Cuma, 23 Ocak 2009 (17 yıl 9 ay önce)
2008-2009 öğretim yılının ilk yarısı 23 Ocak Cuma günü sonlandı. 15 milyona yakın öğrenci karnelerini aldı. Her karne döneminde olduğu gibi yine birçok okuldan karne parası rezaletlerine dair haberler geliyor. Bağış adı altında ama zorunlu olan bu haraç dışında, yıl içerisinde katkı payı, kırtasiye, temizlik paralarını da ödeyemeyen öğrenciler rencide ediliyor. Bu karne döneminde her zamankilerden farklı bir haber ise Eğitim Emekçileri Derneği'nden geldi.
Geçtiğimiz iki hafta boyunca kriz ve Filistin ile ilgili çıkardığı bildiriyi işyerlerinde, işçi - emekçi eylemlerinde ve kent meydanlarında dağıtan dernek, karne dönemine ilişkin özel bir bildiri daha çıkarttı.
Bir yüzünde bildiri metni öteki yüzünde ise Milli Eğitim Bakanı Hüseyin Çelik'e ait farazi bir karnenin yer aldığı bildiriler, eğitim emekçileri, veliler ve öğrencilere ulaştırılıyor.
Hüseyin Çelik'in karnesinde eğitimdeki sınıfsal uçurum ve kamu okullarına kaynak ayrılmayarak eğitim bütçesinin ikinci-üçüncü-dördüncü bir vergi olarak işçi ve emekçilerin sırtına yıkılması teşhir ediliyor. Bildiri metni ise bir yarı yıl boyunca neoliberal politikalar ekseninde nelerin yaşandığına ve çıkış yoluna dair.
Dikkatleri, eğitimin ticarileştirilmesinin tıpkı sağlık ve daha pek çok alanda olduğu gibi tüm hızıyla devam ettiğine, temel bir insan hakkı olan eğitim hakkının, alınır - satılır bir hizmet haline getirilirken, her taraftan da özel okul ve dershanelerin pıtrak gibi çoğalmasına çeken dernek, verilen mesajın çok nek ve açık olduğunu belirtiyor: "Parası olan okur, olmayanın canı cehenneme", "herkes okuyacak diye bir zorunluluk yok", "bu ülkenin ameleye de ihtiyacı var".
Bizlere söylenenin de, üzerimize biçilen giysinin de bu olduğunu belirten dernek, o giysiyi çıkarıp atmanın, yırtıp paçavraya çevirmenin vaktinin ise çoktan geldiğini vurguluyor. Aşağıda dağıtılan bildiri metnine yer veriyoruz:
Bir yarıyıl neler oldu?
Bir eğitim öğretim yılının ilk dönemini geride bırakıyoruz. Öğretmenler, öğrenciler, veliler herkes karne gününü bekliyor. Karne günü geldi gelmesine ama peki neler yaşandı bugüne kadar?
Eylül'de başlayan döneme neler sığdırmadık ki.Kriz
ABD'den başlayarak tüm dünyayı etkisi altına alan ekonomik kriz en başta her zaman olduğu gibi biz işçi ve emekçileri vurdu. Daha öncü sarsıntılarını yaşıyor olmamıza rağmen şimdiden yüzbinlerce çalışan, işsiz kaldı. Bu resmin görünen (ya da gösterilen) yüzü. Daha onbinlercesinin sözü bile edilmiyor. Özellikle kayıt dışı çalıştırılmanın yoğun yaşandığı alanlardan biri olan dershanelerde ise işten çıkarmalar, ücret kesintileri, sigortaların yatırılmaması gibi hak gaspları her geçen gün küçük - büyük bütün dershanelere yayılıyor. MEB'de çalışan ücretli öğretmenlerin ise ücretleri keyfi bir biçimde ödenmiyor.
Bütçe kesintileri
Özellikle son birkaç yıldır MEB'in ilköğretim ve ortaöğretim okullarına bütçeyi tamamen kesmesi ile birlikte okullarda yaşanan sorunlar her geçen gün çığ gibi büyüyor. Milyonlarca insanın geleceğinin söz konusu olduğu eğitim alanında öğretmen-öğrenci-veli çözümsüzlük içinde kıvranıyor. Bir taraftan yüzbinlerce öğretmen iş beklerken diğer taraftan öğrenciler okullarda öğretmen bekliyor. Ödenen onlarca vergiye ve yapılan onlarca yardıma rağmen işçi ve emekçi ailelerden ısrarla para toplanmaya çalışılıyor. Karne parası, hizmetli parası, spor-kırtasiye... parası. Okulların durumları on yıl öncesinin çok daha gerisine düşmüşken Milli Eğitim Bakanlığı'nca desteklenen dershaneler ise pıtrak gibi her yerde açılmış ve eğitim sistemine paralel birer kurum haline gelmiş durumda.
Savaş
Türkiye'nin İsrail'le yaptığı askeri ve siyasi anlaşmalarının üstünden daha birkaç ay geçmeden İsrail Gazze'ye saldırdı. Tüm dünyanın gözleri önünde yaşanan savaşa seyirci kalan “çok büyükler” timsah göz yaşları dökerek maddi manevi yardım talebinde bulundular. Okullarda dayatılan saygı duruşları ve para yardımları ile ortağı olduğu ve bin insanın öldüğü savaşı “sözde” kınadılar.
Geçtiğimiz dönem, tüm dünyada yaşanan sorunlarla birlikte bunlara karşı mücadelelerin de dönemi oldu.
Yunanistan
16 yaşındaki Alexis'in ölümüyle ayağa kalkan Yunanistan halkı direnişin sembolü oldu. Fransa'dan Almanya'ya pek çok ülkede büyüyen tepkiler isyana döndü.
Ve Türkiye'nin pek çok fabrikasında ve iş yerinde krize karşı, işten atılmalara karşı irili ufaklı direnişler, grevler başladı, yaşanıyor, yaygınlaşıyor. Artık sıra bizde!
Doğalgaz'ı olmayan, elektriği yanmayan, öğretmeni olmayan okullarda eğitim vermek zorunda kalmanın hesabını sorma sırası biz öğretmenlerde, öğrencilerde, velilerde!
Ataması yapılmadığı için dershanelerde üç beş kuruşa ağır çalışma koşullarında, her an işten atılma kaygısı içerinde yaşamak zorunda kalmanın hesabını sorma sırası bizde!
Öğretmeniyle, öğrencisiyle, velisiyle yaşadığımız bu ortak sorunlara karşı ortak mücadele bayrağını yükseltmenin sırası bizde. Gelin yaşanabilir bir dünyanın tohumlarını birlikte atalım...
EĞİTİM EMEKÇİLERİ DERNEĞİ