KADIN
Emekçi kadınlar "biz bu dünyaya çile çekmeye gelmedik" demeye görsün... Tanrıya açılmaz olur o eller, hasmına karşı büyür.Kızılay Gima önünde bulunan Mamak otobüs durağında akşam yaşadığımız bir olayı sizinle de paylaşmak istiyoruz. Yine durakta 1 saatten fazla otobüsün gelmesini bekledik. Bu sorun uzun zamandır sıkıntı yaratan bir durum... Sabah ve akşam uzun beklemeler sonrası gelen otobüse ancak kapı ağzına, o da zorla binmek mümkün oluyor.
Otobüs sayısını azaltıyorlar, ceremesini de halk olarak biz çekiyoruz. Neden diye sorulduğunda ise çok cevap var ama akla ilk, 'oy yoksa ben de böyle çektiririm size' diye bir açıklama geliyor.
Evet dün akşam yine bir saatten fazla otobüs bekledik dedik ama otobüs geldikten sonra yaşananlar ise her zamanki gibi değildi. Beklerken mağdur olmamızı kabullenemiyoruz ve bütün otobüs bekleyenlere bu durumu protesto ediyor, kart basmadan otobüse biniyoruz çağrısı yaptık. Otobüs geldiğinde duraktakilerin çoğu kart basmadan otobüse bindi. Otobüs şoförü bizlere bağırmaya başladı, bunun bir protesto olduğunu ve asla kart basmayacağımızı bildirdik. Aldığımız cevap da ben ne yapabilirim kartınızı basın, gidip belediyeye bildirin diyerek yine bizi atlatmaya çalıştı şoför, tabii bizler bunu daha önce defalarca denedik ve hiçbir cevap alamadık, bunun da bir çözüm olamayacağını, bizim bunu yapmayacağımızı da tekrarladık.
Evet her şeyde olduğu gibi bunu da faturasını bizim sırtımıza yüklüyorlar. Bu eylemi başlatan biz kadınlar olduk. Sesini duyurmaya çalışan biz kadınlar, kararlı bir şekilde erkek arkadaşların da bizlere katılmalarını başardık. Burada en güzel cevabı kadınlar verdi. Kadınların böyle bir eylemi gerçekleştirmesi daha da anlamlıydı. Kart basmadan yolumuza devam ettik.
Bunun ilk değil daha önce de yapıldığını biliyoruz. On gün önce de aynı şekilde bir eylem yapıldığından bahsediyorlardı iki kadın. Ve aynı şeyler olduğundan, polisin gelip hakaret edici konuşmasının ardından ikna edemediğinden yolumuza devam ettik diyerek bahsediyorlardı. Bunun ne ilk ne de son olmayacağını biliyoruz, "Artık yeter kafamıza vurup bizi eziyorlar buna daha fazla sessiz kalmayacağız" diyerek otobüsten indik. Öfke artık kabına sığmıyor, bu küçük bir örnek olsa da önemli bir adım.
Cuma, 28 Kasım 2008 (17 yıl 6 ay önce)
Emekçi kadınlar "biz bu dünyaya çile çekmeye gelmedik" demeye görsün... Tanrıya açılmaz olur o eller, hasmına karşı büyür.
Otobüs sayısını azaltıyorlar, ceremesini de halk olarak biz çekiyoruz. Neden diye sorulduğunda ise çok cevap var ama akla ilk, 'oy yoksa ben de böyle çektiririm size' diye bir açıklama geliyor.
Evet dün akşam yine bir saatten fazla otobüs bekledik dedik ama otobüs geldikten sonra yaşananlar ise her zamanki gibi değildi. Beklerken mağdur olmamızı kabullenemiyoruz ve bütün otobüs bekleyenlere bu durumu protesto ediyor, kart basmadan otobüse biniyoruz çağrısı yaptık. Otobüs geldiğinde duraktakilerin çoğu kart basmadan otobüse bindi. Otobüs şoförü bizlere bağırmaya başladı, bunun bir protesto olduğunu ve asla kart basmayacağımızı bildirdik. Aldığımız cevap da ben ne yapabilirim kartınızı basın, gidip belediyeye bildirin diyerek yine bizi atlatmaya çalıştı şoför, tabii bizler bunu daha önce defalarca denedik ve hiçbir cevap alamadık, bunun da bir çözüm olamayacağını, bizim bunu yapmayacağımızı da tekrarladık.
İşçi-emekçi cephesinden krizin ya mağdurları vardır ya da mağduriyete karşı direnenleri... Direnenlerin safını güçlendirmek için işsizliğe, zamlara, baskılara, derinleştirilen kölece yaşama dair gözlemlerinizi, çevrenizden söylemleri, düşünceleri, deneyimleri siz de bizlerle paylaşabilirsiniz.
Tabi otobüsü kullanmadı şoför ve polis çağırdı. Kart basmayanları belirlemek için polisle bizlerin yanına geldi. Bu sefer de polisle tartışmaya başladık. Hepimiz kararlıydık, "ya bu durum böyle devam etmeyecek ya da bu şekilde protestolara devam edilecek" diyorlardı insanlar aralarında konuşurlarken.Evet her şeyde olduğu gibi bunu da faturasını bizim sırtımıza yüklüyorlar. Bu eylemi başlatan biz kadınlar olduk. Sesini duyurmaya çalışan biz kadınlar, kararlı bir şekilde erkek arkadaşların da bizlere katılmalarını başardık. Burada en güzel cevabı kadınlar verdi. Kadınların böyle bir eylemi gerçekleştirmesi daha da anlamlıydı. Kart basmadan yolumuza devam ettik.
Bunun ilk değil daha önce de yapıldığını biliyoruz. On gün önce de aynı şekilde bir eylem yapıldığından bahsediyorlardı iki kadın. Ve aynı şeyler olduğundan, polisin gelip hakaret edici konuşmasının ardından ikna edemediğinden yolumuza devam ettik diyerek bahsediyorlardı. Bunun ne ilk ne de son olmayacağını biliyoruz, "Artık yeter kafamıza vurup bizi eziyorlar buna daha fazla sessiz kalmayacağız" diyerek otobüsten indik. Öfke artık kabına sığmıyor, bu küçük bir örnek olsa da önemli bir adım.