Zentiva'da tüm vardiyaların işyerini terketmeme ve üretimi yavaşlatma eylemi 6. gününde kazanımla sonuçlandı
Lüleburgaz'da bulunan Zentiva ilaç fabrikasında 21 Şubat'ta başlayan işyerini terketmeme ve iş yavaşlatma eylemi sonuç verdi. Zentiva patronlarıyla işyerinde örgütlü olan Petrol-İş Sendikası arasında dün akşam (25 Şubat) yapılan görüşme işçiler lehine sonuçlandı.
Anlaşmadan sonra günlerdir fabrikada bekleyen işçiler aileleri ile kucaklaştılar, anlaşma coşkuyla karşılandı.
Zentiva'da ne olmuştu?
420 Petrol-İş üyesi işçinin bulunduğu fabrikada patron yaklaşık bir buçuk ay önce 'üretimde daralmaya gideceğini' gerekçe göstererek elli işçinin işine son vereceğini açıklamıştı. Buna karşı Petrol-İş'te işten çıkarmaların gönüllülük esasına göre olması, işçilerin rızasının alınmadan iş akitlerinin feshedilemeyeceğini, iş akitlerinin feshedilmesine rıza gösteren işçilere de 8 maaş ikramiye verilmesi gerektiğini söylemişti.
Sendika ile patron arasındaki bu anlaşmadan sonra yirmi üç işçi işten gönüllü olarak ayrılmıştı.
Fakat patronlar bu rakamı yeterli görmedikleri için 20 Şubat'ta gece vardiyasında çalışan dokuz, gündüz vardiyasında çalışan yedi sendikalı işçinin işine son verdiler.
Bu gelişme üzerine işten atılan işçiler fabrika önünde, diğer sendika üyesi işçiler de fabrika içinde bekleyerek işyerini terketmeme eylemi başlattılar. Bu arada üretim de yavaşlatılarak yüzde 50 kapasitesine çekildi.
21 Şubat'ta başlayan bu direniş dün akşam yapılan görüşmelerle işçiler lehine sonuçlandı ve patron işten atma kararında geri adım attı.
Dün akşam Petrol-İş Sendikası Trakya Şubesi ile Zentiva İlaç yönetimi arasında yapılan anlaşmaya göre, işten atılmak istenen on beş işçiden beşi 8 maaşlık teşvik alarak kendi istekleriyle işi bıraktı. Diğer on işçiyse işe geri alınarak işbaşı yaptı ve 2014 yılının sonuna kadar iş garantisi verildi.
İşçi kıyımına cepheden tutum alınmış olmasa da Zentiva Direnişi, işçilerin işten çıkarılan arkadaşlarına sahip çıkması, tüm bir fabrika olarak ortak hareket etmesi ve istedikleri koşullar yerine getirilmeden direniş tutumundan vazgeçmemiş olmaları açısından anlamlı bir yerde durmaktadır...