Hücrelerden mektup var!

İşte tecrit!

Merhaba Dostlar;
Öncelikle hepinizi en içten devrimci duygularla selamlar, çalışmalarınızda başarılar dilerim. Cezaevleri sorunlarına duyarlılığınızı bildiğimizden yeni hak ihlallerini bildirmek için yazıyorum.

Adalet Bakanlığı'nın yayınladığı 45/1 genelgesiyle haftada 10 saat sohbet hakkımızı kullanmak istiyoruz. Fakat cezaevi idaresi bu hakkımızı 8 saat ile sınırlandırmasının yanı sıra çeşitli gerekçelerle de (personel yetersizliği, mekân yetmezliği) bu 8 saatlik hakkımızı tam olarak kullanmamızda engelleniyor.

Bunun için birçok örnek verebiliriz. Özellikle kamuoyuna 45/1 genelgesinin uygulandığı tek cezaevi olarak yansıyan Kırıklar F1 cezaevindeki uygulamanın çarpıklığına dikkatinizi çekmek istiyorum. Bayram tatillerinde, açık ziyaret haftasında kısmen ya da tamamen sohbet hakkımız engellenmektedir.

En son 20-21 Ocak günü “sağlık taraması var” gerekçesiyle bu hakkımız engellendi. Oysa sağlık taramasının sohbet hakkımızı kullanmamızın önünde hiçbir engel teşkil etmeyeceği ortadadır. Yıllardır aynı gerekçeler öne sürülmüş olmasına rağmen, bu gerekçelerin ortadan kaldırılması için hiçbir çaba görülmemektedir. Bu da gerek Bakanlığın, gerekse de Cezaevi idaresinin öne sürdükleri mekân ve personel yetersizliği gerekçesinin inandırıcı olmadığını gösteriyor.

Başta kurumunuz olmak üzere tüm devrimci - demokratik kamuoyunun duyarlılığını bekliyoruz. Selam ve sevgilerim ile.

27/01/2009
Aydın Akyüz
Kırıklar 1 No'lu F Tipi Cezaevi - İzmir

İşte sansür!

Tecrit, “benim gibi düşünmeyenin düşünce ve ifade hakkı yoktur” demektir. Tüm uygulamalar bu amaca göre planlanmıştır.

Sansür, tecridin vazgeçilmezidir.

Hapishanelerinde tecridin, sansürün en koyusunun uygulandığı, üstelik bu duruma gerekli duyarlılığın gösterilmediği bir ülkede düşünce ve ifade özgürlüğünden bahsetmek ne kadar doğrudur? Vicdanlarımız bu soruyu nasıl cevaplıyor?

Mektuplarımız hakkında verilen imha kararları imha uygulamalarıdır.

Disiplin kurulunun 25.12.2008 tarihli, 2008/336 nolu kararı bunun örneğidir.

Merhaba dostlar;
Tekirdağ 1 Nolu F tipi Hapishanesi'nden selamlarımızı iletiyoruz.

Disiplin kurulları tecrit uygulamasının etkin bir parçasıdır. Amacı kararları ile tecrit uygulamalarına yasallık kazandırmak, yasada tanınan kısmi hakların fiilen gasp edilmesinin önünü açmaktır. İşte size bir disiplin kurulu kararı örneği;

Karar no: 2008/336 Karar Tarihi: 25.12.2008 Gerekçesi:
“Ümit Demir’in Hakan Kuşbeygir’e göndermek istediği taahhütlü mektubun içeriğinde Osmanlı’dan bugüne kadarki tüm yöneticilerin hep vatanı sattıkları, asıl vatanseverlerin devrimciler olduğu, devrimcilerin katledildiği ama teslim alınamadığı, şanla şöhretle tarihe geçtikleri gibi devrimcileri öven kelimeler içermesi nedeniyle Ceza İnfaz Kurumları Yönetmeliği ve Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 91. Maddesinin 3. Bendi gereğince taahhütlü mektubun 9. Satırından 40. Satırına kadar karalandıktan sonra ilgilisine gönderilmesine...”

