Cuma, 7 Kasım 2008 (18 yıl 4 gün önce)
Not: 1- Kısaltarak yer verdiğimiz açıklamaların
tam metinlerine ilgili sendikaların sitelerinden ulaşabilirsiniz.
2- Bu derleme tüm sendikaların dahil edildiği
kapsamlı bir araştırmaya dayanmamaktadır.
EĞİTİM-SEN
Hükümet Faturayı Vatandaşa Kesmeye Çok Alıştı!!! İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü, Okulların Doğalgaz Faturasının Acilen Velilere Kesilmesini İstedi
AKP hükümeti, gün geçmiyor ki gerçek yüzünü gösteren bir icraata imza atmasın. Dünya genelinde doğalgaz fiyatları ortalama yüzde 40 civarında artarken, ülkemizde 2008 yılının Ocak ayından bu yana yapılan artış yüzde 80’i buldu. Neden Türkiye’de dünya genelindeki artışın iki katı zam yapıldı? Uzmanlar bunun nedeninin başta AKP’li belediyeler olmak üzere kamu kurumlarının ödenmeyen doğal gaz borçlarının vatandaşa fatura edilmesi olduğunu söylüyorlar. Kısacası AKP’li belediyeler ve kamu kurumları harcıyor, faturayı vatandaş ödüyor.
Ama anlaşılan halkın ödediği ve ödeyeceği fatura bundan ibaret değil. İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğünün, ilçe milli eğitim müdürlüklerine gönderdiği 27 Ekim 2008 tarihli resmi yazıya bakılırsa, daha vatandaşın ödeyeceği faturalar var. İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü, ilçe milli eğitim müdürlüklerine gönderdiği resmi yazıyla okulların doğalgaz faturasının ACİLEN velilere ödetilmesini istiyor.
Bakanlığın okullara tahsis ettiği ödenek, İstanbul’daki okulların doğalgaz borcunu bile karşılamaya yetmiyorsa, taşradaki okulların durumunu düşünmeyi kamuoyuna bırakıyoruz. Okulların ödenek sorunu sadece doğalgaz borçları ile sınırlı da değil üstelik. Geçtiğimiz günlerde TEDAŞ’ın Türkiye çapında başlattığı okullardan
"borç tahsilatı" uygulaması, çok sayıda okulun elektriğinin kesilmesi ile sonuçlandı. Çünkü ödenek, elektrik faturalarına da yetmemişti!
Hükümet bir yandan özel okulları teşvik için özel yasalar çıkarıp, bu okulları yaşatmak amacıyla kaynak aktarırken diğer taraftan kamu okullarının elektriğini kesiyor, doğal gaz faturalarını velilere ihale ediyor. Kayıt esnasında istenilen maddi katkıyı sunamayan velilere okul temizliği yaptırıldığına tanık olmuştuk. Şimdi merak edilen husus, doğal gaz faturalarını ödeyebilecek maddi güçten yoksun velilerin çoğunlukta olduğu okullarda ne olacak. Tıpkı elektrik gibi doğalgaz da mı kesilecek? Odun sobaları kurulup öğrencilerden her gün bir kucak odun getirmeleri mi istenecek, yoksa yanlarında battaniye taşımaları mı? Bu sorunun yanıtını Milli Eğitim Bakanına bırakıyoruz.
EMO ve MMO:
Zam Yağmurunun Ardında Yanlış Enerji Politikaları Var
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Hilmi GÜLER, 3 Kasım günü BOTAŞ Genel Müdürü Saltuk DÜZYOL ile birlikte düzenlediği basın toplantısında, yapılan zamların petrol ve döviz kurundaki artışlara dayalı olarak,
"Maliyet Bazlı Fiyatlandırma Mekanizması" uyarınca yapıldığını söyleyerek, elektrik ve doğalgaz zamları ile ilgili açıklama yapan biz meslek odalarını eleştirmiştir.
