Adana Valisi, Diyarbakır'da gösterilere katılan Kürt çocuklarının "Ailelerinin hapse gönderilmesini" salık verdi.
Adana Valisi İlhan Atış, Kürt halkına karşı öfke ve kin kusmada çıta yükseltmeye devam ediyor. Güney Eğitim Vakfı'nın Ceyhan Oteli'nde düzenlediği kuruluş yıl dönümünde konuşan Atış Diyarbakır'da gösterilere katılan, taş atan ve haklarında 13 ile 28 yıl arasında ceza istenen Kürt çocuklarının "Ailelerinin hapse gönderilmesini" salık verdi. Tıpkı bu ailelere "Yeşil kart" şantajı yaptığı gibi.
Bu öyle bir gözüdönmüşlük ki burjuva hukukun "suçun şahsiliği" temel "ilkesi"nin bile gerisine gidiyor. Feodal derebeylik kafasını önerebiliyor. Peki bu şahıs nereden alıyor bu cesareti. Faşist devlet yapılanmasında yeni biçimleri şekillenen güç merkezileştirmesinden. Düne kadar "çözüm" ve "demokrasi" beklenen AKP hükümeti ile Genelkurmay arasında şekillendirilen "Yeni Kürt politikası"ndan... Vali Atış bu politikaya dair bilgi sahibi olmanın yanında belli ki onun "ruhunu" sezmiş. Birçok şeyin bu politika ekseninde yeniden kurulduğu yerde; Emniyet Müdürlüğü, Jandarma, MİT ve Genelkurmay temsilcileri tek elden koordine edileceği “müsteşarlık”, AKP içindeki Fırat/Aksu değişimi gibi şeylerde yansımasını bulan güç merkezileştirilmesi ve şahinleşme Adana Valisi'nin diline de bu biçimlerde yansımış durumdadır.
Kürt halkını yoksullukla terbiye edip özgürük yoksunluğu içerisinde kıvrandırmanın çıplak örneklerinden biri olan bu durum izlenecek “yeni” politikanın içerik ve rengini de ele veriyor. Kürt halkı başta olmak üzere, emekçilerin en küçük hak kırıntısının, farklı uygulama ve yöntemlerle baskı altına alınması, onların kullanılabilmesinin koşulunun, tam bir düşkünleşme ile mümkün olabileceği yaptırımların gündeme gelmesi “yeni açılımlar”ın muhtevasından kaynaklıdır.
Çok açık bir şey söyleniyor burada; özgürlük istersen, yoksullukla terbiye ederim seni! Ya yoksulluğun kırbacı ya özgürlük yoksunluğu dayatması eşliğinde yürütülüyor bu politikalar. Vali Atış da buradan alıyor cesaretini.
Bu iktidar ki daha düne kadar kitlelerin gözünde, liberal açılımlar üzeriden “özgürlük” beklentisi yaratabilmişti. Faşist rejim geleneksel yapısından, kendi iç dengelerinde bazı güçler açısından yediği kimi çiziklere rağmen, çok şey kaybetmediğini ortaya koyuyor. Savunma Bakanı Vecdi Gönül'ün Brüksel'de yaptığı konuşmada “Mübadele olmasaydı, böyle bir milli devlet kurabilir miydik acaba?” çıkışı Kürtler ve Ermenilere ilişkin izlenegelen politikaların itirafıydı aynı zamanda.
İşçi ve emekçilerin kendi iktidarını kurmadığı sürece, yoksulluk ve özgürlügün sınırlarının rejim tarafından belirleneceği gerçeği ortadan kalkmayacak. O sınırları parçalayacak bir savaşım için işçilerin birliği halkların kardeşliği mücadelesinin her alanda yaşam bulması şart.