İzmir'den bir babamızın yüreğinden dökülenleri paylaşıyoruz:
OĞULA ŞiiR
Bu dağlara çıktım ben seni aradım
Bulamadım senin izini oğul
Geceleri rüyamda sana ulaştım
Gündüzleri görmedim yüzünü oğul
Senin hasretinle yanıp kavruldum
Duman oldum dağdan dağa savruldum
Hep yanımda arayıp durdum
Sesin uzaklardan geliyor oğul
Dağlar yol vermiyor gelem yanına
Biliyorum boyun eğmeyesin kalleşe zalime
Ölmeden sarsaydım o sineni canıma
Ölüm vız geldi bana oğul
Gel Celal’ım etme boş yere intizar
Çocuklarımla görüşmek bana en büyük kar
Ne tipi dinlerim ne boran kar
Her zaman yanına gelirim oğul
Celal Türkmen