Pazartesi, 1 Aralık 2008 (17 yıl 11 ay önce)
İşyerinizdeki durum nasıl, genel gidişatla benzerlikleri neler?
Bandırma Eti Maden'den Ali: Biz kamu sektöründeyiz fakat şöyle bir benzeşme var; taşeronlaşma var. Kendi işyerimizde kamu çalışanı olarak azınlığa düşmek üzereyiz. Şubemizi kaybetmek üzereyiz. Biz işe girdiğimizde 1.500 çalışanı vardı, şimdi 600 küsurlardayız. Bizim de onların konumuna gelmemiz çok uzak değil. 2000 krizinden beri zam almadık, aldıklarımız vergi olarak geri alındı. Son çıkan sosyal güvenlik yasası ile ikramiyelerden sigorta kesilecek. Bir ikramiye devlete gidecek, dolayısıyla battım diyen işadamlarının ceplerine gidecek. Devlet de krizden mağdur olanlara değil de kriz vurguncularına yardımcı oluyor.
Ergün: Bizim işyerinde örgütlü oldukları halde düşük ücretle çalışan arkadaşlar var. Birçok arkadaş evli, kiraların çok yüksek olduğunu, zor şartlarda çalıştığımızı belirtelim. Yalnız bizde değil, diğer şubelerde de 300-400 düşük ücretli arkadaşlar va. Bunun önlenmesi lazım. Aynı işi yapıyoruz, aynı ortamda çalışıyoruz, yine de düşük ücret alıyoruz.
Sizi burada en çok ifade eden talep nedir?
Ali: Biz krizin bedelini ödemek istemiyoruz, sonuçta krizden biz sorumlu değiliz. Sistem kapitalist sistemse bundan kapitalistler sorumludur. Bugün üretimin 10 katı kadar sanal sermaye üreten biz değiliz, biz sermaye sahibi değiliz. Hesapsız üretim yapan da biz değiliz. Biz bu krizin bedelini ödemek istemiyoruz. İşten atılmaların önlenmesini, krizde sermayeye değil, tüketicilere destek olunmasını istiyoruz. Aynı işi yapan hangi sektörde olursa olsun, memurlarda bu düzenlemeyi yaptılar; bizim de böyle bir ücret dengesi için taleplerimiz var ama sendikaların gücü kırıldığı için...
Kemal: Akdeniz Üniversitesi'nde hastabakıcıyım. Durumlar şu an iyi gidiyor, mücadele ediyoruz. Sayısını bilmiyoruz ama bayağı kalabalık örgütlendik. Şu an işten atma söylentileri var. Krizi bahane ederek bu söylentiler var.
Çalışma şartlarınız nasıl?
Kemal: İyi değil, şu anda Türkiye'de hiç kimsenin iyi değil. Çok çalışıyoruz, az kazanıyoruz. Şimdi de krizi bahane ediyoruz. Patrona değil de çalışana yükleniyorlar. Patron yine kazanıyor, olan işçiye oluyor. Binlerce insan işsiz kalıyor. Ne oluyor, hırsızlık, arsızlık çoğalıyor.
En temel hak olan suya, ısınmaya yapılan zamları nasıl değerlendiriyorsunuz?
Kemal: Örnek veriyorum, önce fiyatı yüzde 2 aşağı indiriyor, on gün sonra zammı yüzde 20'ye çıkarıyor. Yani kaşıkla veriyor, kepçeyle geri alıyor. Daha da dibe battık şu anda. Sosyal bir yaşantımız yok bizim. Bir köydeki ırgat gibiyiz, işe gidiyoruz, eve geliyoruz. Çoluğumuzla çocğumuzla bir şey yapamıyoruz. Şu anda insanların ücretini de düşürdüler. Neymiş, kriz varmış. 80 milyon, 100 milyona yakın düşüş yaptılar.
Yakup: Bizimkini zaten düşüremezler, asgari ücret alıyoruz zaten!!
Peki bu insanlar ne yaptılar?
Yakup: Şu an bir şey yok, sessizler ama büyük bir ihtimalle onlarda da bir kıpırdama olacak. Türkiye değil, dünya krizde diyorlar.
Kemal: Neymiş, hastane krizdeymiş! Patron aynı şeyi kazanıyor, olan bize oluyor. Biz de sessiz kalmamak için geldik buraya. Şimdi buraya 50 bin kişi gelecek, ama az daha fazla gelmeli.
Faturasız bir yaşam hayal edebiliyor musunuz?