Sayın Bakan, enerji zamlarına tepki gösterenleri hedef alarak; zamların üstünü örtmek, tartışmayı başka boyutlara taşımak istemektedir. Zam yağmurunun yarattığı dikenli ortamda, Sayın Bakan "dikensiz doğalgaz bahçesi" görmek istemektedir.
Bugünkü uygulama, Sayın Bakanın da belirttiği "Maliyet Bazlı Fiyatlandırma Mekanizması" yöntemiyle otomatik zam şeklindedir. Bu uygulamaya, IMF ve AB'ye verilen taahhütler uyarınca doğalgazda aylık, elektrikte üç aylık dönemlerle zam yapılması şeklinde yaz aylarından beri başlanmıştır.
Doğalgaz ve elektrik fiyat artışları ile Türkiye'de enerji ile ilgili sorunların tamamı, kamusal planlama, kamusal üretim ve yerli kaynak kullanımını reddeden dışa bağımlı politikalardan kaynaklanmaktadır.
Sorunun bu boyutlara ulaşmasının temel nedeni, kamusal bir hizmet olan enerji üretiminin basit bir piyasa faaliyeti olarak görülmesi, stratejik bir planlama anlayışının olmamasıdır. Son 25 yıldır uygulanan IMF ve Dünya Bankası yanlısı özelleştirme ve serbestleştirme politikaları ile enerji alanlarındaki kamu kuruluşlarının parçalanması, küçültülmesi, işlevsizleştirilmesi ve özelleştirilmesidir. İthal doğalgaza dayalı elektrik enerjisi üretim tesislerinin teşvik edilmesi, doğalgaz santrallerine verilen ticari taahhütler nedeniyle linyit yakıtlı santrallerimizin ve hidroelektrik santrallerimizin gerekli iyileştirme, kapasite artırımı, bakım ve onarım çalışmalarının yapılmamasıdır.
Enerji fiyatlarının bu derece yüksek olmasının bir diğer önemli nedeni de devletin vergi gelirlerinin hemen hemen % 20'sini sadece enerjiden temin edecek bir politikanın yıllardır uygulanması sonucunda nihai tüketicinin "kümesteki kaz" yerine konulmasının bir gelenek haline gelmesidir.
DEV SAĞLIK-İŞ
Kriz Kimin Krizi
Herşeyden önce kriz denilen durumun kapitalistlerin aşırı kar hırsının doğal sonucu olduğunu bilmek zorundayız. Aşırı kar ise kapitalizmin doğası gereğidir, yoksa bazı aç gözlü kapitalistlerin doymazlığı ile ilgili değildir. Bu nedenle kriz sermaye sınıfının kar krizidir, egemen sınıfların ve siyasi yöneticilerin bu krizi sanki bir talihsizlikmiş gibi gösterip bütün milleti seferber ederek krizden çıkma programlarını dayatmalarına aldanılmamalıdır. ABD’de batan şirketleri kurtarmak için piyasaya verilen 700 milyar dolarlık yardım paketine Amerikan halkının
"Şirketleri değil yoksul halkı kurtarın" tepkisini ne kadar yerinde ve haklı olduğunu görmek gerekiyor.
Emekçiler Kriz Dönemlerinde Yoksullaştırılır
Yaşanan kriz bütünüyle sermaye sınıfından ve onun düzeninden kaynaklanıyor olmasına rağmen krizin faturası neredeyse bütünüyle halka ve işçi sınıfına çıkartılmak istenmektedir. Başbakan Tayyip Erdoğan 3 Kasım tarihinde
"Bugüne kadar krizin yükünü çalışanlar ve dar gelirliler çekti biz buna izin vermeyeceğiz" şeklindeki açıklaması tamamiyle bir aldatmacadır. Daha bugünden krizin faturasını doğal gaz ve elektrik zamlarıyla halka ödetmeye çalıştıkları açıktır.