Abdülhamit’in istibdat dönemi sansür uygulamalarına rahmet okutacak nitelikte bir sansür uygulaması ile karşı karşıyayız. Mektubun içeriğinin doğruluğunun tartışılmaz olduğu bir yana, yanlış olsa bile Disiplin Kurulunun karalama kararı verebileceği ifadeler değildir bunlar. Yasada sadece “kurum güvenliğini tehlikeye düşüren” iletiler hakkında karar alınabileceği belirtilmiştir. Ancak uygulama “ya benim gibi düşünürsün ya da tecride, sansüre maruz kalırsın” yaklaşımına denk düşmektedir.

Özel günlerdeki kutlama mesajlarımız da benzeri gerekçeler ile imha edilmekte, yerine ulaştırılmamaktadır. Bu kararlar istisna değildir. Karar numarasında da görüldüğü gibi her yıl yüzlerce böyle karar verilerek tecrit şiddetle uygulanmaktadır.

Sansür ve tecrit ile biz tutsakların egemen düşünceye boyun eğdirilmesi, dışarıyla tüm ilişkilerimizin kesilmesi amaçlanmaktadır.

‘Demokratikleşiyoruz, düşünce ve ifade özgürlüğü önündeki engeller kalkıyor‘ beyanlarının gerçeği yansıtmadığının F tiplerindeki sansür ve tecridin örneğidir bu karar.

Çalışmalarında başarılar diliyorum. Sevgiler, selamlar.

26/01/2009
Murat Karayel
1 Nolu F Tipi Hapishane Tekirdağ

İşte tedavisizlik!

Merhaba Abla;
En içten selam, saygı ve sevgilerim ile başlamak istiyorum. Daha önce Kahramanmaraş Cezaevi'ndeydim ve orada tek kaldığım için kitap ve yazışma ihtiyacım çok oluyordu. Birkaç defa dertlerimi sizlere yazdım ama sizden hiç cevap alamayınca anladım ki elinize ulaşmıyor.

Haziran 2008'den bu yana Elbistan Cezaevi'ndeyim. Sağlıkla ilgili birkaç problemim oldu. Ülser hastasıyım. Elbistan'da bulunan imkanlar yeterli gelmediğinden Maraş’a hastaneye götürülüyor (sabah saat 6’dan ringde akşam 3-5’e kadar) geri getiriliyorum. O ringde yol boyu son ses arabesk müzik dinletiliyor. Müziği ne kadar kısmalarını istesem de o kameralı plastik sandalyeli araçta tam bir gürültü işkencesiydi o günlerde yaşadığım. Onca zahmete rağmen tedavi bölüm doktoru yok.

O gün yeniden cezaevine geri getirildim. Rahatsızlığım o yol işkencesine, psikolojisine dayanamayıp daha da kötüleşti. Üzerinden 2-3 hafta geçtikten sonra yine aynı yol zahmetine koyuldum. Neyse ki bu sefer tedavimde sorun çıkmadı ama birlikte götürüldüğümüz ve çok ciddi rahatsızlığı olan arkadaşlara değil tedavi etmek muayene bile yapılmadı ve geri getirildiler. Durum öyle vahim ki, tedaviye gidiyoruz yol boyu bizi götüren görevliler kendi gereksinimlerini temin etmeye bizim tedavimizden daha çok zaman ayırıyorlar.

Asıl anlatmak istediğim meseleye geleyim ablacığım. 15 yıldır cezaevindeyim. Sağlık problemlerimin yanı sıra en çok da diş sağlığımda maddi-manevi zorlandım ve zorlanmaya da devam ediyorum. Yaptırmam gereken bir diş idi, 2 tane de yanlarından kesilip üçe çıkartıldı. Ardından kesilen dişler ağrıyıp apse yapınca onları da çektiler (ağrılarına dayanamıyordum) ve yeniden diş kestiler ve onlarda da aynı problemi yaşadım. Tabi bu her kesilen dişte yeni bir diş yaptırmak durumunda kalıyor ve bunun masrafını ailemden karşılıyorum. Artık şundan kuşkulanmaya başladım, her defasında yeni dişler kesiliyor ve parası alınıyor. Ben bir yıl kullanmadan yeniden ağrılar başlıyor. Çekilen dişlerin sağlamlığını kendim de görüyorum. Problemleri var ama çekilecek kadar değil, kurtarılabilecek dişlerdir. Kanal tedavisi mahkum olduğumuz için yaptırılmıyor. Çeke çeke diş bırakmayacaklar.