Yakup: Maalesef. Maliye bakanı geçenlerde kendi söyledi, ondan bundan vergi almazsam ben nasıl geçineceğim? Benden ondan topladıklarıyla yaşıyorlar.
Yoksullar çok yoksul, çok çalıştığı halde, birileri de çok zengin, neden kaynaklı bu?
Yakup: Kapitalist diyelim. Patronlar daha da zenginleşiyor, işçi kısmı daha da dibe batıyor.
Kemal: İnsanlar bankamatikleri soyma derecesine geldi.
İnsanlar sizce kriz söylemini yutuyor mu?
Yakup: Zamanında çok yuttuk. Ama şimdi yutmadığımız için burdayız. Hep beraber gelemeyen arkadaşlarımız için burdayız. Biz o insanları temsil için burdayız. Tek vücut.
Necati: Asgari ücrete yapılan zam zam değil. Hesapladım, yılbaşından sonra ekmek 1 YTL olacak. Bir yıllık ekmeğe gelen zammı bile karşılamıyor asgari ücret. Sonra kalkıyorsun üç aylık zammı ekmeğe yapıyorsun. Böyle giderse insanlar ayaklanacak.
Kemal-Yakup: İnsanlık dışı ve insanlığa değer verilmeyen bir ülkede yaşıyoruz. Ama örgütleniyoruz tüm illerde. Şeytanın bacağını kırmak değil, şeytanı yok edeceğiz. Bacakla macakla kalmayacak. Onu yok etmemiz lazım.
Güney Yıkama/Zirve Yıkama işçileri Şaban Öğmen, Necdet Demir, Yalçın Aktan, Faik Yüksel, Hamza Demir:
- Hem yıkama, hem taşlama, hem de kimyasal iş yapıyoruz. Çok arkadaş da hastalanmış durumda. 800 kişi çalışıyorduk, 5'e düştük. Patron diyor ki top attık, yalan dolan. 11 aydır para alamıyoruz. Eve gidemiyoruz. Evde huzurumuz kalmadı. Parça parça veriyor, 50 veriyor, 100 veriyor. Top attık, devlet battı diyor.
Patron diyor ki Ecevit zamanından beri Türkiye batmıştır.
Sağlık durumlarınız nasıl?
Hiç yok. Ben 3 yerimden ameliyat oldum. Bu arkadaş aynen. Ağırlıklı akciğer ameliyatı, bel fıtığı. Çoluk çocuğumuza ekmek götüremiyoruz. Bundan sonra hırsız, soyguncu olacağız.
İstanbul'un neresinde bu işyeri?
Bağcılar Evren Mahallesi'nde. İhracat, her şey yapıyor. Her markaya da çalışıyor. Kocaman bir fabrika. Reaktif kot markasına çalışıyor.
Şu anda patron duruyor, kaçmadı değil mi?
Yok kaçmadı. Şu anda kendi tarafından akrabalarına tüm mallarını hacizletti. Bir de işyerini, soyismi aynı olmayan bir akrabasına devretti.
Key tekstil işçisi Döndü Kurt: AKP bizle uğraşıyor, çok güzel bir şekilde uğraşıyor. Aç bırakarak uğraşıyor. Artık bugünleri de arayacağız. İnsanlar ekmek bulamayınca birbirini yiyecek, soygunlar olacak, ölümler olacak, gasplar olacak.
Doğalgaz zamları bir senede yüzde 80. Şu anda işçiye verilecek zam yüzde 5-10. AKP bunu bize veriyor, kendilerini bizim yerimize koysun. Doğalgazlarımızı açamıyoruz. Çünkü yüzde 80 zam, yüzde 5 asgari ücret. Üstelik bunun yeme içmesi var. 3 aydır maaş alamıyoruz.
- Biz Zirve işçisiyiz.Bizi çalıştırdı çalıştırdı, 6 ay maaş vermedi. Çocuklarımız aç kaldı, hepimiz aç kaldık. Biz 45 kişi çıkış yaptık. Arkadaşlarımızın çoğu gelemedi buraya, ama 15 kişi geldik.
Tütüne, pamuğa kota koydular, mecburen Güneydoğu'dan buraya kaçtık, burada da ekmek yok.
- Ayakta tutunmaya çalışıyoruz, akrabadan, abiden alıyoruz. Bir aydır ısınmamız gerekirken doğalgazlarımız hala yanmıyor, açamıyoruz zam dolayısıyla.
