İtalya'nın Porto Pia Meydanı'nda binlerce işsiz-evsiz-öğrenci ve göçmen Gezi Parkı'nı anımsatan bir çadırkent oluşturdu
İtalya’da on binlerce işçi ve emekçi, kriz bahanesiyle uygulanmak istenen son “kemer sıkma” politikalarını protesto etmek; işsizliği-yoksulluğu-barınma sorununu-eğitim ve göç politikalarını…içeren taleplerini dile getirmek için 18 Ekim’den beri alanlarda.
18 Ekim Cuma gününden itibaren başlayan eylemlerde Roma’nın en işlek caddelerinden Corso d’Italia ve Salaria’nın bir kısmı, 2 gün boyunca trafiğe kapatıldı.
18-19 Ekim’de yaşanan dev çaplı gösterilerden sonra eylemcilerin bir kısmı eve dönerken; çok sayıda işçi ve emekçi de Porta Pia Meydanı’nda çadır kurma eylemi başlattı.
Porto Pia Meydanı, Gezi Direnişi döneminden zihinlere kazınan tarihsel görüntülerin bir benzerine sahne oluyor. Talepleri kabul edilinceye dek Porto Pia’da oluşturdukları çadır-kampta kalacaklarını ifade eden işçi ve emekçiler eylemlerini; Gezi Direnişi, Ortadoğu’daki halk isyanları, Wall Street ve İspanyol Öfkelilerinin bir sentezi olduğunu ifade ediyorlar.
Porto Pia’daki çadırlarda daha çok krizle birlikte işini-evini kaybeden emekçiler, göç politikaları nedeniyle sığınma hakkı alamayıp insanlık dışı koşullarda kalmaya mecbur edilen göçmenler, eğitim politikalarında geleceksizliklerini gören öğrenciler kalıyor.
Gezi Direnişi’nin zihinlere kazınan sloganlarından biri “Bu daha başlangıç mücadeleye devam!” ise; Porta Pia’nın sloganı da, "Bu kamp isyanın bittiği değil, başladığı yer!"dir. Krizin en ağır sonuçlarıyla yüz yüze kalarak bir anda işsiz-evsiz kalan, tüm yaşamları belirsizleşip uçurumlaşan emekçiler meydana bir de, “Şehri geri alalım!” dövizi asmışlar! Neoliberal vahşet-yıkım politikaları dünyanın her yerini giderek aynılaştırıyor, sloganların ritmini-içeriğini-ruhunu bile ortaklaştırıyor.
Porto Pia’lı direnişçiler, polis saldırmadığı sürece taleplerinin kabul edilmesi için barışçıl bir şekilde bekleyeceklerini söylüyorlar. Taşımacılık ve Bayındırlık Bakanlığı’nın eylemcilerden oluşan bir heyetle bugün görüşeceği belirtiliyor.
İtalya, krizin yarattığı ekonomik-sosyal yıkımı en ağır sonuçlarıyla yaşayan Avrupa ülkelerinden biri. Krizden sonra yaşanan işsizlik rakamları milyonlarla ifade ediliyor, evini kaybedenler, sokakta kalanlar gözle görülür bir olguya dönüşmüş durumda. Fakat burjuvazi bir türlü doymuyor. Kendi yapısal krizinin faturasını ödetmek bir yana asıl olarak krizi tüm toplumsal kazanımları dibine kadar kazıyarak, sömürü oranlarını yükselteceği bir fırsata çevirmek istiyor. Emperyalist AB içindeki dengelerin yarattığı çelişki ve rekabet düzeyi keskinleştikçe “kemer sıkma” politikalarının da sonu gelmiyor, ardı ardına paketler açılıyor!
İtalya işçi sınıfı da “yağma yok!” demekten vazgeçmiyor, tıpkı son 3 günde yaptığı gibi!.. Tıpkı Porto Pia'ya asılan "Bu kamp isyanın bittiği değil, başladığı yer!" pankartında olduğu gibi...