Salı, 14 Nisan 2009 (17 yıl 6 ay önce)
Bu sabah yıkılmaya başlanan Ümraniye Kocatepe Mahallesi'ndeyiz. Ümraniye Cezaevi yakınlarındaki mahalleye girer girmez katları yıkılan binalarla karşılaşıyoruz. Bu şekilde yıkılmış onlarca bina gözümüze çarpıyor. Birçok yıkımdaki gibi binalar temelinden değil, yeni çıkılan katlarından yıkılmış vaziyette. Mahallede evlerin önü kadınlar, yaralı erkekler, çocuklar ve gençlerle dolu. Mahalle emekçileri, sabah 04:00 sularından itibaren binlerce çevik kuvvet eşliğinde zabıtaların yıkıma geldiğini anlatıyor.
Emekçiler birçok yıkımda yaşandığı gibi evlerine gaz bombaları atılarak, sokaklar sise boğularak, çocuklar boğulma riski yaşayarak, karşı çıkmaya yeltenen gençler ve erkekler vahşice dövülerek güne başladılar. Direniş gösteren emekçiler, taşlarla, kalaslarla çevik kuvvetle mücadele etti. Çatışmalar sırasında onlarca kişi yaralandı ve gözaltına alındı, kadınlar bayıldı, on günlük bebeklerin bile olduğu evlere gaz bombaları atıldı.
Ağırlıklı olarak Kürt emekçilerin oturduğu semtte emekçiler bir de Kürt olarak aşağılandıklarını, "Neden bu kadar çocuk yapıyorsun, yapmaya hakkın var mı?" sorularıyla ve küfürlerle karşılaştıklarını anlatıyorlar.
"Ev yapmanıza izin veriyorum, oylarınızı bana verin!"
Emekçilerin asıl anlattığı bir şey var ki o da burjuva partilerin oy simsarlığının, iki yüzlülüğünün bu yıkım aracılığıyla nasıl sırıttığı. Seçimden önce şu an seçilen AKP'li belediye başkanı Hasan Can'ın emekçilere çektiği cep telefonu mesajında "Merhaba, Ben Ümraniye Belediye Başkanı Hasan Can. Yollarınızı yaptım, doğalgazınızı bağladım, ev yapmanıza da izin veriyorum, oylarınızı bana verin" şeklinde mesajlar çektiğini, seçim çalışmaları sırasında emekçilere ev yapabileceklerini söylediğini anlatıyorlar. Emekçiler de seçim sırasında bu "göz yumma"ya güvenerek evlerinin üzerlerine kat çıktılar, kimisi tek katlı, dar evini genişletmek, kimisi ikinci katını çıkmak için krediler aldı, bileziklerini bozdurdu. Ardından da oylarını AKP'ye verdiler.
Ancak seçim biter bitmez çıkılan katların birden belediye tarafından "kaçak olduğu" keşfedildi ve bu katların yıkımı için semte gelindi. En çok buna öfkelenen semt emekçileri, "Bizi baştan uyarsaydı, kat çıkmayın deseydi çıkmazdık, sözüne güvendik. Madem çıkartmayacaktı şimdi niye o kadar borç yaptık, şimdi niye katlarımızı yıktı!" diyerek burjuva partilerinin oy simsarlığına tepkilerini gösteriyorlar.
Evleri yıkılan Kürt emekçilerden biri "Bitlis'ten geldik, köyümüzü yaktılar, burda da evimizi yıkıyorlar. Bize hadi dağa çıkın diyorlar!" diyerek tepkisini gösterirken bir diğeri "Hani biz vatandaştık? Ne oldu? Eğer bir vatandaş değilsek vergi de vermiyoruz, çocuklarımızı askere de göndermiyoruz, okula da göndermiyoruz!" diye tepki gösterdi.
Konuştuğumuz emekçilerden kimi kanlı kazağını gösterirken hastanede bile Kürt olduğu için bakılmadığını söylüyor, bir diğeri 10 günlük bebeğini gösteriyor, bir diğeri 15 kişinin 2 göz odalı eve nasıl sığıştığını anlatıyor, bir diğeri elleri kırılan genci gösteriyor, bir diğeri daha semte girer girmez kahveye saldırıldığını, sorgusuz sualsiz herkese dayak atıldığını anlatıyor... Sermayenin dini
Kocatepeli emekçiler, seçimlerde oy vaadiyle kat çıkmalarına izin verildiğini, ama seçim geçer geçmez aldatıldıklarını anlatırken, bir yandan da dindarlık kisvesi giyen belediye başkanını ve adamlarını "Kuran'ın durdurabileceğini" düşünerek, yıkım ekiplerinin önüne Kuran da çıkardılar. Ancak Kuran da yıkım ekiplerinin vinçlerinin altında ezildi gitti... Sermayenin dini de oy vaatleri gibi işine geldiği gibi ikiyüzlü, sahte ve paraya kolayca tahvil edilen türdendi..
Kocatepeli emekçiler, yıkımların başka mahallelere de yayılarak devam edeceğini, kendi mahallelerinde de her gün 25 evin yıkılması şeklinde süreceğini söyleyerek "Birlik beraberlik olmadan hiçbir şey yapamayız, yıkımı durduramayız" diyorlar.
Kocatepe'de belediye, "Plan proje olmadan kat çıkıyorsunuz, tapusunu almayı beklemediniz" bahanesiyle çıkılmış katları yıktı. Bu "gerekçe" seçimden önce söylenmezken, şimdi emekçilere tapu almaları söyleniyor. Bu durumda çıktığı katları yıkılan emekçiler hem evlerinden olmuş durumda hem de milyonlarca lira vererek tapu almaya mecbur durumdalar. Oysa çıkma katları yıkılan emekçilerin alt katları da tapulu değil. Ancak emekçiler altını çizerek vergilerini verdiklerini, evlerine doğalgazlar bağlandığını, tüm faturalarını ödediklerini belirtiyorlar. Semt emekçilerinden tapu aracılığıyla para sızdırılması dışında bir diğer durum da ileride çıkma katları yıkıldıktan sonra sıranın alt katlara gelmesi ve bu yıkımların "ısındırma turu" niteliğinde olması olabilir. Yıkım yaşanan arazisi değerli başka semtlerde evlerin tapulu olduğu da hatırlanacak olursa, semtteki emekçilerin gelecekte karşılaşacağı şey, ikinci seçenek de olabilir.