Türkiye İhtilalci Komünistler Birliği'nin 30. mücadele yılı bir iç etkinlikle selamlandı.
22 Şubat Pazar günü yapılan etkinlik kuşakları buluşturması açısından anlamlı ve dikkat çekiciydi.
Etkinliğe katılan bileşen çok genç olan yüzlerden, TİKB'nin neredeyse tüm bir tarihine mücadele içinde tanıklık etmiş ailelere, öğrencilerden işçilere kadar çok geniş bir yelpazedeydi.
Kuruluş etkinliğimiz ilk önce, devrim mücadelesinde şehit düşmüş tüm yoldaşlarımız ve devrimciler için bir dakikalık saygı duruşuyla başladı. Ardından genç bir yoldaşımız tarafından açılış konuşması yapıldı.
Yapılan konuşmada vurgulanan, kavga ile geçmiş bu 30 yılın, eksikleriyle doğrularıyla, iyisiyle kötüsüyle bizim tarihimiz olduğu ve bugün üzerimize düşenin bu tarihi ve mücadeleyi nasıl daha da ileri taşıyabiliriz sorusu oldu.
Hemen ardından ise başka bir yoldaşımız tarafından kuruluş kongresi niteliğindeki 1978 İleri Militanlar Toplantısı'ndan bu yana örgütümüz TİKB'nin tarihinin köşe taşlarını oluşturan tüm süreçler, 12 Eylül faşist darbesi karşısında militanlarımız ve kadrolarımızın faşizmin cezaevlerinde, düşmanın yuvasında, güzelledikleri direnişle yarattıkları adressiz sorgular ruhu, 1984'te hapishanelerde tek tip elbiseye karşı verilen mücadele, 89 yılında yükselen işçi sınıfı hareketiyle birlikte yapılan örgütsel atılım, ilk yayınlarımızın çıkışı, Gazi anti-faşist halk direnişi, 96 1 Mayıs kürsü işgali ve yine '96 tecrit ve açılan tabutluklara karşı Süresiz Açlık Grevi direnişimiz vs. vs. anlatıldı.
Aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Aşk demişti yaşamın bütün ustaları
aşk ile sevmek bir güzelliği
ve dövüşebilmek o güzellik uğruna.
işte yüzünde badem çiçekleri
saçlarında gülen toprak ve ilkbahar.
sen misin seni sevdiğim o kavga,
sen o kavganın güzelliği misin yoksa...
Bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bin kez budadılar körpe dallarımızı
bin kez kırdılar.
yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz
bin kez korkuya boğdular zamanı
bin kez ölümlediler
yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Yapılan tarihsel anlatım, 30 kavga ve mücadele yılını en iyi anlatan ve iki yoldaşımız tarafından okunan Adnan Yücel'in dizeleriyle zenginleşti.
Yapılan şiirli sunumun ardından sohbetlerle tarihimiz işlenmeye devam edildi. Bu sohbetlerin içeriğini üretim sürecindeki ve işçi sınıfının yapısındaki değişimler de doldurdu.
Tarih anlatımında bu güne doğru gelirken ise kurucu ve çok yönlü niteliklere sahip kadro ihtiyacına vurgu yapıldı. Kendimizi bu yönde sınırsız bir gelişime açmak için tüm sınırları parçalama çağrısı yapıldı. Tartışmaların öne çıkan yönü ise her bir yoldaşımızın kendinde hissetmesi gereken sorumluluk ve bugünün ihtiyacına yanıt verecek bir konumlanış içerisinde olma gerekliliği oldu.
Geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri
suyun ayakları olmuştur ayaklarımız
ellerimiz, taşın ve toprağın elleri.
yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık
törenlerle dikilirdik burçlarınıza.
türküler söylerdik hep aynı telden
aynı sesten, aynı yürekten
dağlara biz verirdik morluğunu,
henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz...
Ne gün batışı ölümlerin üzüncüne
ne tan atışı doğumların sevincine
ey bir elinde mezarcılar yaratan,
bir elinde ebeler koşturan doğa
bu seslenişimiz yalnızca sana
yaşamasına yaşıyoruz ya güzelliğini
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
Saraylar saltanatlar çöker
kan susar birgün
zulüm biter.
menekşelerde açılır üstümüzde
leylaklarda güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler...
Gençlerin hazırladığı müzik dinletisiyle türküler ve parti marşları söylendi. Etkinliğimiz '96 Süresiz Açlık Grevi'nde şehit olan yoldaşımız Tahsin Yılmaz'ın cenaze töreni görüntüleri ve okunan şiirlerle bitirildi.