Salı, 16 Aralık 2008 (17 yıl 10 ay önce)
Devlet, Ermeniler'le Rumlar’ın "işini" bitirdikten sonra, hedef tahtasına Kürt milleti ve bir inanç topluluğu olan Aleviler’i yerleştirmiştir. Brüksel’deki NATO toplantısında ne demişti Milli Savunma Bakanı Vecdi Gönül?
Düşünün Ege’de Rumlar devam etseydi veya Türkiye’nin pek çok yerinde Ermeniler devam etseydi, bugün acaba böyle milli bir devlet olabilir miydi?
Elbette olmazdı, bugün hala da olmuyor çünkü biraz eksik bırakmışsınız, Kürtleri ve Alevileri unutmuşsunuz, bunları da bir yerlere sürseydiniz, daha da olmadı bir yolunu bulup, hiç de yabancısı olmadığınız soykırımlarla temizleseydiniz, bugün bu sorunlarla uğraşmak zorunda kalmazdınız. Ve kafatasçı, bir millet olma ünvanını elde eder, aşağılık duygularınızı tatmin ederdiniz. Bir taraflarınıza kına yakar, işçi ve emekçilere yasak ettiğiniz Taksim’e çıkar, salyalar akıtarak bayram ederdiniz.
Türkiye’de Aleviler, Cumhuruyet’in kuruluşundan bu yana yok sayılmışlardır. Sünnileştirmek için ne gerekiyorsa denenmiştir. Kah Alevi köylerine cami yaparak, kah Sünni inancını okullarda zorunlu din ders haline getirerek; bunlar da yeterli asimilasyonu gerçekleştirmeyi sağlamayınca, zora başvurarak yok etmeye çalışmışlardır. 1978 Maraş, Çorum, 93 Sivas ve 95 Gazi Mahallesi’nde bizzat devlet eliyle tezgahlandı bu katliamlar, yüzlerce Alevi hunharca öldürüldü. Şimdi Madımak’da zıkkımlandıkları sofralarda, yaşamını yitirenlerin kafataslarıyla şarap içiyorlar.
Aleviler tarihlerinde ilk kez bu denli güçlü ve kitlesel bir duruş sergileyerek, 9 Kasım’da Ankara’da gerçekleştirdikleri,
"Ayrımcılığa karşı eşit yurttaşlık hakkı" mitingiyle biz de varız dediler. Haklı ve demokratik taleplerini
"Madımak Oteli’nin müzeye dönüştürülmesi", "zorunlu din dersinin kaldırılması", "cem evlerinin yasal güvenceye kavuşturulması", "Diyanet İşleri Başkanlığı’nın lağvedilmesi" olarak sıraladılar. Yapılan bu kitlesel yürüyüşe rağmen, merkezi bir örgütlülük sağlayamamış olmaları Aleviler açısından ciddi bir handikap oluşturuyor. Eğer ilerleyen süreçte merkezileşme adımları gerçekleştiremez ve bir bütünlük sağlayamazlarsa, bu gücün heba olması kaçınılmaz olacaktır. Bir diğer sorun ise devletin Aleviler içindeki ajanı İzzettin Doğan’ın varlığıdır ki bu ajan, Alevileri kendi katili ile barıştırmaya çok heveslidir. Düzen partileri ile iç içe yaşayan ve onlara yamanmaya çırpınan bu kişilik, mutlak olarak etkisizleştirilmelidir. Emekçi Alevi kitlesi İzzettin Doğan’ın hiçbir dediğine itibar etmemeli ve tecrit yoluna gitmelidir.
On binlerce Alevi’nin demokratik hakları için bir araya gelerek gerçekleştirdikleri bu yürüyüş, düzen partilerinin dikkatinden de kaçmamış olacak ki yaklaşan yerel seçimler nedeniyle muhtaç oldukları Alevi oylarını alabilmek adına çeşitli girişimlerden, açılımlardan bahseder oldular.
Yıllar yılı Alevi oylarıyla ayakta duran CHP’nin hükümet ettiği her dönem, neredeyse Alevi katliamlarıya geçmiştir. Kısacası CHP tarhi demek, Alevi ve de Kürt katliamları tarihi ile eşdeğerdir. Buna rağmen hala bu ırkçı ve gerici düzen partisinden Aleviler’in medet umması, kendi katilinin değirmenine su taşımaktan başkaca bir şey değildir. İnsan kendi katilini bu kadar mı sever? CHP Alevi halkına, acı çekmesinden ve gözyaşı dökmesinden başkaca bir yarar sağlamamıştır. Bundan sonra da sağlamayacaktır. Yol yakınken düzenin bekçi köpekliğini yapan CHP’ye gereken ders ilk seçimlerde verilmelidir.
Diğer bir düzen partisi olan AKP ise şu günlerde yeni aldatmacaların peşine düşmüş. Alevilerin demokratik taleplerini sulandırarak, kimi haklarının tanınacağı demagojisini yaymakta. Aleviler’in en bariz ve anlaşılır istemi olan Madımak Oteli’nin müzeye dönüştürülmesi, AKP tarafından, kamulaştırılarak kültür eşyalarının satışa sunulduğu kültür müzesine dönüştürme söylemidir ki bu Aleviler’le alay etmek anlamına gelir ve aynı zamanda bu halkın değerlerine açıkça hakaret ve sadırıdır. Yine diğer talepler için de benzeri sulandırmalar sözkonusudur.
"dede’lere maaş bağlanması", Kültür Bakanlığı’nda Alevi temsili gibi, ipe sapa gelmez söylemlerle, Alevi halkını devlete sıkı sıkıya bağlama ve birkaç kırıntıyla da gözlerini boyama peşindeler. Sivas katliamını gerçekleştiren sanıkların savunmasını alan, devrimcilerin katili Şevket Kazan bu eli kanlı güruhun yol-arkadaşları idi. Yine katliamın yargılanmayan asıl sanığı, dönemin Sivas Belediye Başkanı Temel Karamollaoğlu da bu katillerin yol arkadaşıdır. Alevilerin maruz kaldığı katliamlar devletin yönlendirmesi sonucu bu katiller tarafından gerçekleştirilmiştir.
Biz umuyor ve diliyoruz ki, Alevi toplumu bu ucuz yaklaşımlara prim vermesin. Yine bu gerici güruha gerekli dersi seçimlerde göstersin. Aleviler’in ve diğer halkların kurtuluşunun düzen partilerinde olmadığı çokça kanıtlandı. Onlara verilecek her oy, bizlere işkence, sokakta infaz, gözaltında kayıp olarak geri dönecektir. Karar sizin!
İnsanca yaşamak isteyen herkesin bilmesi gereken şudur ki, işçi sınıfı ve ezilen halkların kurtuluşu ancak ve ancak kurulacak bir devrimci iktidarla mümkün olacaktır.
15 Aralık 08
Ali Baran