Benim 8 aylığım içeride. İki kez kaza geçirdim ben. Usta benim elimi tuttu, müdürün yanına götürdü. Bu allahın adamı, namaz kılıyor, hiçbir şey olmaz dedi. Şu anda da ben sakatım. Kafam şiş, iki ayda bir bayılıyorum.
Bak şu ellerime. Yara bere içinde. Bir sürü ilaç kullandım, düzelmedi. Bundan sonra bakacağız işte, iş arayacağız.
5 aydır dolaşıyorum, ben iş bulamadım kendime.
Döndü Kurt: Gelecekle ilgili bir hayal kuramıyoruz. Oraya gidiyoruz adam işini bitirene kadar alıyor, işi bitince nasıl olsa kriz var, elemanlar boşta, sen gidersen başkası gelir diyor ve bizi kaldırıp dışarı atıyor.
Şu anda yarıdan fazlası sigortasız. Kaçak işçi çalıştırıyor. Türkmenistan'dan gelenleri çalıştırıyorlar.
8 ay çalıştık, 3 aydır sigortalıyım. Allah kabul eder mi? Ben düşünce sigorta yaptılar.
Ne kadar kötü bir şey, çalışıyorsun paranı alamıyorsun.
Diyarbakır Eğitim-Sen'den öğretmen Hüda: Kadrolu olmayı başarmış şanslı azınlıktan olmamız diğer arkadaşlarımızı görmezlikten gelmemiz anlamına gelmez. Sistemde büyük adaletsizlik var. Ücretli, sözleşmeli gibi öğretmenliğin olması öğretmenler arasında da bir hiyerarşi olduğunu gösteriyor. Dehşet bir şey. Okutman öğretmenlik denen bir şeyi çıkardılar. Bence istihdam yaratamıyorlar, bütçe ayırmıyorlar, savunma sanayisine yatırdıkları için. Dolayısıyla bütçe ayrılmayınca kadro açılmıyor, biz de bu durumdayız işte, alanlardayız.
Seni en çok temsil eden slogan nedir burada?
Hüda: Birincisi yaşasın halkların kardeşliği, ikincisi AKP ile ilgili sloganlar.
Kriz söylentileriyle ilgili düşüncen nedir?
Hüda: Bu ülkede zaten bir ekonomik kriz vardı. Ayyuka çıktığı dönemde ekonomik kriz gibiymiş algılandı. Bu da burjuva medyanın yönlendirmesi ile ilgili bir şey. Bir de emperyalist ülkelere bağımlı olduğumuz için bu krizden etkilenmemiz çok normal diye düşünüyorum, çok da etkileneceğimiz zamanlar gelecek. Bu da halk hareketi yaratılmazsa olacak, o yüzden buradayız.
Zamlarla birlikte neler değişti, yaşamınızda çevrenizde?
Hüda: Valla dışarda bir yemek bile yememeye başladık. Cebimizde para kalmamaya başladı. Cebinde 100 lirası olanın parası 62 liraya düştü bu krizle. Yüzde 4 zam veriyorlar bir de. Yani kaşıkla verip kepçeyle alıyorlar. Kiracıyız zaten, kendimize ait hiçbir şeyimiz yok. Bir de aynı zamanda artık yemeğimizden, ciddin yemeğimizden kesmeye başladık. Birincil ihtiyaçlara kadar indi yani.
İşsiz dersane öğretmeni Hilal: Krizin ilk temsilcisiyim ama biliçli temsilcisi! Bilinçli ve işsiz. İşsiz dersane öğretmeniyim. Durumlar nasıl, klasik!! Ajite laflar söylememi bekliyorsun ama... Miting çok güzel, daha önce böyle görmemiştim. Öğrencilik dönemimden beri ilk defa bu kadar kalabalık gördüm KESK'i.
Hüda: Özellikle Eğitim-Sen. AKP'nin ilk iktidar döneminde hiçbir şey belli olmuyordu, ama şimdi her şey ayyuka çıktı. Bıçağın kemiğe dayandığı an bu an, demek ki hareket başlamalı.
Mitingin kalabalık geçmesi neye bağlı sizce?
