Nilüfer çiçeği

Pazar, 12 Nisan 2009 (17 yıl 6 ay önce)

Kazakistan'ın Atyrau şehrinde güzel bir müze var. Kışın gitmişseniz eğer –kışın karlar erimeye başladığında Atyrau sokakları çamur deryasına döner- suyla dolu eski bir teneke kutu içine, bir sopaya bağlanmış bezle ayakkabılarınız çamurunu silerek girersiniz müzeye. Müzeye girdiğinizde ilk göze çarpan kocaman bir Stalin resmiyle karşılaşırsınız. Stalin resminin yanında, ikinci emperyalist paylaşım savaşı esnasında Alman faşizmine karşı savaşmış yurttaşların resimleri ve hikayelerini anlatan yazılar yer alır. Alman faşizmine karşı savaşanlardan biri de Roza‘nın annesi. Roza, Kazakistan'ın Atyrau şehrinde, bir Kazak okulunda aylık 150 dolara Kazak çocuklara Rusça ders veren bir öğretmen. Zaten Roza‘nın ısrarı sonucunda gidiyoruz müzeye. Bizlere annesinin hikâyesini anlatırken gururlu bakışları gözümüzden kaçmıyor.

Bizlere müzenin diğer taraflarını gezdirirken gözümüze dondurulmuş çeşitli hayvanların yanı sıra bir nilüfer çiçeği ilişiyor. İlk kez bir müzede nilüfer çiçeğini görünce, şaşkınlıkla Roza‘ya dönüp anlamını soruyoruz. Roza gözleri dolarak “Artık buralarda nilüfer çiçeği yetişmiyor” diyor. Biz bir anlam veremiyoruz. Nasıl yani, nasıl diyoruz. Bir çiçeğin nesli nasıl biter bu kadar yakın bir tarihte. İlk şaşkınlığımız geçtiğinde Roza anlatıyor. “Burada öyle çok nükleer silah denemeleri yapılıyor ki Kazakistan dünyanın en büyük coğrafyasına sahip olmasına rağmen her yer step kesmiş. Her yer petrol kuyularıyla dolu. Artık burada ne doğru düzgün ağaç ne de doğru düzgün çiçek yetişiyor. Atyrau‘da bir daha nilüfer çiçeğinin yetişmesi çok zor artık.” diyor. Sonra algılamaya başlıyoruz, artık bu şehirde yeni doğan çocuklar bir daha nilüfer çiçeği göremeyecek. Görmek için müzelere gidecekler.

Çok yakında Türkiye‘de kurulmak istenen termik santrallerden biri de Acarlar Logosu. Bu logoya baktığımızda suların üstünde bir birinden güzel nilüfer çiçeklerini görürüz. Çok yakında bizler de Roza‘nın yaşadığı Atyrau‘da olduğu gibi bir daha bu doğa harikası nilüfer çiçeklerini göremeyebiliriz.

Bugün ABD‘de 100 termik santral ihalesi iptal edilirken, ülkemizde ise 46 yeni kömürlü termik santrallerinin kurulması gündemde. Kurulacak olan kömürlü termik santralların illere göre dağılımı ise şöyle: İzmir 4, Adana 7, Çankırı 2, Çanakkale 5, Hatay 5, Zonguldak 6, Sinop 4, Sakarya 2, Bolu, Balıkesir, Bartın, Kocaeli, Kütahya, Mersin, Bursa, Şırnak, Tekirdağ, Manisa ve Edirne‘de birer santral kurulması için lisanslar alınmış bile.

Bulmaca çözenler bilir. “Etrafı suyla çevrili kara parçası?” sorusuna yanıt ADA diyorduk. Artık bulmaca literatürüne yeni bir şey girecek: “Türkiye‘nin üç tarafı neyle çevrili?” sorusuna “Termik Santral” cevabını yazarız artık.

2001 yılında kurulan Adana Sugözü Termik Santaral‘ının yapımı sırasında, resmi kayıtlara göre, 10'dan fazla işçi ya kaynar kazanlara düşerek ya da yüksek yerlerden düşerek öldüler. Peki ne pahasına? Çocuklarımız bir daha nilüfer çiçekleri göremesin diye mi? Çukurova Üniversitesi'nin araştırmalarına göre, bir Alman atığı olan Sugözü Termik Santrali'nden salınan soğutma suyundan dolayı bölgede balıkçılık bitmek üzere. Afşin-Elbistan Termik Santrali ise yaklaşık 20 yıl boyunca, baca gazı arıtma tesisi olmadan çalıştırılması sonucunda bu bölgede tarım bitti, yeraltı suları da kirlendi.

Peki biz işçi ve emekçiler olarak, kurulacak bu termik santrallara karşı birleşik bir mücadele sergilemeyecek miyiz? Yoksa elimiz kolumuz bağlı mı oturacağız? Eğer bugün bu santrallara karşı durmazsak, bizim çocuklarımız da belki bir daha nilüfer çiçeklerini göremeyecek. İşçi ve emekçi sınıfın insanca bir yaşam, insanca çalışma hakkı, 6 saatlik çalışma istemesi kadar, doğayı korumak için mücadele etmesi de gerekiyor. Gençlik gelecek, gelecek sosyalizm diyorsak eğer, o zaman geleceğimiz olan çocuklarımız ve gençlerimize yaşanabilinir bir doğa bırakmak gerekmektedir. Eğer bugün bu santralara karşı sınıf olarak karşı durmazsak, meşe, gürgen, fıstık çamı, karaçam, kavak, kardelen gölsoğanı, kar çiçeği, sıklemen ve adını sayamadığımız bir çok bitki türlerini gelecek nesillere taşıyamayacağız.

Termik santralları kapatılsın! Çocuklarımız nilüfer çiçeklerini de görebilsinler!!