Ayak tabanında ne var?

Cuma, 9 Ocak 2009 (17 yıl 10 ay önce)

Faşist devlet, F tipi hücrelerde devrimci tutsakların iradesini kırmak, itaatkar, boyun eğmiş, politik kimliklerinden vazgeçmiş, kendini inkar etmiş bir bireye dönüştürmek için akla hayale gelmeyecek saldırı ve dayatma medotları üretiyor. Dedektörlü kapılara, el dedektörlerine, defalarca yapılan bezdirici aramalara rağmen keyfi bir şekilde ayakkabı araması dayatılan tutsaklar bu dayatmaya boyun eğmedikleri için revir, mahkeme, görüş için vs. hiçbir şekilde hücrelerinden çıkartılmıyorlardı. Yıllardır bu dayatmaya karşı hücrenin dışına çıplak ayakları veya çoraplarıyla çıkan tutsaklara yeni bir uygulama olarak ayak tabanını zorla dedektörle arama işkencesi dayatılıyor.

Tutsaklar üzerindeki bu keyfi dayatmanın mimarı, tecrit içinde tecrit yaşatılan ve şimdi de pilot hapishane olarak seçildiği bilinen Edirne F Tipi Hapishanesi. Tutuklu ve Hükümlü Yakınları Birliği (TUYAB) tarafından bir basın toplantısı ile duyurulan bu faşizan uygulama, tecrit gerçeğinin yanlızca bir yanını oluşturuyor. TUYAB hücrelerde yaşanan diğer hak kayıplarını ise şöyle sıralıyor:

• Kullanım suları düzenli akmamakta, sıcak su haftada bir saat verilmektedir.
• Fiziksel direnme gücünü azaltmak için verilen yemekler az ve besleyici değil.
• Hasta tutsaklara diyet yemek diye verilen; patates, makarna vs.dir.
• Elektrik paraları tutsaklardan tahsil edilmektedir.
• Kış aylarında merkezi sistemle ısıtılan hücrelerin kaloriferleri yakılmamakta ve tutsaklar soğuktan birçok enfeksiyon kapmaktadır.
• Hasta tutsaklar zaten bir insanın sağlıklı kalabilmesinin imkansız olduğu F tipi hapishane sisteminde hiç abartısız yaşam mücadelesi vermektedir. Adeta bir cinayet şebekesi görevine soyunan Adalet Bakanlığı, Adli Tıp raporlarında dahi cezaevinde kalmalarının mümkün olmadığı belirtilen tutsakları tahliye etmemekte, ölüme terk etmektedir.
• Tutsakları baskı altında tutarak teslim almaya dönük yürütülen bir başka uygulama da disiplin cezaları adı altında yapılanlardır. Tutsakların her türlü karşı çıkışına 6 ay - 1 yıllık görüş yasakları, mektup yasakları, telefon yasakları ve hücre cezaları yağdırılmaktadır.
• Bir başka yasak ise kitap ve dergiler üzerinde uygulanmakta, oluşturulan düzmece komisyon kararlarıyla birçok kitap ve derginin tutsaklara ulaşımı engellenmektedir.
• Devlet bir yandan göstermelik Kürtçe televizyon kanalı açarken ne tezat ki, telefon görüşmeleri ve ziyaretlerde Kürtçe konuşulması yasaklanmaktadır.
• İadeli taahütlü gönderilmeyen mektupların hiçbir garantisi yoktur.
• Sevkler ve mahkeme geliş-gidişleri tutsaklar açısından tam bir işkenceye çevrilmektedir.
• Sürgün sevk işkencesine maruz bırakılan tutsakların elleri zincirlerle bağlanmakta, hücre tipi ringlerle taşınmaktadır.

Operasyonlar da sürüyor

Tutsaklara yönelik saldırıların bir diğer ayağını da hücrelerin darmadağın, tutsakların ise darp edildiği operasyonlar oluşturuyor. TUYAB bu operasyonlardan sonuncusunun Muş Hapishanesi'nde yaşandığını duyurdu. Geçtiğimiz Aralık ayı içinde bir Pazar sabahı hücrelere doluşan askerler, odalarda ne kadar eşya varsa -battaniye, yatak, giyim eşyaları, duvar panoları, duvar saatleri, yemek tabapları, kaşıklar, bardaklar, defter, kitap, yerdeki fayanslar- söküp götürdüler tüm eşyaları cezaevi girişinde bulunan x-ray cihazından geçirdiler. Operasyonun üzerinden bir ay geçmesine rağmen el konulan defterler, kitaplar, tüm yazılı kağıtlar ve diğer eşyalar tutsaklara verilmedi.

Aileler için de tecrit duvarları yükseliyor

Gerçekleştirilen tüm bu saldırılar, devrimci iradeyi teslim almaya yetmezken, ailelerin ise yüreklerini dağlıyor. Yetmezmiş gibi dışarıda tecridin başka bir boyutunu yaşıyorlar. Günlük yaşamlarında gerici-şoven kışkırtma ve saldırılarla kendi akrabalarından, komşularından bile yalıtılmış bir tecride hapsediliyorlar.

Eskiden hapishane kapıları, ailelerin sorunlarını paylaştıkları, çözüm yollarını tartıştıkları, bir kişiye yapılan saldırıya anında tepki gösterme bilincini kazandıkları yerlerdi. Bugün ise F tiplerinde görüş günü ve saatleri ailelerin bile birbirini göremeyeceği biçimde düzenlenmekte. Hapishane kapısında yalnızlaştırılan aile, onur kırıcı uygulamalarla karşılaştığında ise önüne iki seçenek konulmaktadır:
- Ya bu uygulamaları kabul edecek,
- ya da yakınıyla görüşemeyecektir.

Ailelerin talepleri

Tecrit gerçeğini ve yaşanan saldırıları birçok boyutuyla aktaran TUYAB, açıklamasını taleplerini sıralayarak noktaladı.

1. Uluslar arası sözleşmelere göre 15 kişiden az olan mekanlar, tecrit sayılmaktadır. Hücre tipi cezaevleri bu esasa uygun olarak yeniden düzenlenmelidir. Bu düzenlemeler yapılana kadar hücre kapıları gündüzleri açık tutulmalıdır.
2. Ceza İnfaz Kanunu (CİK), içinde Baro, ÇHD ve TTB'nin de yer aldığı kurumlarca insan haklarına uygun biçimde değiştirilmelidir.
3. Tutsakların tüm haklarını koşulsuz olarak kullanması sağlanmaldır.
4. Bağımsız İzleme Kurulları oluşturulmalıdır. Bu kurum içinde tutsak yakınları İHD, ÇHD, Baro, TTB ve sanatçılar yer almalıdır.
5. Hasta tutsakların tedavileri yapılmalı ve hasta tutsaklar bir an önce tahliye edilmelidir.