Mersin Eğitim-Sen'den Ahmet: Giderek bir rüzgar esiyor, bir değişim var. Son zamanlarda AKP'nin, televizyonun yaptığı yayınlar da insanlarda işaret fişeği oluşturdu. Durmadan bir dilenci kültürü yaratıyorlar. Kamyonlarla dağıtılan yardımlar insanların sabrını taşırmaya başladı, böyle devlet yönetilmeyeceğini düşünmeye başladı sıradan insanlar bile. Bizim yaptığımız son basın açıklamalarında bile, yolda geçen insanların açıklamalara katıldığını gördük. Bu halkın giderek kendiliğinden tepkisi örgütlü bir tepkiye dönüşebilirse daha iyi olur.
Miting nasıl geçiyor sizce?
Oldukça başarılı buluyorum. Umarım sendikanın önderleri bu patlamayı doğru kanalize ederek daha da gelişimini sağlayabilirler.
Bir seçim atmosferine de girildi. Böyle dönemlerde doğal olarak ortalık ısınıyor, politika ısınıyor. Onun da bir tepkisi olabilir. Hatta ABD'deki iktidar değişiminin de dünyayı etkilediğini, giderek Ortadoğu politikalarında kısmi değişiklikler yaşanacağını insanlar hissediyorlar. Bizim oralar da hissediyor. Pek çok nedeni var, bir nedeni yoktur. Şu bir gerçek, halk bıktı artık, bıçak kemiğe dayandı.
Sizin oralarda gözlemlediğiniz kadarıyla son zamlarla yaşamlar nasıl?
Daha öncesinden itibaren ekonomik olarak da bıçak kemiğe dayanılmıştı. İşten çıkarmalar da çok yoğunlaştı. Zaten Güneydoğu'dan yoğun göç alan bölgede 3-4 aile bir arada yaşıyor. Bu giderek daha da daralacak. İnsanlar narenciyede, günlük işlerde bulabiliyorsa çalışabiliyor. Yol üzerinde birçok amele pazarı görebilirsiniz.
Bir taraftan da şu var, son zamanlarda direniş kültürünü sürdüremeyen halkın sadaka kültürüne teslim olma boyutu da var, onu da görmek lazım. Bütün bunları göğüsleyebilmek için örgütlü topluma ihtiyaç var. Sendikal örgütlenme cephesi buna yetmiyor, siyasal örgütlülük de çok önemli diye düşünüyorum.
90'ların başında biz çok daha kitleseldik. Burada 100 bin kişi yattığımızı biliyorum. Biraz sendikanın içindeki yapıların kendi özellerini öne çıkarmalarının da sendikal hareketi geriye ittiğini düşünüyorum. Umarım bu yükseliş bir ders olur, tekrar aynı şeye düşmeyiz. Biraz daha ortak değerleri öne çıkararak, emek eksenli mücadele yükseltilebilirse çok şeyin hallolabileceğini düşünüyorum.
Niye boğaz köprülü dövizler taşıyorsunuz?
Yapı Yol-Sen'li bir emekçi memur: Merkez bankası gibi para basan bir yerdir, bir de otoyolların özelleştirilmesini istemiyoruz, onun yerine ücretsiz olmasını istiyoruz.
Yapı Yol-Sen'den köprü gişe memuru Gazi: Zarar eden bir kuruluş değil ki.
Bir yanda özelleştirmeler, öbür yanda zamlar, üzerine bir de kriz yükü bindi. Ne düşünüyorsunuz?
İyi olmadı, sonuçta bize yansıyacak. Bize yansıyacağına, patronlardan alınsın, fatura onlara kesilsin. Sonuçta bize yansıyor. Köprülerdeki durum da iç açıcı değil. 3 kişiye kaldı. Fiili hizmet zammıyla ilgili mücadele ettik, alamadık. İşte bu özelleştirme dolayısıyla o da gündemden çıkmış oldu. Sağlıkla ilgili bir sürü sorunumuz vardı, hiçbiri halledilmedi. Şu anda 3 gişe kaldı, olanları dağıttılar. Bizim de sonumuz ne olacak belli değil. Önümüzdeki süreçte özelleştirme yine gündeme gelecek. Danıştayda bozulmuştu. ÖİB başkanı konuştu, yasa çıksın tekrar özelleştirelim dedi.
Bunlar para basan kurumlar, peki sizin maaşlarınız nasıl?
Kamu kurumları içinde en düşük maaş alan biz gişe memurlarıyız. Vardiyalı çalışırız, cumartesi, pazar çalışırız. Bayramlarda diğer memurlar bayram yaparken biz çalışacağız eğer köprü özelleşirse.
Zamlarla birlikte neler yaşıyorsunuz bu aralar?
