Adını bile söyletemediler

Salı, 29 Ekim 2013 (13 yıl 1 hafta önce)

Sezai yoldaşı anmak için yoldaşın ailesi ile Karşıyaka Mezarlığı'nın 2. Kapısında buluştuk. Anma, 2. Kapı'da düzenli kortej oluşturularak yürüyüşe geçilmesiyle başladı. Yürüyüşte Sezai yoldaşı anlatan, onun ihtilaci kimliğini anlatan, örgütlü mücadelesini anlatan kısa kısa konuşmalar yapıldı. Yürüyüş boyunca, "Sezai'den Ethem'lere mücadele sürecek!", “Sezai Ekinci yaşıyor!", “Sezai Ekinci onurumuzdur!", "Ethem yoldaş ölümsüzdür!", "Devrim şehitleri olümsüzdür!", "Devrim şehitleri anılarak yaşıyor!” sloganlar atıldı, Sezai yoldaşın mezarı başına gelindi. burada:

Bugün buraya Ethem'in mahkemesinden sonra Sezai yoldaşı anmaya geldik. Her sene olduğu gibi Sezai yoldaşın ailesi bizlerle birlikte, Ethem yoldaşın katilinden hesap sormak için onlar da Adliye önündeydi.

Verdiğimiz mücadele uğruna toprağa düşmek de mücadeleye dairdir. Keşke Sezai'yi kaybetmeseydik, bugün söylediğimiz gibi keşke Ethem'i kaybetmeseydik... Şimdi Sezai yoldaşı anlatması için hem yoldaşımız, hem de yoldaşın eşi olan Esmahan Ekinci konuşacak.



Esmahan konuşmasına anmada bulunan yoldaşları selamlayarak başladı:

Bizim buraya gelişimizin 22. yılı, Ankara için gelenekselleşmiş bir anma oldu artık. Bugün Ethem yoldaşın mahkemesinden sonra buraya gelmek ayrıca çok anlamlı ve çok önemli hepimiz için. Bizler Sezai'ye geldiğimizde bir önceki yılın muhasebesini yapıp geleceğe dönük neler yapılacağını konuşuyoruz.

Haziran İsyanı'yla birlikte geleceğin ve geleneğin birleştiği bir yıl oldu bu yıl. Geleneğimizin komünizm, sosyalizm mücadelesindeki manifestosunun proleter yoldaşımız, Ethem yoldaşla bütünleşmesi, yoldaşın şehit düşmesi ve Sezai ile birlikte bütünlüklü anılması ayrıca özel ve önemli. Bu nedenle sadece Sezai yoldaşı değil Ekim'de ölümsüzleşenleri de anıyoruz burada.

Tüm yoldaşlarımızın ortak özellikleri olan geleneğimizi ve inancımızı geleceğe taşıma iradesinin her daim sıcak ve güçlü olması gerekmektedir. Bugün bunu büyük bir bilinçle, Haziran İsyanı'yla kavga ateşiyle daha da pekiştirdik, Sezai yoldaş ve Ekim'de toprağa düşen tüm yoldaşlarımız bayrağımızı yukarıda tutmak için savaştılar. Politikamıza ve mücadelemize olan inancımızla en kısa zamanda ve daha sıcak, ateşli bir şekilde devrim ve sosyalizm mücadelesini bu yıl daha da pekiştirdik. Ve bu nedenle de burada birlikteyiz.



Sezai yoldaşı burada anlatmayacağım çünkü Sezai yoldaşı anlatmak TİKB tarihini anlatmaktır. Bu da birkaç kelimeyle anlatılacak bir şey değil, Sezai TİKB tarihi ile özdeşleşmiş bir yaşam sürdü, Ekim şehitleri de öyle... Ethem yoldaşla bu mücadelenin büyüdüğünü, proleterleşme sürecinde daha da büyüyeceğine olan inancımla 'Biz kazanacağız, biz kazanacağız, biz kazanacağız!'

