Salı, 17 Aralık 2013 (12 yıl 10 ay önce)
“Entegre strateji” budur işte!.. Anadilde eğitim denilir, hem de büyük bir yaygara koparılır; çıka çıka özel okullarda, o da ilköğretimde değil ortaöğretimde belirli dersler için Kürtçe eğitimi konulur! Terörle Mücadele Kanunu gibi başını kaldıranı terör örgütü üyeliğinden zindanlara tıkan bir kanunda düzenlemeler yapılacak denilir, bir bakarsınız yeni baskıcı ekler yapılmış. Kendi hukukları açısından bile temeli olmayan soruşturmalar, kitlesel tutuklamalar yaparlar. Bu operasyonlar için hazırladıkları iddianamelerde işi kılıfına uydurmak gibi bir zahmete bile katlanmadan, binlerce insanı adeta rehine gibi zindanlarda tutarlar. “Demokratikleşiyoruz” demagojileri ayyuka çıktığı anlarda bu “rehinelerden” bir kısmını yasal düzenleme yapma gereği de duymadan parça parça bırakırlar! Kamuoyu beklenti kıskacına alınır ve sonra bir bakarsınız ki nereden geleceği belli olmayan bir saldırıyla bu beklenti havası bir anda “ne oluyor” belirsizliğine dönüşüverir. Bu bir savaş yöntemidir. Meali de, beklenti-belirsizlik-beklenti çemberi içine sıkıştırarak yormaktır. Neoliberalizmin artık evrenselleşmiş ve çok tanıdık gelen bu yöntemi, Kürt sorunu gibi kapsamlı, her başlığı ciddi bir anayasal düzenleme gerektiren konular sözkonusu olunca daha bir alenileşiyor. Kapsamlı düzenlemeler yapmak yerine parçadan, onları da karikatür derekesine düşürerek yapılan düzenlemelerle yürütülen bir süreç...
Gerçek anlamda bir sinir harbine dönüşen “sürecin” esasını oluşturan bu yöntem en son 2009’dan beri adeta rehin tutulan BDP milletvekilleriyle ilgili hukuksal keyfilikte yansımasını buldu. KCK Operasyonu denilen hukuk terörüyle zindanlara tıkılan milletvekilleri için Anayasa Mahkemesi’nin CHP İzmir Milletvekili Mustafa Balbay için verdiği karar emsal gösterilerek tahliye talep edildi. Diyarbakır 5. ve 6. Ağır Ceza Mahkemeleri’ne yapılan “uzun tutukluluk halleri nedeniyle tahliye” başvurusu “Anayasa Mahkemesi’nin kararı bağlayıcı değildir” gerekçesiyle reddedildi. (*)
Burjuva hukuk sistemi açısından Anayasa Mahkemesi’nin kararları bağlayıcıdır. Diyarbakır 5. ve 6. Ağır Ceza Mahkemeleri’nin verdiği karar her şeyden önce bu bağlayıcılığın keyfi bir şekilde ihlali anlamına geliyor.
Burjuva hukukun bu aleni ihlaline dair çok şey söylenebilir. Ki söyleniyor da... Özellikle Kürt hareketi cephesinden durumu daha çok Cemaat-AKP çatışması ekseni içinden okuyan açıklamalar geliyor. Bu yaklaşım bir yanıyla doğrudur. Keza bu savaş, bugün yapılan yolsuzluk operasyonunda da gördüğümüz gibi alabildiğine keskinleşmiş durumda.
Fakat bu yaklaşımın son derece parçadan ve yanlış sonuçlara götürecek bir yaklaşım olduğu açıktır. En başta Kürt hareketinin durumu gerekçelendirmesi sorunludur. Sanki AKP Kürt sorununun demokratik çözümü konusunda yol almak istiyor da Cemaat ve onun devlet içindeki uzantıları (Özel Yetkili Mahkemeler) bunu sabote etmeye çalışıyor gibi bir gerekçelendirme her şeyden önce “süreç” denilen politik savaş yönteminin ruhunun halen kavranmadığı anlamına geliyor. Oysa olup bitenler tam da sürecin ruhuna uygun bir şekilde cereyan ediyor. Kürt hareketi ile süren gayrı resmi görüşmelerde yaşanan her tıkanma ya da Kürt hareketinin konumunu güçlendiren her gelişme “süreç” denilen ve giderek bir psikolojik savaşa dönüşen politik zeminde de ilginç gelişmelerin cereyan etmesine neden oluyor!
Cemaatle AKP arasında bu noktada esasta bir farklılık yoktur. Olsa olsa AKP’nin ucuz yoldan yapmak istediği politik şov (seçimler öncesinde hem de) engellenmiş oldu. Anlaşıldığı kadarıyla AKP Balbay’da olduğu gibi BDP milletvekillerinde de hiçbir yasal düzenleme yapmadan (Terörle Mücadele Kanunu başta olmak üzere) salıvereceği milletvekilleri üzerinden toplumu beklentiye sokacak bir atraksiyon planlıyordu ve Cemaat’in alt kolu gibi çalışan mahkeme bu şovu engellemiş oldu! Sorun bu kadar basittir yani. Bu açıdan da Kürt hareketinin özellikle bazı kesimlerinin son zamanlarda bayraklaştırdıkları “paralel devlet” tespiti yanılsamalı ve bir o kadar da sorunlu bir tespittir!
Sorunu böyle bir yaklaşımla ele almak yerine Kürt sorununun asgari demokratik çözümü için gerekli Anayasal düzenlemelerin altını çizecek bir toplumsal tepkiyi örgütlemek “süreç”le kurulan tuzakların boşa çıkarılması açısından en doğru tutum olacaktır.
Burjuva devletin genlerine işlemiş Kürt düşmanlığının böylesine pervasızca kusulması karşısında elbette tutum almak gerekir. Bu ne kadar doğruysa, 10 bine yakın insanı KCK soruşturması kapsamında zindana tıkan faşist yasaların değişmesini talep haline getirmek de bir o kadar zorunludur. Aksi taktirde AKP hiçbir yasal düzenleme yapmadan pekçok ilde KCK tutsaklarını parça parça salıvermektedir. Somut adım konusunda kılını kıpırdatmazken, böylesi icraatlarla beklenti yaratmakta, süreci psikolojik denetimi altına almaktadır.
(*) CHP İzmir Milletvekili Mustafa Balbay'ın tahliyesine yol açan Anayasa Mahkemesi'nin (AYM) kararı tutuklu bulunan BDP milletvekilleri için de emsal gösterilerek Diyarbakır 5. ve 6. Ağır Ceza Mahkemeleri'ne başvuru yapıldı. Tutuklu milletvekilleri İbrahim Ayhan ile Gülser Yıldırım'a ilişkin Diyarbakır 5. ACM'ye yapılan "tahliye" başvurusu "AYM kararı bağlayıcı karar değil" gerekçesi ile reddedilirken, diğer tutuklu 3 vekil için Diyarbakır 6. ACM'ye yapılan başvuruya ilişkin ise savcılık benzer bir gerekçe göstererek "tahliyenin reddine" yönelik ilgili mahkemeye mütalaa sundu.