Gaziantep'ten bir okurumuz tanık olduğu bir cinayetin ardından yazıyor:
Yaşamda insan elbet yakınlarını kaybeder. Ölüm insanları ayırır. Bazen kaza, bazen ecel ve bazen iş... bazen çığlıklar, bazen feryatlar ve bazen ağıtlar yakılır.
Tarih; 3 Kasım 2008 Pazartesi gecesi saat 23.00 sıraları. Kıbrıs mahallesi, İsaoğlu marketi önünde acı bir bağrışma oldu. Marketin hemen yanında oturan, eski madde bağımlısı 19 yaşındaki genç Erdal Eren Doğan, marketin kasap reyonunda çalışan işçi ile iş çıkışında münakaşaya başlayıp, kavga etti. 2-3 kişiden oluşan saldırganlar Erdal Eren Doğan'ı 3 yerinden bıçaklayıp kaçtı.
Market yanında oturan emekçi aile durumu ayırt eder etmez, anne apar topar aşağı indi ve oğlunun can çeken halini gördü ve sarıldı "Eren oğlum" diye…
Erdal’ın gözü içine doğru çöktü ve son nefesini kan kaybıyla verdi. Erdal'dan geriye annesinin üzerine bulaşmış kanı kaldı… Feryat figan içindeki ana daha geçenlerde bir kızını gelin etmiş, geçmişte bir çocuğunu, Kemal'ini eroine kurban vermiş, kocası ise büyük oğlunun acısıyla alkolik olmuştu.
Bu olaylar hep emekçi kesiminde ve her yerde yaşanmaktadır.
Hiçbir anne baba çocuğunun kötü olmasını istemez. Ama yaşam kuralları ayırır insanları. Kemal ileri fikirlere sahip bir gençken kötü arkadaş yüzünden önce esrara ve ardından eroine alışmış, bir cami tuvaletinde altın vuruşla gözlerini hayata yummuştu. Emekli bir zabıta memuru olan baba, büyük oğlunun ölümüyle küsmüş hayata ve kredi kartı borcu yüzünden evini satıp kirada oturmak zorunda kalmış. Erdal ise kendi halinde, evinin önünde oturup vakit geçiren birisi… Annesine "beni evlendir" diyordu. Annesi de "oğlum askere git gel de öyle" diyordu. Tabii adı çıkmıştı Eren'in; küçük yaşta ailevi sorunlardan, ilgisiz kalmaktan ballye alışmıştı.
Ağıtlarda Erdal, Kemal, Memet, Ali, Selma, Eylem kalıyor. Analar dertli…
Bir yandan tekrar tekrar her alanda dile getirdiğimiz, belirttiğimiz gibi ekonomik zorluklardan, ailevi ve sosyal zorluklardan, sermayenin, düzenin dayatmalarıyla, çocuklarımız, gençlerimiz düştükleri bu duruma her gün bir yenisi ekleniyor.
Saydığımız ve saydıklarımız insana güzel yaşama sansı bırakmıyor.