Anmaya Sarısülük ailesinden Ethem'in ağabeyi Cem de katılmıştı ve o da duygularını şöyle ifade etti:

Böyle anlamlı bir günde, iki olayın çakıştığı bir günde, TİKB'nin geçmişinden bugüne kitaplar yazmış olan Sezai Ekinci anmasına biz de geldik. Bundan sonraki yıllarda da sizlerle birlikte olacağız. Benim gözümde Ethem nasılsa Sezai Ekinci de odur. Çünkü halk için savaşmışlar, mücadele etmişler ve şehit düşmüşlerdir. Umarım bu son olur. Bu kavga haklı. Büyüyerek, çoğalarak devam eder.

Sezai Ekinci'yi daha iyi tanıyabilmek için avukatı Kazım Bayraktar, onun 4 ay süren işkence dönemini ve direniş geleneğinin nasıl yaratıldığını anlattı. Böyle zamanlarda konuşma yapmaya alışık olmadığını söyleyen Bayraktar, bugün ihtiyaçtan kaynaklı Sezai'yi ve onun yaratığı direniş geleneğini gençlere anlatacağını söyleyerek konuşmasına başladı:

Bugün farklı bir ortamda anıyoruz Sezai'yi, Ethem'le birlikte anıyoruz. Türkiye artık farklı koşullarda eski Türkiye değil. Ancak 19. yüzyılın devrimcilerinin bıraktığı izler var; dünyada ve Türkiye'de izlerin evrensel özellikleri var. Sezai, evrensel özellikleri taşıyan insanlardan, komünist önderlerden biriydi. Avukatlığa 84 Mayısı'nda başladım, 4 ay sonra darbe oldu, avukatlık yapmak benim için farz olmuştu, boyumuzu aşan davalar üstlendik. Bir ekip oluşturduk ve bu davaları takip etmeye başladık. İlk kaybettiğim yoldaşlarım Kemal Pir ve Mazlum Doğan'dı, son kaybettiğim Ethem Sarısülük oldu.

12 Eylül yıllarında dışarıda yaprak kımıldamazken bizi avukat olarak en çok heyecanlandıran şeylerden biri, işkencehanelerde ve cezaevlerinde ortaya konulan direnişlerdi. Operasyonlar yapılır, davalar açılır ve biz dosyaları elimize alırız, bakarız. Tabii ki bir yenilgi sürecidir de bu aynı zamanda; çok kötü ifadelerle, emniyet ifadeleriyle karşılaşırız... Ama bizi gelecek açısından umutlandıran, heyecan veren direnme tutanaklarıyla da karşılaşırdık. En çok mutlu olduğumuz anlar o dosyaları aldığımızda işkencede sorulan sorulara cevap vermeyen ifade metinleri ya da hiç imza atmayan direnme tutanaklarıydı. Bu sevinci yaşatanlardan birisi de Sezai'nin direnme tutanaklarıydı. 120 gün emniyette kaldı, 120 gün işkenceden geçti, dile kolay 4 ay... İstanbul Emniyeti çözemedi. Ankara Emniyeti çözemedi. Adana Emniyeti çözemedi. "YAKUP BIYIK" olarak geldi ve "YAKUP BIYIK" olarak Emniyetten çıktı. Adını bile söyletemediler.



Mamak Cezaevi'nde kaldı. O dönemde bu tür davalarla çok karşılaştık, özellikle TİKB davalarında önderlik yapmış, belli kadro niteliğinde olanların ifadelerine bakmak, tertemiz ifadeleri okumak ya da direnme tutanaklarını görmek bize büyük bir mutluluk ve heyecan verirdi.

84 Ölüm Orucu'nda, dışarıdaki mücadele işkencehanelere, cezaevlerine taşınmıştı. 70'li yılların o devrimci kabarış dönemleri, yapılan darbeden sonra ateş hattı cezaevleri ve işkencehaneleri olmuştu.

TİKB davalarına baktığımızda 12 Eylül dönemini alnının akıyla çıkan, bu anlamda tek dava dosyası olarak görmüştük, birçok davayı takip ettik, Sezai'yi asıl bu yanıyla hatırlıyorum, bu yanıyla tanıyorum, biliyorum. Sezai'yi 12 Eylül döneminde tanıdım ve hala tanımaya devam ediyorum.

