Orhanlı küçük bir örnek, tüm Türkiye çöplük

GÜNCEL
Perşembe, 18 Mayıs 2006 (20 yıl 5 ay önce)

Tuzla Orhanlı'da patlayan ve tüm sanayi bölgelerinde var olan tehlikeli atıklar ile ilgili olarak bir araya gelen Çevre Mühendisleri Odası İstanbul Şubesi, İstanbul Tabip Odası, Çevre İçin Hekimler Derneği ve Tarım Orkam-Sen İstanbul Şubesi bugün ÇMO İstanbul Şubesi'nde yaptıkları basın toplantısı ile hazırladıkları 30 sayfalık raporu kamuoyuna sundular.

Orhanlı Beldesi'ne ait genel bilgilerden beldeye yapılan ziyarette edinilen gözlem ve analizlere, tehlikeli atıkların çevre ve halk sağlığı üzerindeki olası etkilerinden yönetsel ve teknik çözümlere, kurumların bu konudaki yaklaşım ve önerilerinden yasal mevzuata kadar oldukça kapsamlı olan bu raporun özeti niteliğindeki basın metnini sitemizin makale bölümünde “Tuzla/Tehlikeli Atıklar” başlığı altında ilgi ve dikkatinize sunuyoruz.

Raporda özellikle İzmit'te kurulu atık yakma tesisi İZEYDAŞ hakkında ortaya serilen düşünceler ilgi çekici. Rapor kurumun kapatılması ve başka atık yakma tesisinin kurulmamasını öneriyor. Çünkü bu atıkların yakılması çevre için daha büyük bir tehlike oluşturuyor. Bilindiği gibi Orhanlı'daki zehir varilleri ortaya çıktığı zaman burjuva medyada İZEYDAŞ ismi sıkça geçmeye başlamıştı.

Raporda, Samsun'da karaya vuran, Sinop'ta açıkça depolanan tehlikeli atıklar içeren İtalyan varillerinin; İskenderun açıklarında batan termik santral külü içeren Ulla gemisinin ve İkitelli'de hurdalığa atılmış olan nükleer atıkların Türkiye'nin bir tehlikeli atık çöplüğüne dönüştürülmek istendiğinin açık göstergeleri olduğu vurgulanıyor.

Rapor, Orhanlı küçük bir örnek diyor: Sadece İstanbul'da 12 bini kayıtlı toplam 30 bin sanayi tesisi tarafından 1-2 milyon tehlikeli atık üretiliyor ve bu atıkların nerede - nasıl depolandığı ya da nerede - nasıl bertaraf edildiği bilinmiyor. Bu bilinmezlik tehlikenin boyutlarını gözler önüne seriyor.

Raporda sorunun kaynağının yönetimle ilgili olduğu vurgulanıyor ve çevreye dönük mevcut yasal düzenlemelerin temelinin “Kirleten Öder İlkesi”ne dayandığı teşhir ediliyor. Tabii tehlikeli atıkların bedelini işçi ve emekçilerin ödediği ortaya konularak...