Adana’da 8 Nisan günü yaklaşık 40 kişinin katılımıyla gerçekleşen piknik, toplantı havasında geçti. Saat 12:30'da biraraya gelen işçiler yemekler yenildikten sonra yaklaşık 6 saat boyunca kurulyatımız üzerine sohbet edip değerlendirmeler yaptılar. En fazla üzerinde durulan konular işçi kurullarının işlevselliği ve “Kölece Çalışmaya, Kölece Yaşamaya Hayır Kampanyası” oldu. Kendi aralarında yaptıkları değerlendirmeler sonucunda işçi kurullarının önüne kitlesel çalışma hedefi koyup 1 Mayıs'a kitlenmek kararı aldılar.
Demir işçisi: Sovyet revizyonizminin çöküşü nasıl bir geri sıçrama yarattıysa kurultayda, bizlerde ileriye doğru bir sıçrama yarattı. Şimdi buradan arkadaşlara sesleniyorum. Kurultayı herkese anlatmak gerekiyor. Ben eskilerden birine anlattım, anlattığım arkadaşın gözleri doldu.
Hizmet sektöründen bir işçi Ben bu süreçte iki seneye yakın yoktum, duydum ki Söz Alınterinin Kurultayı çok başarılı olmuş. Emeği geçen herkese teşşekür ediyorum. Alınan kararlar ise çok önem taşıyor.
ASKİ çalışanı: 1980'lerde direnişler daha kolaydı. şimdilerde ise bir direniş örgütlemek oldukça zor. Bugün işçi sınıfı bölünmüş parçalanmış. Bu koşullarda işçileri örgütlemek oldukça zor. Sınıfı bütünden kavrayacak bir sendikal hareket yaratmak gerekiyor. Tabii bunu bütünden almak gerekiyor. Semt ayağını da boş bırakmamak gerekiyor.
Kurultay aktivisti: Burjuvazi “Kentsel Dönüşüm Projesi” ekseninde kentleri yeniden yapılandırıyor. Tekstil sektörü Adana'dan Gaziantep ve Kahramanmaraş'a kayıyor. Sınıfın yapısı değişiyor. Bu açıdan sınıfı örgütleyecek bir perspektifimiz var. DSB bu perspektifle örgütlenmiş bir taban örgütlülüğüdür.
Hizmet sektörü: Örgütlenme araçlarını geliştirmek gerekiyor.
Tarım işçisi: Sınıf bilinçli işçilerin kitlelere güven vermesi gerekiyor. Zamanımızı devrimci kullanmamız gerekiyor.
İşten çıkartılan bir BOSSA işçisi: Bizim kendimize güvenmemiz gerekiyor. Bugüne kadar sınıfa öncülük ettiğini iddia eden siyasi yapıların kendine güveni olmalı. Kendine güvenmeyen bir siyaset, kitlelere birşey veremez. Bugün işçilere gidilecekse bu fabrikalar olur. Fabrikalarda kazanılan bir işçi semtinde de bu çalışmayı yapacaktır.
İşten atılan bir işçi: Ben 300 kişinin çalıştığı bir fabrikada çalışıyordum. Sendikalaşma çalışması yürütmek istedik, gittik sendikayla görüştük, 150 kişiye ulaştık, patron gelip bizi tehdit etti. “Ya istifa edersiniz sendikadan ya da fabrikayı kapatırım.” İşçiler mecburen istifa etmek zorunda kaldı. Tabi ben istifa etmeyince işten atıldım.
Tarım işçisi: Ben köyde oturuyorum. Bizim oralarda, köy ağaları tarafından yönetilen binlerce dönüm arazi var. Anlayacağınız ben topraksız köylü oluyorum. Benim gibi bu arazilerde çalışan yüzlerce, binlerce işçi var ve güvencesiz çalışıyorlar. Emeklerinin karşılığını 5-6 ay sonra alıyorlar. Bu insanlarda sınıf bilinci de yok. bu alanda da çalışma yapmak gerekiyor.
Kereste işçisi: Bence kurultay bir kıvılcım değildi. Kor bir ateşti. Bizler bu ateşin birer kıvılcımı olmalıydık. Kurultayın üzerinden 25 gün geçti. Bizler bu zaman içerisinde çıkan kararları yeterince hayata geçiremedik. Şimdi önümüzde 1 Mayıs var, işçi kurulları olarak hedefimiz 1 Mayıs olmalı.
Öğrenci: Söz Alınterinin Kurultayı beni çok etkiledi. Uluslararası katılımcıların bulunması çok iyiydi. Bizler, sınıf biliçli işçiler üzerimize düşeni yapsaydık bugün sınıfın birçok sorununu çözmüş olurduk.
BESLER işçisi: Kurltaya gelmeyi çok istiyordum ama izin alamadım. Çalıştığım işyerinde esnek üretim olduğu için çağrı üzerine işe gitmek durumundaydım. Kurultay'ın bu kadar başarılı olması beni çok etkiledi. Bize kalan Kurultay'da çıkan sonuç bildirgesini hayata geçirmek.
Eski BOSSA işçisi: Arkadaşın söylediği, “gelemedim” sözüne katılmıyorum. Bir örnek vereyim. Geçenlerde çocuğumla geziyordum. Çocuk uçan balon gördü, ”balon isterim” diye kendini yerlere attı. Cebimde fazla para yok, çocuk ağlıyor, durmuyor. Dayanamadım aldım balonu. Burdan şunu çıkartmak gerekiyor. Çocuk çocukken isteklerinin, taleplerinin mücedelesini veriyor. Biz ise mücadelemizde ısrarcı olmuyoruz.
Kurultay aktivisti: Öncü işçi kurulları 1 Mayıs'ı örgütlemeli. Fabrikalarda ve sanayii bölgelerinde işçileri toplayarak bulunduğu alanda etkinlik yapmak gerekiyor. 1 Mayıs çalışması yapılırken alışılagelmiş çalışma tarzımızı değiştirmek gerekiyor. Kuru bir-iki ajitasyonla sınırlı, hedefi olmayan, afiş ve bildiriyle sınırlı kalan çalışmaya son vermek gerekiyor. Hedefli ısrarlı bir çalışma yürütmek gerekiyor. Öncü işçi kurullarının 1 Mayıs'taki tüm çalışmaları örgütlemesi gerekiyor. Afişinden, bildirisinden, pankartına kadar herşeyi öncü işçi kurullarının hazırlaması gerekiyor.
Eski demiryolu işçisi: Eğer işçiler kendi sendikaları üzerinde bir ağırlık oluşturabiliyorlarsa, bizim sloganlarımızı pankartlarına yazdırıp slogan olarak attırabiliyorlarsa kendi sendika çatısı altında yürümesi daha doğru olur.