Ablacığım aynı sorunlar devam ediyordu en son geçici dişleri de attım ve yeniden diş yaptırmaya mecburen koyuldum. Cezaevinde yapılamadığı için hastaneye sevk edildim. 1,5 ay bekledikten sonra nihayet biz iki arkadaşı diş için götürdüler. Tedaviye gidiyoruz ya öyle özenli hareket ediyoruz ki tedavimiz yapılsın bir problem çıkmasın diye.

Güvenlik görevlileri ile diş bölümüne girdik. Doktor Hamit Çelebi “oturun” dedi, oturdum diş sandalyesine. “Başını yasla” diyerek muayeneye başlayacakken “doktor bey önce kelepçeleri açtırmamız gerekiyor, açtırır mısınız” dedim. “Ben göze alamam” dedi. Yer kapalı ve güvenlik kapıdaydı. Dilerse güvenliği yakınlaştırabileceğini de söyledim ama kelepçe ile tedaviye kararlı. Benim içim onursal olduğunu ve insani yaklaşım gereği hekim olması itibarı ile kelepçeyi kendisinin açtırmasının beklentisinde olduğumuzu belirterek 15 yıldır cezaevindeyiz ve bu uygulamayı kabul etmeyeceğimizi ve bugüne kadar da böylesi uygulamaya maruz kalmadığımızı, siyasi kimliğimizin olduğunu belirtmemiz üzerine “siyasi falan tanımam" diyerek Doktor Güler Uğurlu ile bizi muhatap etti.

Güler hanıma kelepçe ile tedavinin beni psikolojik olarak etkilediğimi, bu şekilde tedavi olamayacağımızı söylemem üzerine “kelepçemin çözüldüğü zaman da kendisinin psikolojisinin bozulacağına” dair cevabını almam bir oldu. Bir bayan olarak kelepçesiz fiziğimin kendisini etkilemesinin anormal olduğunu ve anlayış düzeylerinin ancak bu kadar olduğunu söyleyerek konuyu bitirmek isterken her şeyi kendilerinin (doktorun) bileceğini, doktor ne karar verirse onun olacağını belirttiler. Ben de insanım, tedaviye gelmişim, benim de haklarım var diyerek kelepçe sorununun çözülmediğinden, Hamit ve Güler doktorların yanlı, dayatmacı yaklaşımlarından dolayı tedavimizi olamadan döndük. Şu durumda tedavi olamayan dişler bütün sağlığını etkiliyor ve bu durumun ne kadar devam edeceği de belli değil. Mağdur kalmam bir yana sağlığım da günden güne kötüye gidiyor.

İçerinin çekilmez haline bir de bu durumlar eklenin iyice çekilmez bir hal alıyor ve bazen mektuplarımız da böyle sıkıcı haller alabiliyor. Ama önümüzdeki günlerde umudum odur ki böyle kötü günlerimizin yerini daha güzel yarınlar alacak.

Bu aralar Açık Öğretim lise son sınavlarına hazırlanıyorum. Normalde ÖSS’ye de girebilirdim. Puanlarım tutuyor ama elimde hazırlık yapabileceğim kitaplarım olmadığından hazırlıksız da girmek istemedim, kayıt yaptırmadım. Ama önümüzdeki dönem hazırlık kitaplarımı temin edip hazırlanmam gerekiyor.

Resim kursumuz vardı onun da sonuna geldik. Yağlı boya yapmayı seviyorum ve biraz da öğrendim. Artık boş zamanlarımda kendimi oyalarım. Çalışma arkadaşlarınıza selamlar, sevgiler. Kendinize iyi bakmanız temennisiyle, saygı ve selamlarımla.

09/01/2009
Selvi Kalen
Elbistan E Tipi Cezaevi
B/1 Oda –Elbistan-K.Maraş