Bayram gelecek, çocuklarımıza doğru dürüst bir şey alamayacağız. Düşünün bir tüp 3 sene önce 25 liraydı, şimdi 52 lira, aradaki farka bak! Yüzde 80 doğalgaza zam geliyor. Yine de bunu görmüyor halkımız.
Mitingi nasıl buldun?
Ben bu kadar beklemiyordum, açıkçası. Bayağı güçlü, çok moral buldum. Ben isterdim ki arkadaşlar daha çok sloganlara destek versin, daha güçlü olsun. Zamlara Hayır sloganı güzeldi, bunları gür bir sesle haykırmamız lazım. Gür şekilde atılsın ki Ankara'yı inletsin.
Karayolları 17. Bölge'den Ekrem: Yoğun bir kalabalık var ama daha kalabalık olmasını isterdim. 1 milyon insan olmalıydı.
Faturasız bir hayat hayal edebiliyor musun?
Hayır, bu Türkiye şartlarında çok zor. Elektrik, suyun bedava olduğu bir Küba örneğini gösterebilirim, takip ediyorum sürekli. Sosyalizmin yaygınlaşması lazım. İkincisi Venezüella. En çok sosyal haklarımı almak istiyorum. Aile yardımı, sağlık güvencesi, parasız sağlık güvencesi olsun, çocuğum parasız eğitim alsın, böyle taleplerim var. 1.100 YTL ücret alıyorum, lojmanda oturuyorum ama yetmiyor! Doğalgazımı açamadım, açmak imkansız! Üsttelik ikinci zammı söylüyorlar, böyle terbiyesizlik olmaz!
Zamlarla neyi hedefliyorlar sizce?
Bunlar önce halkı kendine muhtaç etmişler. Dilensinler yani. Bir Tüpraş'ı örnek vereyim, kar etmiyor, zarar ediyor dediler. Bugün dünya devleri arasında gösterilen şirket nasıl zarar eder? ABD sigaralarının ülkeye sokulmasını sağlayanlar Tekel'i özelleştirdiler. Şimdi köprü ve otoyollar özelleşecek. 9 aylık 416 milyon kar açıkladı, gelir değil, sadece kar! Bunlar kapitalizmi, sermayeyi besliyor. IMF'nin dediğini yapa yapa bizi bu hale getirdiler.
Ben bu halka inanmıyorum, güvenmiyorum. Çünkü halk dilenir konuma gelmiş, onursuzlaştı. Mesela ben sana küfrediyorum, sen yüzüme gülüyorsun. Böyle bir mantıksızlık. Buradaki 70 bin insanın yapacağı iş var aslında, bu sayıyı 10 katına çıkarmak lazım. İnsanları bilinçlendirmek lazım. Şu anki iktidarın en büyük özelliği din üzerinden siyaset yapması. Şimdi kömür dağıtıyorlar. Benim kendi kardeşimi örnek vereyim, onda haysiyet yok ki, olsa o kömürü almaz, oyunu vermez.
Zamlarla hayatınızda neler farklılaştı?
Bandırma Devlet Hastanesi'nden hemşire Nurdan: Zamlarla birlikte hayatımız daha da zorlaştı. Zaten hayatımız son derece zordu, geçim sıkıntısı çekiyorduk, yaşam koşullarımız daha da ağırlaştı, mahvetti. Elektrik faturamız önceden iki aylık geliyordu, şimdi ayda bir geliyor. İki ayda 30 milyon geliyordu, şimdi ayda 60 milyon geliyor. Korkunç!
Kriz söylentilerine inanıyor musunuz, battık bittik diyorlar?
İnanmıyorum, kendi yaptıkları bir şey bu.
Sendikanızın çalışmaları nasıl gidiyor?
İyi gidiyor ama yeterli değil. Daha güçlü olmalıyız, hepimiz birlik olmalıyız. Gerekirse grev yapmalıyız.
Alanda hangi talepleri beğendin?
Katil ABD Ortadoğu'dan defol, bir de Susma Susma sustukça sıra sana gelecek, hasta hastane kapısında ölecek. Bizi etkileyen bir slogan olduğu için.. Ayrıca vergilerin düşürülmesi gerekiyor. Maaşların da yükselmesi gerekiyor. Yine kadın haklarında geriye gidiş beni çok rahatsız ediyor. Tabii ki paramızın olmaması, açlık sınırına gelmemiz çok kötü oldu. Onunla birlikte kadınların kötü duruma düşmesi...
4 gündür yürüyorsunuz. Nasıl geçti?