Bu durumu meşrulaştırmak için kullandıkları en yaygın söylem
"Hepimiz aynı gemideyiz, batarsak birlikte batarız" demogojisidir. Oysa biz sermaye sınıfıyla aynı gemide olmadığımızı biliyoruz. İşler yolundayken yüzümüze bakmayanlar şimdi vatan millet edebiyatı yapmaya başlayacaklardır.
"Fedekarlık” edebiyatı başlayacaktır. İşten çıkarmalara, zamlara, yoksulluğumuza, kamu bütçesinin açıktan sermaye sınıfına peşkeş çekilmesine ses çıkarmamamızı isteyeceklerdir. Daha şimdiden otomotiv fabrikaları üretime ara vermeye başladılar. Ücretsiz izine çıkartılma, zamsız çalışmaya zorlanma, uzun süreli çalışma gibi baskılar kriz bahanesiyle önümüze çıkartılacaktır.
Emekçiler krize örgütlenerek hazırlanmalıdır
Öncelikle kriz karşısında emekçilerin duruşu net olmalıdır. Bu krizin faturasını herhangi bir şekilde ödemeyi reddetmeliyiz. Bu nedenle karşımıza çıkacak olan her türlü tehdit karşısında mutlaka örgütlü bir güç olarak durmalıyız. Sendikalı olan işyerlerimizde sendikalarımızla, sendikasız olan işyerlerimizde bir an önce sendikal örgütlenmeyi hedefleyerek işyeri örgütlerimizle krize karşı örgütlenme seferberliği başlatmalıyız.
DİSK
İşçi Sınıfı Sürekli Ekonomik Kriz İçinde!
DİSK daha önceki açıklamalarında yaklaşmakta olan krizin faturasının işçi sınıfına yıkılmaya çalışılacağı, en büyük darbeyi yine emekçilerin yiyeceği; sermayenin, ücretleri baskılamak, kazanılmış haklara saldırmak sureti ile krizi kendisi için bir fırsata dönüştürmeye çalışacağı, yoksulluk ve sefaletin derinleşme ve yayılma tehlikesi gösterdiği değerlendirmesini yapmış, iktidara bir an önce kapsamlı tebdirler alma çağrısında bulunmuştu. Ancak son doğalgaz (ve artık kaçınılmaz olarak yapılması beklenen elektrik) zammı hiçbir şüpheye meydan bırakmadı; emekçi ve yoksullar AKP hükümetinin önceliği değildir!
Aslına bakılırsa, ekonomiyi vurması beklenen kriz, güllük gülüstanlık bir tabloyu bir anda karartacak, emekçiler için yıllardır süren balayı dönemini sona erdirecek bir gelişme olmayacaktır. Eğer ‘krizin’ kıstası, en kaba ölçütleri ile ücretlerin düşmesi, gelir dağılımının bozulması, sömürünün artması, işsizlik, yani maddi yaşam koşullarının zorlaşması ise 2001 krizinden bu güne yaşanan gelişmelere baktığımızda işçi sınıfının aslında ‘sürekli bir ekonomik kriz içinde’ olduğunu tespit etmek mümkündür. Tabi bu, 2001 öncesinin işçi sınıfı ve emekçiler için refah dönemi olduğu anlamına gelmiyor; 1980 faşist darbesini, on yıllardır verilen mücadeleyi, çekilen eziyetleri unutmuyoruz.. En yakın krizden bu güne ne değişti ya da ne değişmedi, nasıl kötüye gitti, ona bakıyoruz sadece.
IMF ile yapılacak yeni bir anlaşma işçi sınıfının, emeği ile geçinenlerin çıkarına olmayacaktır. Hükümet çalışanları krize karşı koruyacak her türlü düzenlemeyi, çok geç olmadan derhal yapmalı, gerekli tedbirleri almalıdır.
DİSK, emekçilerin yaşamını zehir edecek her türlü uygulamaya karşı mücadeleyi sürdürmekte kararlıdır.