Daha sonra Sezai'nin yoldaşların biri Ethem hastanedeyken MK tarafından yapılan açıklamadan şöyle bahsetti:

Henüz Ethem hastanedeyken Ethem'in ve Sezai'nin mensup oldukları örgütün MK'sı bir açıklama yaptı. Ethem'in durduğu yerden, en önde olmasından bahsediyordu, yani örgüt olarak bizim durduğumuz yeri temsil ediyordu. Bundan sonraki süreçte, mücadelemizde bize düşen hepimizin birer Ethem olması, hepimizin birer Sezai olması ve geleceğe onlardan aldığımız direngenlikle, onlardan aldığımız hırs ve inançla yürümektir yoldaşlar. Şimdi ellerimizdeki karanfilleri yoldaşımızın mezarına bırakarak anma etkinliğimizi bitireceğiz. Ama buradan devrimci şehitlerin mezarlarına ve yoldaşımız Atilla Acartürk'ün mezarına da gidip onlara ilişkin de görevimizi yerine getireceğiz.

Karanfiller bırakıldı ve Yusuf Aslan'ın mezarına gidildi. "Devrim şehitleri ölümsüzüdür!" sloganları atılarak Yusuf'un mezarına gelindiğinde mezar taşına bir sürü saçma yazıların yazılmış olduğu görüldü, devrimci önderlerin mezarlarına bile tahhamülsüzlüğün açık göstergesiydi bu. Burada da saygı duruşu yapıldıktan sonra bir sigara yakılıp bırakıldı.



Ardından Deniz Gezmiş'in mezarı ziyaret edilerek burada da saygı duruşu yapılarak sigara bırakıldı. Daha sonra Atilla Acartürk'ün mezarı ziyaret edildi. Yoldaşlardan biri, "Atilla Acartürk'ün Sezai yoldaşa vasiyetidir, emanetidir ailesine ve yoldaşlarına, 'gidip onu bulun buradan çıktıktan sonra' demiştir. Acartürk ailesi, ablamız, anamız Tülay yoldaşımız gelip bizleri bulmuşlar ve kaygamıza sahip çıkmışlardır." Esmahan kısaca Atilla'yı da anlattı:

Bugün yoğun bir gün yaşıyoruz, bugün andığımız her yoldaşta diğer yoldaşlarımızın özelliklerini buluyoruz. Burada Atilla yoldaşın militan özelliği Ankara'daki mücadeledeki önderliği, Gazi'deki mücadelede önderliği her zaman belirgindir. Çatışmaları, direnişleri örgütleyen militan ihtilalci önderdi. Atilla yoldaşın yiğitliği, gözüpekliği Ethem yoldaşın, yiğitliği ve gözüpekliği ile birleşince Atilla yoldaşımızı tekrar anmak istiyoruz. Yoldaşlarımızın yanında düşünürken 20-25 yıllar gibi uzun yıllar yaşanmış ömrü birkaç cümleyle anlatmak çok zor. Bu nedenle duygular üzerinden konuşmak istiyorum. Atilla yoldaş Haziran Direnişi'nde olsaydı en önde, en ilerde, en gözüpek mücadele edenler arasında olurdu. Bugün burada bir kez daha yoldaşlarımızın mücadelede ve kavgada gözüpeklik özelliklerinin ortak olduğunu ve bu örgütle bütünleştiklerini göstermektedir.

Sözü Atilla Acartürk'ün küçük kızkardeşi, yoldaşı, yoldaşımız Tülay ablamıza verdik. Tülay Acartürk, bugün duygularımızın çok yoğun olduğunu, Atilla'nın da Ethem'in de toprağa düştüklerinde 26 yaşında olmalarının bu duyguları daha da yoğunlaştırdığını söyledi. “Ağabeyime yeminim ve sözüm var, bu mücadele devam edecek. 'TİKB savaştı, savaşıyor, savaşacak!' Biz galip geleceğiz” diyerek konuşmasını bitirdi.

Daha sonra otobüslere binilerek Karşıyaka Mezarlığı'ndan ayrılındı.