği değerin ne denli büyük olduğunun birkaç örneğini sıralamak gerekirse; her yıl yüzlerce işçi, tersanelerden madenlere, inşaatlardan fabrikalara hatta hastanelere kadar uzanan, iş kazaları sonucunda ya ölmekte ya da yaralanmaktadır. Binlerce işçi sakat kalırken, yaşamlarını yitiren, sakat kalan işçi arkadaşlarına sahip çıkmak isteyen ve en temel hakkımız olan sendikal örgütlenme çalışması yapanlar ya da keyfi işçi çıkışlarından oluşan işsiz işçi orduları yaratıldı. Buna dur demenin yolu birlikte örgütlenme ve mücadeleden geçmektedir. Sonra ne kadar insana ulaşırsak o kadar ortak talep belirleyeceğiz, bizim kadar onlar da çok iyi biliyor, biliyorlar ki sendikal çalışmaları engellemeye ve bizleri sindirmeye çalışıyorlar.
Fırında sıcak sıcak aldığımız ekmeğimiz, sofralarımızın vazgeçilmezleri peynir zeytin, soğuk havalarda şöyle sıcak bir sobanın yanına kurulan bir sofrada tavşan kanı bir demlik çay, radyoda çalan güzel bir ezgi olsa ne güzel olur deme şimdi. Ama olmaz bütün bunlar bizlere çok lüks gelir, unuttunuz mu yoksa! Ekmekten pirince, peynirden zeytine, çaydan şekere, kömürden tüpe, doğalgaza, elektrikten suya, giyimden kiraya kadar gelen zamları, maaşlarımız ise bırakın artışı çoğu işyerinde piyasalar kötü diye geriye çekilmek isteniyor. Kabul etmeyen emekçilerse kapı dışarı ediliyor.
Bir de okullar başladı, asgari ücretle çalışan hatta aldığı üç kuruşa göz dikenlerin başında gelen, okul idarelerinin hazırlamış olduğu bir liste var bunun yanında servis ücretlerine ve toplu taşıma araçlarına da bir zam kondurmuşlar sormayın gitsin. Peki ama bütün bunları nasıl karşılarım diye düşünenlerin de yardımına Yalova’da yaşayan hasta ve yaşlı bir baba yetişiyor; (İsmet paşa Mahallesi'nde, kapıcı dairesinde yaşam savaşı veren Vertigo hastası Yüksel Bayar) çaresizce oğlunun 400 YTL'lik okul masraflarını karşılayamayınca çareyi böbreğini satılığa çıkarmakta buldu.. Tamam okul idaresini memnun edip ve çocuğumuzun ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra, hazır okula gelmişken de el ele vererek şöyle en güzelinden bir de temizlik yapalım deme ama!
Tamam okulun açılışını da yaptık, eve giderken önce semt pazarına uğrayayım bir kg patates/soğan alayım, kasap Mehmet amcadan da bir kg. çorbalık et (etin kemikten ayrıldıktan sonra kalan kemik kısmı) ve Ahmet bakkaldan da 2 ekmek alıp bunları kara kaplı deftere yazdım mı tamam bu diye düşünler mutlaka vardır, bak şimdi yoksa bunu da mı unuttunuz! Kentsel dönüşüm diye başlatılan yıkımların ardında ne bakkal Ahmet ne kasap Mehmet amcamız ne de kara kaplı borç defteri kaldı, merhaba diyecek kırk yıllık komşularımız da yok artık, evleri ellerinden alınınca, gidebilen başka köylere/şehirlere gitti, gidemeyense dört tahta çakıp üstüne de naylon germiş çaresizlikten kara kışın gelmesini bekliyor. Sokakta kalan komşumuza söyleyelim de hasta olmasın, biliyorsunuz 1 Ekim 2008'de yürürlüğe giren Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası’nın bize sağladığını saymakla bitiremeyiz; “reçete başına 10 YTL ödeme zorunluluğu, katılım ücretinin alması, emekli olmak için daha uzun süre çalışma, daha fazla prim ödemesi yapılacak olması vs.
Tabii olup bitenler bunlarla da sınırlı değil, bir de şu üzerinde çalışılan ve yarattıkları dünyayı kendilerince denetlemek için başlatılan fişleme/izleme, mobese kameraları, parmak izi, çipli kimlik/pasaport vs. yöntemleri de unutmamak gerek deme ama, baksanıza kapitalist sistem bizden öyle korkmuş ki artık dün yüzümüzü istiyordu, bu günse celladını göndermiş canımızı istiyor.
Uykuya mı daldınız yoksa, iyi de yazdıklarım masal ya da hayal ürününden yaratılmış bir hikaye değil ki, bunlar bizlere sorulmadan hayata geçirilenler ve bizlere yaşatılmak istenen dünyanın kuralları, görünen o ki bizler ayağa kalkıp üzerimize serpilen ölü toprağı atmadıkça, kurulan düzeni yıkmadıkça, oynanan oyunları bozmadıkça bütün bunlar devam edecek. Hadi hep beraber elimize kolumuza attığımız düğümleri çözelim, oturduğumuz yerden kalkalım; Sokağa eyleme, genel greve!
Dedim ya sesli düşünüyorum!.