İşten atılan Kızılay hemşiresi Handa Keleş: Çok güzeldi. Herkesin desteği çok güzeldi. Yürüyüş Kocaeli'de, Bursa'da çok güzeldi. Eskişehir bir harikaydı. İlk defa yürüyoruz, çok güzeldi. Çok güzel tecrübe oldu. Bizim gibi arkadaşlarla tanıştık, bizim gibi insanlarla tanıştık. Hiç yalnız değilmişiz.
Kızılay hemşiresi Arzu Örün: Hayat Kızılay'dan ibaret değilmiş, hayatımızda apayrı sayfalar açıldı. Çok farklı ortamlardan çok farklı insanlarla tanıştık.
Miting nasıl gidiyor bu arada?
Keleş: Çok güzel gidiyor. Daha önce de bir mitinge gitmiştim ama bu kadar kalabalık değildi. Ama bizim duyduumuz şey şu, her yerde işten olan bir dünya insan var. Bizim işten çıkarılan arkadaşlarımızdan birinin eşi de çıkarılmış geçen gün. Karı koca işsiz kaldılar, memlekeketlerine göç etmeyi düşünüyorlar. Yani gittikçe bu artıyor. Bizim etrafımızda da çok olmaya başladı artık.
Siz örgütlenmeyle ilgili atıldınız ama genel atılmalara bakınca krizi fırsata çevirdiklerini görüyoruz.
Kızılay hemşiresi Dudu Tekkanat: Kızılay'da asla kriz olmaz. Olmadı, olmaz da. Kızılay'a kriz uğramaz.
Örgütlenme sürecinizde neler yaşadınız?
Örün: Hepimiz, çıkarılan bütün arkadaşlarımız teker teker arandık ve sendikalı mısınız, değil misiniz? Eğer sendikalı iseniz ayrılın diye tehditler aldık. Açıkça söyleyemediler. Yaptıklarının suç olduğunu bildikleri için açık açık yapamıyorlar.
İşsizlik var, bir yandan da zamlar üzerine bindi. Yaşam sizler açısından nasıl?
Keleş: Yeni işten atılanlar olarak henüz bir şey anlamış değiliz. Mücadeleyle uğraşırken çok evimizde de kalamadık açıkçası. Ama tabii zorlaşacak. Henüz daha bir şeylerin farkında olamadık ama çocuklarımız farkında oluyor. Eşlerimiz, anne babalarımız. Benim kardeşim de işten çıkarıldı. İki çocuğu var. Bu örnekler artık etrafımızda artıyor. İki çocuğu çıkarıldığı için annemin psikolojisi bozuldu. Evimin kapısına gidilip annemin burnuna kağıt dayatıldı. Annem beni bakkala kardeşim olmadan göndermiyordu.
Örün: Biz sendikalaştıktan sonra tehdit telefonları başladı. Sendikaya üye oldun, elimizde isim listeniz var diye ağzımızı yokluyorlardı. Sendikadan ayrılmazsanız eğer kan merkezini hallaç pamuğu gibi dağıtırız dedi yönetim. Biz daha resmi olarak kağıtlarımızı vermediğimiz için değiliz dedik. Ayın 16'sında tayin kağıtlarımız okundu ve Şırnak, Ardahan'a tayinlerimiz oldu. Ama orada Kızılay'a ait bir bina bile yok! Sana 2 milyar ödenek veriyorum, git binayı kur diyor!
Tekkanat: Sanki orda çalışmaya ihtiyacı olan yokmuş gibi tayin işkencesi başlattılar. Ben yasal iznimi kullanırken Şırnak tayinim geldi.
Örün: Dün bizim Kızılay genel merkezi önünde açıklamamız vardı, Show TV ve diğer kanallar orda olmasına rağmen haberlerde vermediler çünkü genel merkez tarafından susturuldular. İçerden haber aldık, basınla toplantı yapmışlar. Artık ne kadar rüşvet yedirdiler bilemiyoruz.
Tekkanat: Bu baskılar bizi yıldıramayacak. Çünkü Kızılay hepimizin malıdır. Orası yöneticilerin malı değildir.
Miting nasıldı?
Tekkanat: Süper, harika. Sesim gittiği hala o coşkuyu hissediyorum. Birlik, beraberlik, bir şey başarmanın gücü bizde.
Keleş: Bu kadar onurlu, çalışkan, namuslu, iyi yürekli insanla çalışmak, beraber 4 gün geçirmek bize çok iyi geldi.