"Sesimizi sessiz çığlıklarla birleştirmeli ve duymayan kulaklara duyurmalıydık."
Ben Tuzluçayır’da oturan halktan biriyim. Ege Mahallesi Natoyolu ve Tuzluçayır’daki gecekonduların yıkılıp yeni binaların yapılmasıyla birlikte nüfus hızla artmış, buna bağlı olarak da ulaşım sorunları ortaya çıkmıştır. Bu hatlara verilen otobüsler, ihtiyacımızı karşılayamayacak duruma gelmiştir. Bununla ilgili olarak hiçbir önlem alınmamakta her gün işten çıkan insanların evlerine ulaşmaları işkence haline gelmektedir. Karda kışta otobüs bekleme çilesi bitmek tükenmek bilmiyor. Saatlerce beklediğimiz için aktarma hakkımız da fiili olarak gasp edilmiş oluyor. Hiç kimse sorunlarımızı görmüyor duymuyordu.
Sesimizi sessiz çığlıklarla birleştirmeli ve duymayan kulaklara duyurmalıydık. Bu sorunumuzu çözmeliydik. Artık bıçak kemiğe dayanmıştı. Bir şeyler yapmak gerekiyordu. İnsanlar eylemlere hazır sadece birilerinin çıkıp yeter artık demesini bekliyordu. Sonunda tüm cesaretimizi toplayıp gelen otobüslere kart basmama eylemi yapmaya karar verdik. Ancak bunu fark eden şoförler kapıları kapatıp kalan yolcuları almadan gaza basıp gidiyordu.
Yapılacak tek şey kalmıştı yolu kapatmak, evet bunu az kişiyle de olsa başarmıştık. Yolları defalarca trafiğe kapattık. Gelen otobüslere aynı şekilde kart basmama eylemimizi de sürdürdük. Bu haklı eylemlerimizin zaferle sonuçlanıncaya kadar devam edeceğini buradan duyurduk. Şoförleri muhatap aldık. Bizlerin şoförlerle sorunumuz yok. Bizler sadece hakkımız olan otobüslerimizi istiyoruz. Evlerimize gitmek için her gün saatlerce beklemek istemiyoruz.
Ankara/Tuzluçayır mahalle sakini